«Ήμουν 10 χρονών και τα είδα όλα»: Η συγκλονιστική μαρτυρία 92χρονου για την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή
Μνήμες από την πιο μαύρη Πρωτομαγιά της Κατοχής ξαναζωντανεύουν μέσα από τα λόγια ενός ανθρώπου που, παιδί τότε, βρέθηκε μάρτυρας της εκτέλεσης των 200 αγωνιστών στην Καισαριανή. Η αφήγησή του αποτυπώνει τη φρίκη αλλά και την αξιοπρέπεια των μελλοθανάτων.
Συγκλονίζει η μαρτυρία του 92χρονου Τάσου Χατζηαναστασίου για την εκτέλεση των 200 αγωνιστών από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Ο ίδιος ήταν μόλις 10 ετών και, όπως περιγράφει, ανέβηκε στη μάντρα για να δει τι συνέβαινε, χωρίς τότε να αντιλαμβάνεται πλήρως το μέγεθος της τραγωδίας.
«Ήμουν πιτσιρίκος, 10 ετών. Η Καισαριανή ήταν ανάστατη από τα καμιόνια των Γερμανών. Ανεβαίνανε στους δρόμους και πηγαίνανε μαζί με Έλληνες πατριώτες στο σκοπευτήριο για εκτέλεση. Εμείς, σαν παιδάκια, τρέχαμε πίσω από τα καμιόνια. Βλέπαμε χέρια να βγαίνουν από τα αυτοκίνητα και να πετάνε χαρτάκια», θυμάται.
Όπως εξηγεί, τα παιδιά δεν γνώριζαν τι ακριβώς συνέβαινε. «Δεν ξέραμε τι ήταν αυτά τα χαρτάκια. Ήμασταν καμιά δεκαριά παιδιά. Τα μεγαλύτερα, 15-20 χρονών, έφευγαν από την Καισαριανή και κρύβονταν στους πρόποδες του Υμηττού για να μην τους σκοτώσουν οι Γερμανοί. Όταν έφευγαν οι Γερμανοί, γύριζαν πίσω».
Η στιγμή της εκτέλεσης έχει χαραχτεί στη μνήμη του. «Όταν τα καμιόνια έφταναν στις πόρτες του σκοπευτηρίου, εμείς πηγαίναμε στον τοίχο. Ξέραμε ότι θα τους εκτελέσουν. Ανεβήκαμε στη μάντρα και βλέπαμε μέσα. Δεν είχαμε την αίσθηση του φόβου. Ήταν 5-6 Γερμανοί ξαπλωμένοι με πολυβόλα και ένας αξιωματικός από πάνω τους έδινε εντολές. Έβαζαν 10, 15, 20 Έλληνες κάθε φορά και τους πυροβολούσαν».
Ο 92χρονος θυμάται ακόμη και τι συνέβαινε μετά τις εκτελέσεις. «Παίρναμε τις σφαίρες και τα μολύβια που έμεναν κάτω. Είχε πάρα πολλά, γιατί εκτελούσαν κόσμο κάθε μέρα. Τα μαζεύαμε και τα πουλάγαμε. Κόσμος δεν υπήρχε, μόνο γυναίκες. Οι μεγάλοι είχαν φύγει. Η μητέρα μου με έψαχνε».
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στη στάση των μελλοθανάτων. «Την ώρα που τους εκτελούσαν, τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο και φώναζαν “ΕΛΑΣ-ΕΛΑΣ”», λέει, περιγράφοντας μια εικόνα που τον συγκλονίζει μέχρι σήμερα.
Αναφερόμενος στα πρόσφατα ντοκουμέντα που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας, ο ίδιος δηλώνει βαθιά συγκινημένος. «Τα είδα στην τηλεόραση, στις φωτογραφίες. Δεν θυμόμουν πρόσωπα, ήμουν παιδί. Αλλά θυμάμαι όλα τα άλλα», καταλήγει, μεταφέροντας μια ζωντανή μαρτυρία από μια από τις πιο αιματηρές στιγμές της Κατοχής.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
