Πιο αυστηρό πλαίσιο για τις ΑΠΕ: Ποια τμήματα της Αχαΐας «κόβει» το νέο σχέδιο

Το νέο ειδικό χωροταξικό πλαίσιο για τις ΑΠΕ, εισάγει για πρώτη φορά ένα εκτεταμένο πλέγμα περιορισμών και «κόκκινων ζωνών» για την εγκατάσταση νέων έργων, με στόχο -όπως αναφέρει το υπουργείο Περιβάλλοντος- την εξισορρόπηση επενδυτικής δραστηριότητας και περιβαλλοντικής προστασίας. Στη Δυτική Ελλάδα και ειδικότερα στην Αχαΐα, ο νέος χάρτης διαμορφώνει ένα ιδιαίτερα σύνθετο τοπίο, με εκτεταμένες περιοχές αποκλεισμού αλλά και «παράθυρα» χωροθέτησης.

Ο χάρτης με τους περιορισμούς σε νέα αιολικά πάρκα

Σύμφωνα με το χαρτογραφικό υπόβαθρο που συνοδεύει το σχέδιο, μεγάλα τμήματα της Αχαΐας εντάσσονται σε καθεστώς περιορισμών, κυρίως λόγω συνδυασμού περιβαλλοντικής προστασίας, μορφολογίας εδάφους και τουριστικής δραστηριότητας. Στην πράξη, εκτός πεδίου νέων αιολικών εγκαταστάσεων τίθενται οι ορεινοί όγκοι του Χελμού-Βουραϊκού, που ήδη αποτελούν Εθνικό Πάρκο και περιοχή Natura, καθώς και η ευρύτερη ζώνη των Καλαβρύτων, με υψόμετρα που υπερβαίνουν το όριο των 1.200 μέτρων που θέτει το νέο πλαίσιο.

Αντίστοιχα, περιορισμοί προκύπτουν για τον ορεινό όγκο του Ερυμάνθου, όπου η συνύπαρξη προστατευόμενων οικοσυστημάτων και ζωνών χαμηλής ανθρωπογενούς δραστηριότητας λειτουργεί ως de facto φραγμός για νέες εγκαταστάσεις μεγάλης κλίμακας. Στην ίδια κατηγορία εντάσσεται και το Παναχαϊκό όρος, το οποίο, αν και γειτνιάζει με το πολεοδομικό συγκρότημα της Πάτρας, εμφανίζει υψηλή περιβαλλοντική και μορφολογική ευαισθησία, με αποτέλεσμα σημαντικό μέρος του να περιορίζεται για λόγους προστασίας τοπίου και οικοσυστημάτων.

Παράλληλα, το νέο πλαίσιο «σφίγγει» τον κλοιό και γύρω από προστατευόμενα οικοσυστήματα ιδιαίτερης σημασίας, όπως η λιμνοθάλασσα του Κοτυχίου και η Στροφυλιά, που αποτελούν ήδη ζώνες αυστηρής περιβαλλοντικής προστασίας, καθώς και το ευρύτερο σύμπλεγμα του Μεσολογγίου-Αιτωλικού.

Ωστόσο, όπως προκύπτει από την ανάλυση του σχεδίου, το πλαίσιο δεν συνεπάγεται οριζόντια απαγόρευση. Περιοχές πεδινές ή με χαμηλότερο περιβαλλοντικό φορτίο στην Αχαΐα -κυρίως σε ζώνες αγροτικής γης ή εκτός δικτύου Natura- παραμένουν δυνητικά κατάλληλες για ανάπτυξη έργων ΑΠΕ, υπό την προϋπόθεση τήρησης αποστάσεων από οικισμούς και περιβαλλοντικών όρων.

Η συνολική εικόνα για τη Δυτική Ελλάδα δείχνει ένα χωροταξικό μοντέλο αυξημένης αυστηρότητας, όπου οι ορεινοί και προστατευόμενοι όγκοι της Αχαΐας πρακτικά εξαιρούνται από τον ενεργειακό σχεδιασμό νέων αιολικών, μετατοπίζοντας το ενδιαφέρον σε επιλεγμένες χαμηλότερες και λιγότερο ευαίσθητες περιοχές.

Οι προβλέψεις αυτές είναι θετικές, ωστόσο το ερώτημα είναι ποιον τελικά θα αφορούν, αφού ο τεράστιος όγκος των ήδη ώριμων και υπό αδειοδότηση έργων, που αντιστοιχεί σε δεκάδες χιλιάδες μεγαβάτ, εξαιρείται από την εφαρμογή του νέου πλαισίου. Κατά συνέπεια το μέγα φωτοβολταϊκό πάρκο της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας που έχει αδειοδοτηθεί και έχει πάρει και όρους σύνδεσης, δεν επηρεάζεται από το υπό διαβούλευση χωροταξικό σχέδιο.