Persona Grata – Μαρίνος Σκανδάμης: Ο αμυντικός μέσος που έμαθε και να επιτίθεται

Ζώης Μαρίνος

Η ερώτηση ευθεία: «Εχετε γίνει δέκτης σχολίων μ’ επικριτικό χαρακτήρα από τότε που ανακοινώσατε την προσχώρηση σας στην ΕΛΑΣ;». Η απάντηση εξίσου μετωπική: «Ναι, ελάχιστων, μετρημένων. Και όσα έχω δεχθεί κατά κανόνα προέρχονται από φίλα προσκείμενους στην ομάδα Ανδρουλάκη».

Λογικό. Ο Μαρίνος Σκανδάμης δεν υπήρξε ποτέ στο ίδιο εσωκομματικό μετερίζι με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Χωρίς να κρύβεται. Διαφωνούσε ανοικτά με πολλές απ’ τις επιλογές του και συχνά έπαιρνε το ρίσκο δημόσια να στέκεται απέναντι σε κάθε κομματική απόφαση που ο ίδιος θεωρούσε ότι απομάκρυνε το ΠΑΣΟΚ απ’ τις ιστορικές καταβολές και το πολιτικό DNA του.

Για παράδειγμα, μετά τις ευρωεκλογές του ’24 εγκάλεσε δημοσίως την ηγεσία Ανδρουλάκη για ναρκισσισμό, φοβικότητα, άρνηση αυτοκριτικής και αξιοθρήνητη διαχείριση των κομματικών πραγμάτων. Και επειδή κατά κανόνα οι ηγεσίες έχουν αναφυλαξία στην εσωτερική αμφισβήτηση και κριτική, το ήδη βαριά ραγισμένο γυαλί έγινε θρύψαλα.

Ο Σκανδάμης κατά κόρον υποστήριζε τη σύγκλιση και προγραμματική συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων ως μόνο αντίβαρο στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Και επέμενε σ’ αυτό. Στις τελευταίες εσωκομματικές εκλογές υποστήριξε την υποψηφιότητα Χάρη Δούκα πιστεύοντας ότι μόνο ο δήμαρχος Αθηναίων θα μπορούσε να ξαναδώσει στο ΠΑΣΟΚ κάτι απ’ την «χαμένη σοσιαλιστική και αριστερή ψυχή του». Δεν δικαιώθηκε. Ο Ανδρουλάκης επανεξελέγη με συντριπτικό ποσοστό.

Ετσι, απ’ τον Ιούνιο του 2024 και για δυο χρόνια ο άλλοτε μπακ-χαφ του Αχιλλέα Καμαρών αναγκάστηκε να παίξει πιο επιθετικά. Θεωρώντας ότι, πλέον, απ’ τον κατακερματισμό των δυνάμεων στην Κεντροαριστερά και την προσκόλληση των ηγεσιών της στην τακτική «των κομματικών και μικροκομματικών εγωισμών», δεν ωφελείτο άλλος παρά μόνο η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Οι παλαιότεροι του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου και των ξερών γηπέδων θα τον θυμούνται να φορά τα πράσινα του Αχιλλέα Καμαρών και να δεσπόζει στην άμυνα. Οι Καμάρες, άλλωστε, για τον Μαρίνο Σκανδάμη ήταν γη πατρογονική απ’ όλες τις απόψεις. Και από πολιτικής απόψεως. Στις παρέες του, αν ρωτηθεί φυσικά, μιλά για τις τρεις ιστορίες που σφράγισαν την πολιτική του σκέψη. Και οι τρεις συνδεδεμένες με τη μητέρα του Χαρά και τον πατέρα του Μιχάλη, επί σειρά ετών πρόεδρο στην τότε Κοινότητα Καμαρών και αργότερα πρώτο δήμαρχο του καποδιστριακού Δήμου Ερινεού.

Η πρώτη στην Κατοχή, όταν ο 13χρονος τότε Μιχάλης Σκανδάμης, προσπαθώντας να μεταφέρει μήνυμα στους αντάρτες, δέχθηκε βροχή πυροβολισμών από Γερμανούς στον ποταμό Φοίνικα. Σώθηκε από θαύμα. Η δεύτερη ιστορία, όταν η μητέρα του τού διηγείτο τη συνταρακτική στιγμή που αντίκρισε στα Ψηλαλώνια- όπως και πολλοί απ’ τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας- τους εκτελεσθέντες απ’ τους ναζί και τους προδότες συνεργάτες τους.

Η δε τρίτη ιστορία, πιθανότατα εκείνη που οριστικά διαμόρφωσε την πολιτική του συνειδητοποίηση, ήταν όταν ο πατέρας του το 1981 τον πήρε μαζί του στην πλατεία Γεωργίου, στην προεκλογική ομιλία του Ανδρέα Παπανδρέου. Από εκείνη την συγκέντρωση στον νεαρό Μαρίνο έμεινε βαθιά χαραγμένη η εικόνα του βασανισμένου απ’ τη Χούντα αξιωματικού Σπύρου Μουστακλή ο οποίος έφτασε στο βήμα σε αναπηρικό καροτσάκι με σκοπό να εκφωνήσει, με φωνή που μετά βίας έβγαινε, όλες κι όλες τρεις λέξεις: «Ζήτω η Δημοκρατία».

Πιθανότατα αυτή η στιγμή να καθόρισε και την απόφαση του Σκανδάμη ν’ ακολουθήσει τον δρόμο της Νομικής Επιστήμης. Διδάκτωρ του Δημοκρίτειου Θράκης, αργότερα διδακτορική έρευνα στο Πανεπιστήμιο Αμβούργου και στα Πανεπιστήμια Χάρβαρντ και της Βοστώνης στην Αμερική και φυσικά πολλά χιλιόμετρα μάχιμης δικηγορίας στην Πάτρα με παράλληλη συνεισφορά και στη νομική βιβλιογραφία.

Την Δικαιοσύνη την υπηρέτησε και στο πεδίο της πολιτικής ως γενικός και ειδικός γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής του υπουργείου Δικαιοσύνης για πάνω από πέντε χρόνια. Δεν θέλει ρώτημα με κάποιον εκ των υπουργών που συνεργάστηκε δέθηκε περισσότερο. Με τον Χάρη Καστανίδη κατά πρώτον (και μακράν…) και με τον Αντώνη Ρουπακιώτη κατά δεύτερον.
Αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ τον Ιούνιο 2026 προσχωρώντας στην ΕΛΑΣτου Αλέξη Τσίπρα και αναλαμβάνοντας το πόστο του πομεάρχη Προστασίας του Πολίτη. Αν και άλλαξε κομματική όχθη, δεν λείανε στο παραμικρό την επίμονη αντιπολιτευτική τακτική του προς τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, δηλαδή προς το υπουργείο του, με πιο πρόσφατο μεταξύ τους «επεισόδιο» την υπόθεση της απόδρασης του κακοποιού Αλκέτ Ριζάι για την οποία ο Σκανδάμης ζήτησε την παραίτηση του Υπουργού. Επικρίνοντας τον, μεταξύ άλλων, ότι δεν γνωρίζει την νομοθεσία που διέπει το χαρτοφυλάκιο του. Αυτό ακριβώς εννοούμε όταν λέμε ότι ο αμυντικός μέσος του Αχιλλέα Καμαρών, έμαθε να διεμβολίζει τις αντίπαλες άμυνες και να βγαίνει σε κατά μέτωπον επίθεση.

Αλλά το ποδόσφαιρο δεν ήταν το μόνο πάθος του. Πάθος έχει και με την μουσική. Συλλέκτης γαρ χιλιάδων δίσκων, ιδίως ροκ και τζαζ. Πάθος που οφείλει στην μητέρα του -μ’ απώτερη καταγωγή απ’ τη Μιτόπολη και μέλος της χορωδίας της Πατραϊκής Μαντολινάτας για χρόνια- η οποία έφυγε απ’ τη ζωή τον Απρίλιο.

Στέλεχος πρώτης γραμμής της ΕΛΑΣ, πλέον, εμμένει σ’ αυτό που είχε πει την ημέρα που έκλεισε την πόρτα στο ΠΑΣΟΚ: «Είχα την επιλογή είτε να πάω σπίτι μου, είτε να μπω σε κάτι που φέρνει και ελπίδα και δυνατότητα ανατροπής της κατάστασης στη χώρα». Το μέλλον θα δείξει αν η επιλογή του θα δικαιωθεί.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News