Η Αχαΐα δεν αντέχει άλλη αναμονή
Οι πολίτες πιστεύουν στις δυνατότητες του τόπου, αλλά θέλουν την αξιοποίησή τους

Η έρευνα της DATA RC καταγράφει μια κοινωνία που πιστεύει στις δυνατότητες του τόπου της, αλλά θεωρεί ότι αυτές δεν αξιοποιούνται. Πίσω από τη δυσαρέσκεια δεν υπάρχει παραίτηση. Υπάρχει μια ολοένα ισχυρότερη απαίτηση για αποτέλεσμα.
Υπάρχουν δύο τρόποι να διαβάσει κανείς το γεγονός ότι το 67,1% των πολιτών θεωρεί πως η Αχαΐα βρίσκεται σε τροχιά παρακμής. Ο πρώτος είναι ο προφανής: οι Αχαιοί είναι απαισιόδοξοι. Ο δεύτερος είναι δυσκολότερος, αλλά ίσως πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα που αποκαλύπτει η έρευνα: οι Αχαιοί είναι δυσαρεστημένοι επειδή πιστεύουν ότι ο τόπος τους μπορεί πολύ περισσότερα από όσα τελικά πετυχαίνει. Η διαφορά είναι θεμελιώδης.
Η έρευνα, δεν περιγράφει μια κοινωνία που έχει παραιτηθεί. Περιγράφει μια κοινωνία με υψηλές προσδοκίες, η οποία θεωρεί ότι αυτές δεν ικανοποιούνται. Η έρευνα εντοπίζει αυτή τη φαινομενική αντίφαση: οι πολίτες πιστεύουν ότι η περιοχή διαθέτει σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα, αλλά δεν θεωρούν ότι αυτά αξιοποιούνται αποτελεσματικά.
ΤΟ 67% ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ
Ενα 67% που πρέπει να μας προβληματίσει: Το 67,1% που βλέπει παρακμή απέναντι σε μόλις 19,9% που βλέπει ανάπτυξη είναι ασφαλώς ένα σκληρό εύρημα. Αποκτά όμως μεγαλύτερη σημασία όταν κοιτάξουμε ποιοι είναι περισσότερο δυσαρεστημένοι. Στους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων, η αντίληψη της παρακμής φτάνει το 87%. Στους ελεύθερους επαγγελματίες το 79,2%. Στην ηλικιακή ομάδα 48-59 ετών το 76,9%. Αντίθετα, οι νέοι έως 35 ετών είναι αισθητά λιγότερο αρνητικοί, ενώ στους φοιτητές και σπουδαστές η εικόνα αντιστρέφεται εντυπωσιακά: το 57,9% βλέπει ανάπτυξη και το 31,6% παρακμή.
Αυτό είναι ίσως σημαντικότερο από τον συνολικό αριθμό. Οι άνθρωποι που βρίσκονται περισσότερο μέσα στην παραγωγική οικονομία είναι εκείνοι που εμφανίζονται περισσότερο απογοητευμένοι από την πορεία του τόπου. Δεν πρόκειται λοιπόν απλώς για μια γενική ψυχολογία δυσαρέσκειας. Υπάρχει και μια πολύ συγκεκριμένη οικονομική διάσταση. Η Αχαΐα αισθάνεται ότι δεν παίρνει όσα δικαιούται.
Η ΑΧΑΪΑ ΝΙΩΘΕΙ ΟΤΙ ΜΕΝΕΙ ΠΙΣΩ
Υπάρχει όμως και δεύτερο εύρημα, ακόμη πιο οριζόντιο: το 77,8% θεωρεί ότι η Αχαΐα δεν λαμβάνει από την κεντρική κυβέρνηση την προσοχή και τους πόρους που της αναλογούν. Μόλις το 17,3% έχει την αντίθετη άποψη. Εδώ οι κομματικές διαφοροποιήσεις υπάρχουν και είναι αναμενόμενες.
Αλλά δεν εξαφανίζουν το φαινόμενο. Ακόμη και μεταξύ των ψηφοφόρων της ΝΔ, το 50,6% απαντά αρνητικά. Στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ το αντίστοιχο ποσοστό φθάνει στο 83,3% και στην Ελληνική Λύση στο 91,3%. Αρα δεν μιλάμε απλώς για την κριτική της αντιπολίτευσης προς την κυβέρνηση. Μιλάμε για μια πολύ ευρύτερη αίσθηση αναπτυξιακής υστέρησης της Αχαΐας.
Και ίσως εδώ βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά μηνύματα της έρευνας: η Αχαΐα δεν συγκρίνει μόνο τον εαυτό της με το παρελθόν της. Τον συγκρίνει με αυτό που πιστεύει ότι θα μπορούσε να είναι. Οι πολίτες, ξέρουν τι ζητούν. Η δυσαρέσκεια θα ήταν πολύ πιο ανησυχητική εάν συνοδευόταν από αδυναμία διατύπωσης προτεραιοτήτων. Δεν συμβαίνει αυτό.
Διαβάστε επίσης:
Ερευνα Data Consultants: Τα έργα που ζητούν οι Αχαιοί
Ερευνα της Data Consultants: Δύο στους τρεις βλέπουν παρακμή στην Αχαΐα
Ερευνα Data Consultants: Τα σημαντικότερα προβλήματα της καθημερινότητας στην Αχαΐα
Έρευνα Data Consultants: Τι πιστεύουν οι πολίτες για το λιμάνι και το παραλιακό μέτωπο της Πάτρας;
ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ
Οταν οι πολίτες ερωτώνται ποια έργα θεωρούν σημαντικότερα για το μέλλον της Αχαΐας, η εικόνα γίνεται συγκεκριμένη. Πρώτη, με μεγάλη διαφορά, έρχεται η ενίσχυση των νοσοκομείων και των υπηρεσιών υγείας, με συνολικές αναφορές 78%. Ακολουθούν η αναβάθμιση του λιμανιού της Πάτρας με 47,6%, η υπογειοποίηση και ο σιδηρόδρομος με 47%, οι νέοι οδικοί άξονες με 39%, τα αντιπλημμυρικά έργα με 36% και οι αναπλάσεις και δημόσιοι χώροι με 30,4%. Αυτό έχει σημασία.
Γιατί η κοινωνία δεν λέει απλώς «κάτι δεν πάει καλά». Λέει και τι θεωρεί ότι πρέπει να γίνει. Και μάλιστα η έννοια της ανάπτυξης που αναδύεται από τις απαντήσεις είναι πολύ πιο σύνθετη από μια στενά οικονομική προσέγγιση. Περιλαμβάνει υγεία, μεταφορές, υποδομές, λιμάνι, σιδηρόδρομο, αντιπλημμυρική προστασία και ποιότητα του δημόσιου χώρου. Πριν από όλα, δουλειά και κόστος ζωής.
ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΑΚΡΙΒΕΙΑ
Η ίδια πρακτική αντίληψη εμφανίζεται όταν η συζήτηση μεταφέρεται από το μέλλον στην καθημερινότητα. Οι δύο κυρίαρχες ανησυχίες είναι ξεκάθαρες: ανεργία 50,3% και ακρίβεια 47,5%. Ακολουθούν οι υποδομές με 21,3% και το κυκλοφοριακό με 20,3%. Εδώ βρίσκεται ίσως η σύνδεση ανάμεσα στο «σήμερα» και στο «αύριο» της Αχαΐας. Ο πολίτης θέλει τα μεγάλα έργα, αλλά τα αξιολογεί τελικά από το εάν αυτά θα αλλάξουν τη ζωή του: αν θα δημιουργήσουν δουλειές, αν θα κινητοποιήσουν επενδύσεις, αν θα μειώσουν τις ανισότητες, αν θα κάνουν την περιοχή περισσότερο λειτουργική και ελκυστική.
Δεν ζητά ανάπτυξη ως σύνθημα. Ζητά ανάπτυξη που να γίνεται αισθητή. Γι’ αυτό θα ήταν λάθος να διαβάσουμε την έρευνα μόνο ως ένα ακόμη στιγμιότυπο κοινωνικής απαισιοδοξίας. Η εικόνα είναι πιο ενδιαφέρουσα. Η Αχαΐα βρίσκεται σε μια περίοδο κατά την οποία η κοινωνική δυσαρέσκεια φαίνεται να προηγείται της πολιτικής μεταβολής. Μάλιστα, η έρευνα καταγράφει ότι οι πολίτες συμφωνούν πολύ περισσότερο ως προς ποια είναι τα προβλήματα απ’ όσο συμφωνούν ως προς ποια είναι η πολιτική λύση τους.
Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΕΧΕΙ ΕΞΑΝΤΛΗΘΕΙ
Αυτό πρέπει να απασχολήσει κυβέρνηση, αυτοδιοίκηση, βουλευτές, Επιμελητήριο, παραγωγικούς φορείς και συνολικά το τοπικό σύστημα εκπροσώπησης. Διότι πίσω από τα διαφορετικά κόμματα και τις διαφορετικές κοινωνικές ομάδες διαμορφώνεται ένα αρκετά κοινό αίτημα: λιγότερη διαχείριση της στασιμότητας και περισσότερο μετρήσιμο αποτέλεσμα. Η Αχαΐα διαθέτει Πανεπιστήμιο, λιμάνι, ισχυρή γεωγραφική θέση, ανθρώπινο δυναμικό, επιχειρήσεις, πρωτογενή παραγωγή, τουριστικούς πόρους και σημαντικές υποδομές. Οι πολίτες δεν φαίνεται να αμφισβητούν ότι υπάρχουν δυνατότητες.
Αμφισβητούν εάν τις μετατρέπουμε αρκετά γρήγορα σε πρόοδο. Και αυτή είναι μια πολύ διαφορετική συζήτηση. Γιατί μια κοινωνία που έχει χάσει την ελπίδα της παύει να απαιτεί. Η Αχαΐα, αντίθετα, απαιτεί περισσότερο. Γι’ αυτό ίσως το σημαντικότερο εύρημα της έρευνας δεν είναι ότι δύο στους τρεις βλέπουν παρακμή.
Είναι ότι πίσω από αυτή την αρνητική κρίση υπάρχει ακόμη η πεποίθηση ότι ο τόπος μπορεί να αλλάξει. Η Αχαΐα δεν έχει χάσει την ελπίδα της. Εχει χάσει την υπομονή της. Και αυτό είναι ταυτόχρονα προειδοποίηση και ευκαιρία.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News