Ο Μαζωνάκης της Πάτρας – Τι είχε πει στην «Π» τον Ιούλιο του 2022

Ηταν η Πάτρα μιας άλλης εποχής, μιας πόλης με έντονη νυχτερινή ζωή, γεμάτη μαγαζιά, μουσικές και κόσμο που αναζητούσε νέα πρόσωπα και νέες φωνές. Σε αυτή την πόλη βρέθηκε τότε και ο νεαρός Μαζωνάκης, πριν γίνει το μεγάλο όνομα που θα γέμιζε αργότερα τις πίστες σε ολόκληρη την Ελλάδα. Εδώ έζησε ένα κομμάτι της νεότητάς του, γνώρισε ανθρώπους, συνεργάστηκε, τραγούδησε και απέκτησε εμπειρίες που, όπως αποδείχθηκε, δεν έσβησαν ποτέ από τη μνήμη του. Η Πάτρα δεν ήταν απλώς ένας σταθμός ανάμεσα σε πολλούς. Ηταν ένας τόπος όπου χτίστηκε ένα σημαντικό μέρος του ανθρώπου και του καλλιτέχνη που θα ακολουθούσε.

6 Ιουλίου 2022: Ο τραγουδιστής μαγειρεύει με τον κόσμο, στην πλατεία Όλγας

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

Χρόνια αργότερα, τον Ιούλιο του 2022, ο Μαζωνάκης επέστρεψε στην Πάτρα. Βρέθηκε στην γνώριμή του πλατεία Ολγας, συμμετέχοντας στη δράση της κοινωνικής κουζίνας «Ο Αλλος Ανθρωπος», μαγειρεύοντας και προσφέροντας φαγητό σε ανθρώπους που το είχαν ανάγκη.

Και μέσα σε αυτή τη διαφορετική εικόνα, ανάμεσα στο καζάνι, τον κόσμο και την καθημερινότητα της πλατείας, ξαναζωντάνευαν οι μνήμες της παλιάς Πάτρας.

Δείτε ακόμα:Πέθανε ο Γιώργος Μαζωνάκης – Ποιος ήταν ο τραγουδιστής που ξεκίνησε από την Πάτρα

Η «Π» είχε τότε καταγράψει μια συζήτηση μαζί του, στην οποία ο Μαζωνάκης μιλούσε για την πόλη που δεν είχε ξεχάσει, για τα πρώτα του βήματα, τους ανθρώπους που γνώρισε και τις στιγμές που έζησε εδώ.

1995: Ο Γιώργος Μαζωνάκης μιλάει στον υπογράφοντα, από την καμπάνα του στο ξενοδοχείο “Porto Rio”

«Να σου πω πρώτα απ’ όλα, για να καταλάβεις ότι ξέρω και θυμάμαι τόσο καλά την πόλη, που όταν πλησιάζαμε στην Πάτρα, είπα του συνεργάτη μου που οδηγεί το αυτοκίνητό μου “άσε το GPS, δεν χρειάζεται να το ενεργοποιήσεις, Ξέρω πολύ καλά πώς να σε πάω στην πλατεία Ολγας!”. Και φυσικά τον οδήγησα χωρίς κανένα λάθος! Θυμάμαι τα πάντα εδώ, τους φίλους, τους συνεργάτες, το κοινό. Τις ωραίες στιγμές εκείνης της εποχής στο ξεκίνημά μου».

Και μετά, σαν να ξεφύλλιζε τις σελίδες μιας παλιάς προσωπικής ιστορίας, ανέφερε τα μαγαζιά που σημάδεψαν εκείνη την περίοδο:

«Θυμάμαι που ξεκίνησα στο “Zoom”, μετά πήγα στο “Φάρο”, μετά στην “Utopia”, μετά στην “Παριζιάνα”, έχω να θυμάμαι μόνο καλά πράγματα. Ωραίο κόσμο, δοτικούς ανθρώπους, μια όμορφη πόλη η Πάτρα»!

Η Πάτρα δεν ήταν, όπως αποδείχθηκε, απλώς ένας επαγγελματικός σταθμός. Ηταν μέρος της ίδιας της ζωής του:

«Η Πάτρα έπαιξε ρόλο και μάλιστα πολύ μεγάλο στην καριέρα μου. Και φροντίζω όταν μου δίδεται η ευκαιρία να το αναφέρω! Η Πάτρα αποτέλεσε ένα κομβικό κεφάλαιο όχι μόνο στην καριέρα μου, αλλά και στη ζωή μου. Μην ξεχνάς, τότε ήμουν πολύ πιο μικρός, είχα άλλες εμπειρίες, άλλες προτεραιότητες».

ΤΟ «ΕΜΕΙΣ»

«Οι συναυλίες που δίνω είναι βραδιές αγάπης και μουσικής. Είναι ειδικά αυτές οι μέρες και οι εποχές που ζούμε, που θα πρέπει να είμαστε περισσότερο στο “εμείς” και όχι στο “εγώ”. Δηλαδή να κοιτάμε και λίγο παραδίπλα, όσο μπορεί ο καθένας, με ό,τι μπορεί ο καθένας. Δηλαδή και μόνο με το ενδιαφέρον του ο καθένας, μπορεί να βοηθήσει, ακόμα κι αν δεν έχει χρήματα για να προσφέρει».

Και συνέχιζε:

«Μαγειρεύουμε και τρώμε μαζί με τον “Αλλον άνθρωπο”, είναι μια ενέργεια που την ξεκινήσαμε μαζί από την Αθήνα και φέτος στις συναυλίες που κάνω αυτό το καλοκαίρι, είμαστε μαζί. Σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας που θα βρεθούμε. Είμαι πάρα πολύ χαρούμενος γι’ αυτό, γιατί βλέπω τη μεγάλη συμμετοχή και την θερμή αντίδραση του κόσμου σε όλο αυτό που γίνεται, όπου κι αν πάμε».

Στην ίδια εκείνη κουβέντα, ο Μαζωνάκης είχε μιλήσει και για την πίστη του, για τον Θεό και για όσα θεωρούσε αποστολή στη ζωή του.

Η ΠΙΣΤΗ

«Εγώ λέω ότι η πίστη είναι η αποστολή μου και η πίστη με έσωσε! Σύμμαχός μου σε κάθε στιγμή της ζωής μου, ήταν ο Θεός. Η πίστη είναι αυτή που κινεί το θαύμα! Και θα έλεγα σε όλους να μη χάνουν ποτέ την πίστη τους».

Και πάνω απ’ όλα μένει η μουσική, την οποία ο ίδιος δεν αντιμετώπισε ποτέ απλώς ως επάγγελμα:

«Τα πάντα, είναι όλη μου η ζωή. Η μουσική μόνο αγάπη μπορεί να δώσει, μόνο εξέλιξη μπορεί να φέρει, μόνο να ενώσει τους ανθρώπους μπορεί. Μόνο φαντασία μπορεί να φέρει, μόνο έρωτα, αλλά και πόνο καμιά φορά. Ολα αυτά είναι ο ίδιος ο άνθρωπος».