Πάτρα: Επιδρομές για σκραπ και χαλκό, μάστιγα οι κλοπές σε δημόσιες υποδομές

Δεν αφήνουν σχεδόν τίποτα που να έχει αξία ως μέταλλο. Καλώδια, σχάρες και καπάκια φρεατίων, μεταλλικά εξαρτήματα, ακόμη και υλικά από εγκαταλελειμμένα εργοστάσια και βιοτεχνίες βρίσκονται στο στόχαστρο των «κυνηγών μετάλλων», που συνεχίζουν να προκαλούν σημαντικές ζημιές στην Πάτρα.

Χαρακτηριστική είναι η εικόνα που καταγράφεται σε σημεία του Βιοτεχνικού Πάρκου της Πάτρας, όπου αρκετά φρεάτια έχουν μείνει χωρίς τις μεταλλικές σχάρες τους. Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την αισθητική ή τις υλικές ζημιές. Τα ανοιχτά φρεάτια αποτελούν παγίδες για πεζούς και οδηγούς, ενώ ιδιαίτερα επικίνδυνα είναι τα σημεία όπου η κλοπή έχει γίνει σε δρόμους με αυξημένη κυκλοφορία. Ανάλογες επιδρομές έχουν καταγραφεί και σε άλλες περιοχές της Πάτρας, όπως στη Λεύκα και στον κόμβο της Οβρυάς.

Η δράση τους είναι συνήθως οργανωμένη και βασίζεται στην ταχύτητα. Εντοπίζουν χώρους με εύκολη πρόσβαση και υλικά που μπορούν να μετατραπούν γρήγορα σε χρήμα. Εγκαταλελειμμένες βιομηχανικές και βιοτεχνικές εγκαταστάσεις, εργοτάξια, δίκτυα ηλεκτροφωτισμού και υποδομές που δεν διαθέτουν επαρκή φύλαξη θεωρούνται εύκολοι στόχοι. Μία από τις πιο πρόσφατες υποθέσεις δείχνει και το οικονομικό μέγεθος της συγκεκριμένης δραστηριότητας. Τον Αύγουστο, τέσσερα άτομα  ταυτοποιήθηκαν για την κλοπή επτά στροφείων καλωδίων, αξίας περίπου 10.000 ευρώ, από το εργοτάξιο των νέων ΤΕΠ στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου. Σύμφωνα με την Αστυνομία, οι δράστες έφτασαν στο σημείο με αυτοκίνητο, παραβίασαν την πόρτα του εργοταξίου και αφαίρεσαν τα καλώδια. Η υπόθεση εξιχνιάστηκε με αξιοποίηση και βιντεοληπτικού υλικού.

Το μεγαλύτερο όμως κομμάτι της δραστηριότητας βρίσκεται στη συνέχεια. Η λεία πρέπει να μετατραπεί γρήγορα σε χρήμα και εδώ βρίσκεται ο ρόλος όσων παραλαμβάνουν τα κλεμμένα μέταλλα. Σε παλαιότερη υπόθεση στην Πάτρα είχε προκύψει ότι κλεμμένα καλώδια κατέληγαν σε επιχείρηση ανακύκλωσης μετάλλων που δεν διέθετε άδεια λειτουργίας.

Η Αστυνομία επιχειρεί να περιορίσει τη δράση με περιπολίες, ελέγχους και έρευνες, ενώ σημαντικό βάρος δίνεται στην αξιοποίηση υλικού από κάμερες και στις πληροφορίες που μπορούν να οδηγήσουν τόσο στους φυσικούς αυτουργούς όσο και σε εκείνους που παραλαμβάνουν τα κλοπιμαία. Η πρόσφατη εξιχνίαση της κλοπής στο Ρίο αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της προσπάθειας. Το πρόβλημα, ωστόσο, παραμένει. Για λίγα κιλά μετάλλου, ολόκληρες υποδομές ξηλώνονται και το κόστος αποκατάστασης περνά τελικά στους ιδιοκτήτες, στις επιχειρήσεις και στους φορείς που καλούνται να αποκαταστήσουν τις ζημιές. Και στην Πάτρα, οι εικόνες από τα άδεια φρεάτια και τις εγκαταλειμμένες εγκαταστάσεις δείχνουν ότι το «κυνήγι» του χαλκού και του μετάλλου έχει αφήσει ήδη έντονο αποτύπωμα στην πόλη.