Ο Hockney τη ζωγράφισε, το Χόλιγουντ έριξε μέσα ένα πτώμα

Η πισίνα είναι το πιο φωτογενές σημείο του καλοκαιριού. Στην τέχνη και το σινεμά, όμως, το γαλάζιο νερό της κρύβει πλούτο, επιθυμία, πλήξη και αρκετούς φόνους

Ο Alain Delon και η Romy Schneider δίπλα στην πισίνα στην ταινία La Piscine Ο Alain Delon και η Romy Schneider στο La Piscine. Το γαλάζιο νερό της βίλας γίνεται ερωτικό πεδίο μάχης και, τελικά, τόπος εγκλήματος

Η θάλασσα είναι ανοιχτή και απρόβλεπτη. Η πισίνα έχει ιδιοκτήτη. Βρίσκεται σε μια βίλα, σε ένα ακριβό ξενοδοχείο ή πίσω από έναν ψηλό φράχτη και κάποιος πληρώνει για να μένει καθαρή, ήρεμη και στο σωστό γαλάζιο.

Γι’ αυτό η πισίνα έγινε τόσο χρήσιμη στην τέχνη και την ποπ κουλτούρα. Δείχνει καλοκαίρι, αλλά συγχρόνως μαρτυρά ποιος έχει χρήματα και ποιος έχει χρόνο να μην κάνει απολύτως τίποτα. Υπόσχεται απόλαυση, ενώ προσφέρει στο σινεμά έναν εξαιρετικό χώρο για ζήλια, σεξ, κοινωνική επίδειξη και φόνο.

Πολύ πριν εμφανιστούν οι infinity pools και τα επιπλέοντα πρωινά του Instagram, ο David Hockney, ο Slim Aarons και το Χόλιγουντ είχαν ήδη κατασκευάσει την εικόνα των τέλειων διακοπών. Και είχαν φροντίσει να τη χαλάσουν.

Διαβάστε επίσης: Το κρυφό σούπερ μάρκετ του Χόλιγουντ: Η μπίρα, τα τσιγάρα και η εφημερίδα που δεν υπάρχουν

Το γαλάζιο του David Hockney

Όταν ο David Hockney έφτασε στο Λος Άντζελες το 1964, εντυπωσιάστηκε από το φως, τα μοντέρνα σπίτια και τις πισίνες. Στην Αγγλία αποτελούσαν πολυτέλεια. Στην Καλιφόρνια βρίσκονταν παντού και μπορούσαν να χρησιμοποιούνται όλον τον χρόνο.

Το 1967 ζωγράφισε το A Bigger Splash. Στον πίνακα βλέπουμε ένα σπίτι, μια άδεια καρέκλα, έναν βατήρα και το νερό που έχει μόλις πεταχτεί στον αέρα. Δεν βλέπουμε ποιος βούτηξε. Ο άνθρωπος έχει εξαφανιστεί και έχει αφήσει πίσω του μόνο τον παφλασμό.

Ο Hockney χρειάστηκε περίπου δύο εβδομάδες για να ζωγραφίσει μια κίνηση που κράτησε δύο δευτερόλεπτα. Το σπίτι μένει ακίνητο, οι γραμμές είναι αυστηρές και το μπλε σχεδόν επίπεδο. Όλη η ζωή του πίνακα βρίσκεται σε εκείνο το άσπρο τίναγμα του νερού.

Οι πισίνες του Hockney δεν μοιάζουν ιδιαίτερα δροσερές. Μοιάζουν με εικόνες μιας ζωής οργανωμένης στην εντέλεια: μοντέρνα αρχιτεκτονική, δυνατός ήλιος, όμορφα σώματα και άφθονος ελεύθερος χρόνος. Ακόμη και όταν δεν υπάρχει κανείς στο πλάνο, ξέρεις ότι το σπίτι ανήκει σε κάποιον που ζει πολύ καλά.

Στο Portrait of an Artist (Pool with Two Figures), ένας άνδρας στέκεται ντυμένος στην άκρη και κοιτάζει έναν δεύτερο που κολυμπά κάτω από το νερό. Είναι μια λαμπερή, ηλιόλουστη εικόνα που κουβαλά απόσταση, επιθυμία και χωρισμό. Ο Hockney κατάλαβε ότι το τέλειο μπλε γίνεται πιο ενδιαφέρον όταν κάποιος μέσα του είναι δυστυχισμένος.

Το έργο A Bigger Splash του David Hockney με πισίνα, βατήρα και νερό που εκτινάσσεται

Ο David Hockney χρειάστηκε περίπου δύο εβδομάδες για να ζωγραφίσει έναν παφλασμό που θα διαρκούσε μόλις δύο δευτερόλεπτα

Ο Slim Aarons φωτογράφισε την καλή ζωή

Ο Slim Aarons είχε περάσει τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο φωτογραφίζοντας μάχες. Όταν επέστρεψε, αποφάσισε ότι δεν ήθελε να ξαναδεί δυστυχία μέσα από τον φακό του. Άρχισε να φωτογραφίζει πλούσιους, αριστοκράτες και σταρ του Χόλιγουντ σε βίλες, γιοτ και πολυτελή ξενοδοχεία.

Η πισίνα έγινε το αγαπημένο του σκηνικό. Εκεί οι άνθρωποι που φωτογράφιζε μπορούσαν να δείχνουν ταυτόχρονα κομψοί και χαλαροί. Δεν εργάζονταν, δεν βιάζονταν και δεν χρειάζονταν να εξηγήσουν γιατί βρίσκονταν εκεί.

Στο περίφημο Poolside Gossip του 1970, δύο γυναίκες συζητούν δίπλα στην πισίνα του Kaufmann Desert House στο Palm Springs, του σπιτιού που είχε σχεδιάσει ο Richard Neutra. Δεν κάνουν τίποτα εντυπωσιακό. Η πολυτέλεια βρίσκεται ακριβώς σε αυτό: έχουν τον χρόνο και τον χώρο να μην κάνουν τίποτα.

Οι φωτογραφίες του Aarons έγιναν το προσχέδιο του σύγχρονου «summer aesthetic». Τα λινά ρούχα, οι λευκές ξαπλώστρες, τα ποτήρια δίπλα στο νερό και οι άνθρωποι που μοιάζουν να έχουν γεννηθεί σε διακοπές επιστρέφουν σήμερα σε διαφημίσεις, ξενοδοχεία και αναρτήσεις στο Instagram.

Μόνο που στον κόσμο του Aarons η φωτογραφία τραβιόταν επειδή αυτοί οι άνθρωποι ζούσαν ήδη εκεί. Σήμερα συχνά κλείνουμε το δωμάτιο για να μπορέσουμε να τραβήξουμε τη φωτογραφία.

Δύο γυναίκες δίπλα στην πισίνα του Kaufmann Desert House στη φωτογραφία Poolside Gossip

Το Poolside Gossip φωτογραφήθηκε το 1970 στο Kaufmann Desert House του Richard Neutra, στο Palm Springs, και έγινε μία από τις χαρακτηριστικότερες εικόνες της poolside πολυτέλειας

Στο σινεμά κάποιος πρέπει να χαλάσει τη θέα

Το Χόλιγουντ ήξερε ότι η πισίνα σημαίνει επιτυχία. Ήξερε επίσης ότι ένα πτώμα φαίνεται πολύ πιο εντυπωσιακό μέσα σε γαλάζιο νερό.

Το Sunset Boulevard του Billy Wilder αρχίζει με τον Joe Gillis να επιπλέει νεκρός στην πισίνα μιας ξεχασμένης σταρ του βωβού κινηματογράφου. Ο Gillis ήθελε πάντα μια δική του πισίνα. Τελικά απέκτησε πρόσβαση σε μία με τον χειρότερο δυνατό τρόπο.

Ο Dustin Hoffman επιπλέει με μαύρα γυαλιά στην πισίνα στην ταινία The Graduate

Στο The Graduate, η άνετη οικογενειακή πισίνα γίνεται το καταφύγιο ενός νέου που δεν γνωρίζει τι θέλει να κάνει με τη ζωή του

Στο The Graduate, ο Benjamin του Dustin Hoffman επιπλέει στην πισίνα των γονιών του φορώντας μαύρα γυαλιά. Έχει μόλις τελειώσει το πανεπιστήμιο και όλοι τον πιέζουν να αποφασίσει τι θα κάνει με τη ζωή του. Εκείνος αφήνεται στο νερό. Η πισίνα είναι άνετη, ακριβή και ασφυκτική — ακριβώς όπως το μέλλον που έχουν ετοιμάσει άλλοι για εκείνον.

Στο The Swimmer του 1968, ο Burt Lancaster αποφασίζει να επιστρέψει σπίτι κολυμπώντας σε όλες τις πισίνες της γειτονιάς. Στην αρχή μοιάζει με εκκεντρικό παιχνίδι ενός ευκατάστατου άνδρα. Στη διαδρομή, όμως, αρχίζουν να εμφανίζονται παλιές ερωμένες, απλήρωτα χρέη και άνθρωποι που θυμούνται μια πολύ διαφορετική εκδοχή της ζωής του.

Και έπειτα υπάρχει το La Piscine. Ο Alain Delon και η Romy Schneider περνούν τις διακοπές τους σε μια βίλα κοντά στο Σεν Τροπέ, μέχρι την άφιξη του Maurice Ronet και της Jane Birkin. Η Μεσόγειος βρίσκεται λίγα μέτρα μακριά, αλλά όλη η δράση συγκεντρώνεται γύρω από το κλειστό γαλάζιο τετράγωνο του κήπου.

Εκεί φλερτάρουν, πίνουν, ζηλεύουν και παρακολουθούν ο ένας το σώμα του άλλου. Η πισίνα γίνεται ερωτικό πεδίο μάχης και τελικά τόπος εγκλήματος. Τα μαγιό, τα γυαλιά και τα καλοκαιρινά ρούχα της ταινίας εξακολουθούν να αντιγράφονται. Κανείς, ωστόσο, δεν θα ήθελε πραγματικά να κάνει διακοπές με αυτούς τους τέσσερις ανθρώπους.

Ο Luca Guadagnino επέστρεψε στην ίδια ιστορία το 2015 με το A Bigger Splash. Πήρε τον τίτλο από τον Hockney, την τετράδα των ηρώων από το La Piscine και μετέφερε τη σύγκρουση στην Παντελερία. Η Tilda Swinton, ο Ralph Fiennes, ο Matthias Schoenaerts και η Dakota Johnson φορούν υπέροχα ρούχα, ακούν Rolling Stones και προσπαθούν να κρατήσουν στην επιφάνεια παλιούς έρωτες και παλιές έχθρες.

Η πισίνα μοιάζει πάντα ήρεμη επειδή δεν βλέπουμε τι συμβαίνει από κάτω.

Μετά ήρθε το Instagram

Σήμερα μια πισίνα δεν σχεδιάζεται μόνο για κολύμπι. Πρέπει να δείχνει σωστή στη φωτογραφία. Να συναντά τον ορίζοντα, να αντανακλά τον ουρανό και να διαθέτει μια γωνία από την οποία το ξενοδοχείο φαίνεται ακριβότερο και ο επισκέπτης πιο ευτυχισμένος.

Από τον Hockney κρατήσαμε το καθαρό μπλε και τις αυστηρές γραμμές. Από τον Aarons την ιδέα ότι η πισίνα είναι το φυσικό περιβάλλον ανθρώπων που δεν ανησυχούν για τίποτα. Το Instagram έδωσε σε όλους μας τη δυνατότητα να μπούμε για λίγο στο κάδρο.

Το σινεμά, όμως, παραμένει καχύποπτο. Μόλις εμφανιστεί μια τέλεια βίλα με μια τέλεια πισίνα, ξέρει ότι κάποιος βαριέται, κάποιος ζηλεύει και κάποιος λέει ψέματα. Μερικές φορές κάποιος επιπλέει μπρούμυτα.

Η θάλασσα σημαίνει καλοκαίρι. Η πισίνα αποκαλύπτει ποιανού καλοκαίρι κοιτάζουμε.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Από το Δίκτυο