Δύο μαμάδες ή δύο μπαμπάδες στην τάξη: Οι προβληματισμοί δέκα νηπιαγωγών της Πάτρας
Μεταπτυχιακή έρευνα του Πανεπιστημίου Πατρών καταγράφει στάσεις που εκτείνονται από αποδοχή μέχρι αντίθεση στην ομόφυλη γονεϊκότητα, μαζί με τη δέσμευση για ίση μεταχείριση των παιδιών – Οι πιθανές αντιδράσεις γονέων, οι απορίες των μαθητών και η πρακτική προετοιμασία βρίσκονται στο επίκεντρο των απαντήσεων
Οι πιθανές αντιδράσεις άλλων γονέων, οι ερωτήσεις μέσα στην τάξη και η αίσθηση ανεπαρκούς προετοιμασίας απασχολούν δέκα νηπιαγωγούς της Πάτρας που συμμετείχαν σε έρευνα για τη φοίτηση παιδιών με ομόφυλους γονείς. Οι προσωπικές τους απόψεις διαφέρουν έντονα. Στις απαντήσεις τους, ωστόσο, επανέρχεται η επαγγελματική ευθύνη να προστατεύσουν κάθε παιδί από διακρίσεις.
Η μεταπτυχιακή εργασία της Γεωργίας Γκοτσοπούλου στο Πανεπιστήμιο Πατρών, με επιβλέποντα τον Παντελή Κυπριανό, είναι του 2026. Βασίζεται σε συνεντεύξεις του 2025 με εκπαιδευτικούς δημόσιων και ιδιωτικών νηπιαγωγείων της πόλης.
Οι προσωπικές πεποιθήσεις συναντούν τον ρόλο της εκπαιδευτικού
Οι τοποθετήσεις εκτείνονται από τη σαφή υποστήριξη των ίσων δικαιωμάτων μέχρι την αντίθεση στην ομόφυλη γονεϊκότητα και την προσήλωση στο πρότυπο μητέρας και πατέρα. Καταγράφονται επίσης ενδιάμεσες στάσεις: συμμετέχουσες αποδέχονται τον γάμο ομόφυλων ζευγαριών, αλλά εκφράζουν επιφυλάξεις για την τεκνοθεσία.
Η διαφορά ανάμεσα στην προσωπική πεποίθηση και στη στάση απέναντι στον μαθητή εμφανίζεται καθαρά σε μία συνέντευξη. Εκπαιδευτικός που δηλώνει αντίθετη στην τεκνοθεσία διευκρινίζει: «Τι μου φταίει ένα παιδί αν εγώ είμαι αντίθετη με κάποιο νόμο».
Η φράση αποτυπώνει μια διάκριση που αναδεικνύει η μελέτη: η δέσμευση για ισότιμη αντιμετώπιση ενός παιδιού μπορεί να συνυπάρχει με προσωπικές αντιρρήσεις για τη μορφή της οικογένειάς του. Πρόκειται για τις στάσεις που περιγράφουν οι συμμετέχουσες, χωρίς παρατήρηση της εφαρμογής τους μέσα στην τάξη.
Η ανησυχία για τις αντιδράσεις γύρω από το παιδί
Στις συνεντεύξεις επανέρχεται ο φόβος πιθανών αντιδράσεων από άλλους γονείς και τη σχολική κοινότητα. Μια νηπιαγωγός περιγράφει την αγωνία για το πώς θα αντιμετωπιστούν το παιδί και η οικογένειά του. Άλλη δίνει μεγαλύτερο βάρος στις αντιδράσεις των συμμαθητών και στην επιρροή όσων ακούν στο σπίτι.
Οι εκπαιδευτικοί αναρωτιούνται επίσης πώς θα απαντήσουν στις απορίες, πώς θα οργανώσουν μια συζήτηση για την οικογένεια και ποια υποστήριξη θα έχουν εάν προκύψει ένταση. Οι αναφορές αυτές καταγράφουν προσδοκίες και ανησυχίες· δεν τεκμηριώνουν ότι έχουν συμβεί αντίστοιχα περιστατικά στα νηπιαγωγεία της Πάτρας.
Μια διαφορετική αφήγηση από σχολείο της Αθήνας
Στο υλικό υπάρχει και μια ήδη βιωμένη εμπειρία. Συμμετέχουσα που εργάζεται στην Πάτρα αναφέρει ότι σε παλιότερη θέση της στην Αθήνα είχε μαθητή με δύο μητέρες. Περιγράφει καλή συνεργασία με την οικογένεια και αναφέρει ότι δεν είχαν παρουσιαστεί αρνητικά σχόλια από παιδιά ή γονείς.
Η αφήγηση καταγράφει μια σχολική καθημερινότητα που η ίδια περιγράφει ως ομαλή, δίπλα στις πιθανές δυσκολίες για τις οποίες μιλούν οι υπόλοιπες εκπαιδευτικοί.
Η πρακτική στήριξη που ζητούν
Στην πλήρη εργασία καταγράφονται αιτήματα για επιμόρφωση με συγκεκριμένα παραδείγματα, καθοδήγηση στην επικοινωνία με παιδιά και γονείς και συνεργασία με ψυχολόγους ή κοινωνικούς λειτουργούς. Η ανάγκη που περιγράφεται αφορά την καθημερινότητα: τις λέξεις, τις δραστηριότητες και τη διαχείριση μιας δύσκολης συζήτησης.
Οι δέκα συμμετέχουσες προσεγγίστηκαν μέσω του κοινωνικού και επαγγελματικού περιβάλλοντος της ερευνήτριας και συστάσεων. Το δείγμα δεν είναι αντιπροσωπευτικό των νηπιαγωγών της Πάτρας, ενώ δεν περιλαμβάνονται συνεντεύξεις με γονείς. Το εύρημα αφορά τις δικές τους τοποθετήσεις και το αίτημά τους να αισθάνονται καλύτερα προετοιμασμένες όταν η συζήτηση για την οικογένεια φτάσει στην τάξη.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
