Τρεις κλέφτρες, μια αυτοκρατορία μόδας και η Ντέμι Μουρ: Ο Boots Riley ξαναχτυπά

Τρεις γυναίκες με άψογο στιλ κλέβουν πανάκριβα ρούχα. Απέναντί τους βρίσκεται μια πανίσχυρη σχεδιάστρια μόδας, με εμφάνιση που θυμίζει Άντι Γουόρχολ και Κρουέλα ντε Βιλ. Τα χρώματα είναι εκτυφλωτικά, οι καταστάσεις γίνονται ολοένα πιο παράλογες και η κλοπή αποκτά πολιτική διάσταση.

Αυτός είναι ο κόσμος του «I Love Boosters», της δεύτερης κινηματογραφικής ταινίας του Boots Riley, με τις Keke Palmer, Naomi Ackie και Taylour Paige ως μέλη μιας συμμορίας που κλέβει πολυτελή ρούχα.

Η Ντέμι Μουρ υποδύεται τη σχεδιάστρια Christie Smith, τον στόχο της ομάδας, σε έναν χαρακτηριστικό ρόλο μέσα στο εκκεντρικό σύμπαν του σκηνοθέτη.

Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο SXSW τον Μάρτιο και κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ στις 22 Μαΐου 2026. Η νέα αφορμή είναι η κυκλοφορία της στην Αυστραλία στις 12 Νοεμβρίου και η συνέντευξη του Riley που τη συνόδευσε.

Τρεις κλέφτρες απέναντι σε μια αυτοκρατορία

Η Keke Palmer υποδύεται την Corvette, επικεφαλής μιας παρέας που ονομάζεται Velvet Gang.

Μαζί με τις φίλες της παρακολουθεί καταστήματα πολυτελείας, οργανώνει κλοπές και στρέφεται εναντίον ενός κόσμου στον οποίο ένα κομμάτι ύφασμα μπορεί να αποκτήσει αστρονομική τιμή.

Ο Riley αναρωτιέται ποιος ορίζει την αξία ενός προϊόντος, ποιος πληρώνεται για την παραγωγή του και ποιος καρπώνεται την αίγλη του.

Δεν παραδίδει, όμως, ένα συμβατικό πολιτικό μάθημα. Κρύβει τα ερωτήματά του μέσα σε φάρσα, χιούμορ και οπτικές ακρότητες.

Η βιομηχανία πίσω από τη βιτρίνα

Η Corvette διευθύνει μια ομάδα η οποία αφαιρεί ενδύματα από ακριβά καταστήματα και τα διαθέτει σε πολύ χαμηλότερες τιμές.

Η ταινία δεν περιορίζεται στο παιχνίδι γάτας και ποντικιού με τη σχεδιάστρια. Διευρύνει τη συζήτηση προς τους εργαζομένους στα καταστήματα, τις συνθήκες παραγωγής των ρούχων και τον τρόπο με τον οποίο η αξία δημιουργείται από πολλούς, αλλά συγκεντρώνεται σε λίγους.

Ο ίδιος ο σκηνοθέτης, γνωστός και από τη μουσική δράση του με τους The Coup, αντιμετωπίζει την ταξική σύγκρουση όχι ως σκηνικό, αλλά ως μέρος της κωμικής μηχανής της ιστορίας.

Μια συνηθισμένη ιστορία ληστείας θα εστίαζε στον σχεδιασμό, στους κινδύνους και στην πιθανότητα οι ηρωίδες να συλληφθούν. Ο Riley ενδιαφέρεται περισσότερο για την κοινωνία που δημιούργησε αυτόν τον κόσμο.

Μια Ντέμι Μουρ έτοιμη για όλα

Η επιλογή της Ντέμι Μουρ αποδείχθηκε καθοριστική για το υπερβολικό ύφος της ταινίας.

Ο Boots Riley αφηγήθηκε ότι η ηθοποιός ήταν πρόθυμη να δοκιμάσει ακόμη και επικίνδυνα σωματικά αστεία. Όταν εκείνος αστειεύτηκε πως θα μπορούσε να κάνει μια τούμπα στην επίδειξη μόδας, όπως ο Willy Wonka, η ίδια θέλησε να το επιχειρήσει και ο σκηνοθέτης χρειάστηκε να την αποτρέψει.

Για τη δημιουργία του χαρακτήρα της, η Μουρ αξιοποίησε αναφορές από τον κόσμο της μόδας αλλά και τη φαντασία του παραμυθιού.

Στο καστ εμφανίζονται επίσης οι LaKeith Stanfield, Will Poulter, Don Cheadle και Eiza González.

Όταν τα εφέ αποκτούν πραγματική υφή

Ο Riley προτίμησε μινιατούρες, φυσικά κινηματογραφικά τεχνάσματα και stop-motion, αντί να στηριχθεί αποκλειστικά σε ψηφιακά εφέ.

Έχει εξηγήσει ότι τον ενδιαφέρουν οι υφές, τα αντικείμενα που ο θεατής αισθάνεται σχεδόν πως μπορεί να αγγίξει.

Σημαντικό ρόλο έχουν και τα κοστούμια της Shirley Kurata, δημιουργού που συνδέθηκε με το «Everything Everywhere All at Once».

Οι παράξενες γραμμές, οι έντονοι χρωματισμοί και οι υπερβολικές εμφανίσεις κάνουν τη μόδα πρωταγωνιστή, όχι απλώς διακόσμηση.

Μια σάτιρα με άψογο στιλ

Παρά τον αιχμηρό τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την πολυτέλεια, ο σκηνοθέτης δεν δηλώνει εχθρός της μόδας.

Θεωρεί ότι για πολλούς ανθρώπους αποτελεί πεδίο προσωπικής έκφρασης. Αυτό που τον ενοχλεί είναι το σύστημα οικονομικής ισχύος και εκμετάλλευσης που την περιβάλλει.

Το «I Love Boosters» αναρωτιέται τελικά ποιος είναι ο πραγματικός κλέφτης στη βιομηχανία της μόδας και γιατί ορισμένες μορφές εκμετάλλευσης γίνονται κοινωνικά αποδεκτές.

Η νέα συνέντευξη του Riley φωτίζει κάτι ευρύτερο από μια κωμωδία για κλεμμένα ρούχα: την επιμονή ενός δημιουργού να χρησιμοποιεί την ποπ εικόνα ως εργαλείο κοινωνικής παρατήρησης.

Οι χαρακτήρες του βρίσκονται ανάμεσα στο γέλιο και στην οργή, στο παιχνίδι και στην πραγματική οικονομική σύγκρουση.

Και το σινεμά του θυμίζει ότι μια ιστορία μπορεί να παίρνει πολύ σοβαρά τις ιδέες της χωρίς να παίρνει τον εαυτό της υπερβολικά στα σοβαρά.

Διαβάστε επίσης: Rivals: Η Τζίλι Κούπερ έγραφε τα σκάνδαλά της με μια Olivetti κι ένα ψαλίδι

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News