Η Στάση της Γάτας

Του Κωνσταντίνου Μάγνη, Διευθυντή Σύνταξης της εφημερίδας «Πελοπόννησος».

Βρέχει με το τουλούμι, είναι από τις βροχές που σου τη στήνουν πότε θα κινήσεις για τη δουλειά σου για να φουντώσουν όταν θα έχεις βγει στο ανοιχτό πέλαγος της ασφάλτου, απροστάτευτος και θα σταματήσουν όταν σιγουρευτούν ότι έχεις φτάσει το γραφείο, ήδη παπί, και τότε κόβουν. Το παπί καθ’ οδόν διασταυρώνεται με μια γάτα, όχι, δεν είναι το τραγούδι για τη γατούλα νιάου νιάου, η γάτα δεν έχει όρεξη για τέτοια. Εχει τοποθετήσει το σώμα της ανάμεσα στα κάγκελα μιας πόρτας, προστατευμένη από ένα υπόστεγο, εντελώς στεγνή και αφουγκράζεται τον γύρω ποταμίσιο χώρο ατάραχη και ακίνητη. Είναι αποφασισμένη να μείνει σ’ αυτή τη θέση όσο χρειαστεί. Θα περιμένει τη στεγνή εκδοχή του κόσμου με τις ώρες δίχως να κάνει ρούπι, χωρίς καμία αίσθηση ανίας και άγχους για ματαιωμένες ή αναβαλλόμενες υποχρεώσεις που θα φορτώσουν το ημερολόγιο πρόγραμμα της ήδη φορτωμένης Παρασκευής. Τα ζώα, εξαιρουμένων ίσως των μυρμηγκιών, των χελιδονιών και των καστόρων, δεν έχουν πρόγραμμα, δεν έχουν δουλειές, δεν έχουν ευθύνες, δεν έχουν προϊσταμένους, δεν έχουν γονεϊκές επιμέλειες, δεν έχουν πλυντήρια και ψώνια, οι δε επισιτιστικές τους ανάγκες καλύπτονται παρεπιδημώντας στον πολιτισμό ή στη φύση: Όλο και κάτι θα γίνει και θα μασουλήξουν. Ολο και κάτι θα γίνει, επίσης, και θα ζευγαρώσουν, δεν χρειάζεται πολλή μέριμνα ούτε αυτό, δεν χρειάζεται να περάσουν πέντε και δέκα και είκοσι κατεστραμμένα Σάββατα, όπως συμβαίνει στα δίποδα ανθρωποειδή.

Βρέχεσαι, άγχεσαι, τρέχεις, δεν περνάει από το μυαλό σου η Στάση της Γάτας. Να τα στυλώσεις, δηλαδή, ένα πρωινό, την ώρα των κρουνών, να τρυπώσεις στο πρώτο στεγνό καφέ της διαδρομής, να σερβιριστείς έναν διπλό οτιδήποτε, να ανοίξεις την εφημερίδα στα αθλητικά και να παραγγείλεις πως το υποβρύχιό σου θα αναδυθεί αργότερα, πόσο αργότερα δεν ξέρεις, και πως ο κόσμος θα πρέπει να κινηθεί χωρίς εσένα. Α, όχι, είσαι υπεύθυνο στοιχείο, αυτές οι αφιλοτιμίες δεν επιτρέπονται, στο κάτω κάτω έχει γούστο να είμεθα παντός καιρού και ρίχτερ, και πάσης ιώσεως, αλλά βέβαια ο θεός της Συνέπειας, αυτός ο σατανάς, κατανικάει πάντοτε τον θεό της Ανταρσίας και της Σχόλης, εν μέρει γιατί σε διέπει υπευθυνότητα και πατριωτισμός, εν μέρει γιατί έχεις μάθει να πιστεύεις ότι το καθήκον είναι θρησκευτική υπόθεση, εν μέρει γιατί βαθιά μέσα σου ανησυχείς πως δεν
συμφέρει να αποκαλυφθεί πως η συνεισφορά σου και ο ρόλος σου είναι αμελητέος ή τέλος πάντων καλύψιμος. Αν λείψει δηλαδή ένα από τα δέκα βιολιά της Συμφωνικής, τι είδηση θα πάρει ο ακροατής. Εδώ δεν παίρνει είδηση ο Μπετόβεν, βαρήκοος κιόλας από χρόνια.

Γύρω σου άπειρα παπιά με ομπρέλες ή και χωρίς, τρέχουν μέσα από τα υπόστεγα για τα γραφεία, τα μαγαζιά, τα ΙΚΑ και τα ραντεβού. Αν όλοι τους, την ώρα αυτή, γατζώνονταν στα κάγκελα μιας πόρτας, και φέρμαραν με τα μουστάκια τους σνομπίστικα την υγρασία, αν όλοι τους παράταγαν τους καλπασμούς και την κωπηλασία, αν όλοι τους χάνονταν από προσώπου γης, αν όλοι οι Ρώσοι χάνονταν από τη Ρωσία, φεύγοντας κακήν κακώς προς τη Γεωργία, του Αζερμπαϊτζάν, τη Βόρεια Οσετία, και έμενε η χώρα χωρίς ρωσόφωνους και ρωσόκορμους, τι στρατό θα είχε να στείλει ο Πούτιν να κυριεύει Ουκρανίες, ή αν πάλι αν όλοι αυτοί που το σκάνε από τα σύνορα, μαζεύονταν όλοι μαζί και κινούνταν, εκατό χιλιάδες άνθρωποι, νέοι και ακμαίοι, προς το Κρεμλίνο, θα ήταν ο Πούτιν που θα το σκαγε, σαν το ποντίκι, αλλά όταν καταλύεις τη δημοκρατία, καταλύεις και τη δημοκρατική
συνείδηση και απομένει ένας φιλοτομαρισμός γατίσιος, χαριτωμένος και απολαυστικός, αλλά δεν το λες και για εγκώμιο.

Το παπί έχει φτάσει στη δουλειά. Η βροχή σταματάει πράγματι κι αφήνει πίσω της μια άσπρη συννεφιά. Η γάτα θα έχει ξεκολλήσει τώρα από τα κάγκελα και θα κινείται μακριά από τις πιτσιλιές που της χαλάνε το άι λάινερ. Το ξυπνητήρι, κικιρικιίιιι, θα σε ξυπνήσει και αύριο το πρωί.

Ακολουθείστε τις ειδήσεις του pelop.gr στο

Γράψτε το σχόλιό σας

Παρακολουθήστε τα σχόλια
Να ειδοποιηθώ όταν
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ