Η άλλη Αρκαδία: Ένα δάσος γεμάτο νερά, μονοπάτια και χωριά που αξίζει να επισκεφθείς αυτό το φθινόπωρο

Γιώτα Δημητρίου

Πολύ πριν αποκτήσει μονοπάτια για πεζοπόρους, η Σκιρίτιδα ήταν πέρασμα στρατηγικής σημασίας στην αρχαία Πελοπόννησο. Στην περιοχή ανάμεσα στην Αρκαδία και τη Λακωνία ζούσαν οι Σκιρίτες, πολεμιστές που είχαν ξεχωριστή θέση στον στρατό των Λακεδαιμονίων και παρατάσσονταν στο αριστερό άκρο της σπαρτιατικής φάλαγγας.

Αιώνες αργότερα, το όνομα επιβιώνει σε έναν τόπο με εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα. Γύρω από τη Βλαχοκερασιά απλώνεται ένα εκτεταμένο δάσος, ανάμεσα σε χωριά, ρεματιές και νερά, με το μονοπάτι να συναντά ξανά και ξανά τον Ευρώτα.

Το φθινόπωρο είναι ίσως η εποχή που του ταιριάζει περισσότερο. Οι πρώτες βροχές δυναμώνουν τα ρυάκια, τα φύλλα αρχίζουν να αλλάζουν χρώμα και η διαδρομή αποκτά μια εικόνα που δύσκολα συνδέει κανείς με τη νότια Αρκαδία πριν τη δει από κοντά.

Βλαχοκερασιά: Από εδώ αρχίζει η διαδρομή

Η Βλαχοκερασιά είναι το σημείο εκκίνησης για την πιο γνωστή πεζοπορική διαδρομή του δάσους.

Δεν είναι ένα χωριό που χρειάζεται πρόγραμμα γεμάτο αξιοθέατα. Η αξία του βρίσκεται κυρίως στη θέση του: αποτελεί την πύλη για μια ολόκληρη δασική ζώνη που απλώνεται γύρω από μικρούς οικισμούς.

Αγία Βαρβάρα, Αλεποχώρι, Βούρβουρα, Κερασιά, Κολλίνες και Πηγαδάκια συμπληρώνουν αυτή την πλευρά της Αρκαδίας, όπου οι αποστάσεις παραμένουν σχετικά μικρές αλλά το τοπίο αλλάζει συνεχώς.

Η Βλαχοκερασιά είναι, λοιπόν, η σωστή αφετηρία. Από εκεί και πέρα, το ενδιαφέρον περνά σχεδόν ολόκληρο στο δάσος.

Το μονοπάτι που συναντά τον Ευρώτα

Η σηματοδοτημένη κυκλική διαδρομή ξεκινά και καταλήγει στη Βλαχοκερασιά και σε αρκετά σημεία ακολουθεί τον Ευρώτα.

Αυτό είναι και ένα από τα στοιχεία που δίνουν στον τόπο τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του.

Ρυάκια, μικρές λιμνούλες, νερά που περνούν ανάμεσα από βράχια και μικροί καταρράκτες εμφανίζονται κατά μήκος της πορείας. Ανάμεσα στα δέντρα σώζονται ακόμη ίχνη από παλιούς νερόμυλους και νεροτριβές, από την εποχή που το νερό αποτελούσε κομμάτι της καθημερινής ζωής των κατοίκων.

Το δάσος γίνεται έτσι κάτι περισσότερο από μια απλή βόλτα ανάμεσα στα δέντρα. Σε μεγάλο μέρος της διαδρομής, το νερό καθορίζει το τοπίο.

Ένα δάσος που δημιουργήθηκε ξανά

Η σημερινή εικόνα της περιοχής κρύβει και μια λιγότερο γνωστή ιστορία.

Το δάσος είχε υποστεί σημαντικές καταστροφές και η μορφή που βλέπει σήμερα ο επισκέπτης είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα αναδάσωσης και μακρόχρονης ανθρώπινης προσπάθειας.

Η φύση έκανε στη συνέχεια το υπόλοιπο.

Πεύκα, καστανιές, πλατάνια και πυκνή βλάστηση συνθέτουν πλέον ένα τοπίο που δύσκολα προδίδει ότι σημαντικό τμήμα του αναγεννήθηκε με ανθρώπινη παρέμβαση.

Γιατί να πας το φθινόπωρο

Το καλοκαίρι τα δέντρα προσφέρουν σκιά και δροσιά. Το φθινόπωρο, όμως, η εικόνα αλλάζει.

Οι θερμοκρασίες πέφτουν όσο χρειάζεται για να γίνει το περπάτημα πιο ευχάριστο, τα νερά επιστρέφουν μετά τις βροχές και το πράσινο αρχίζει σταδιακά να δίνει τη θέση του σε κίτρινες, χάλκινες και καφέ αποχρώσεις.

Είναι επίσης η εποχή των άγριων μανιταριών, για τα οποία είναι γνωστό το δάσος. Στην περιοχή οργανώνονται εξορμήσεις συλλογής με ανθρώπους που γνωρίζουν τα διαφορετικά είδη.

Και εδώ χρειάζεται προσοχή: άγρια μανιτάρια δεν συλλέγονται για κατανάλωση χωρίς εξειδικευμένη γνώση, καθώς βρώσιμα και επικίνδυνα είδη μπορεί να μοιάζουν μεταξύ τους.

Δεν χρειάζεται να κάνεις όλο το μονοπάτι

Η ύπαρξη μιας μεγάλης κυκλικής διαδρομής δεν σημαίνει ότι πρέπει υποχρεωτικά να την ολοκληρώσεις.

Όποιος έχει εμπειρία και θέλει μια κανονική πεζοπορική ημέρα μπορεί να ακολουθήσει μεγαλύτερο τμήμα της. Για μια πιο χαλαρή επίσκεψη, αρκεί να επιλέξεις ένα μικρότερο κομμάτι και να επιστρέψεις όταν θελήσεις.

Το σημαντικότερο το φθινόπωρο είναι ο σωστός εξοπλισμός.

Παπούτσια με καλή πρόσφυση είναι απαραίτητα όταν έχουν προηγηθεί βροχές, αφού βρεγμένα φύλλα, πέτρες και χώμα μπορούν να γίνουν ολισθηρά. Ένα ελαφρύ αδιάβροχο και νερό στο σακίδιο είναι επίσης χρήσιμα.

Μια μέρα δεν χρειάζεται να γίνει αγώνας δρόμου

Για μονοήμερη εκδρομή, Βλαχοκερασιά και δάσος είναι αρκετά.

Ξεκίνα το πρωί, αφιέρωσε τον περισσότερο χρόνο στο περπάτημα και κράτησε το υπόλοιπο της ημέρας για φαγητό ή μια βόλτα στα γύρω χωριά.

Δεν υπάρχει λόγος να προσθέσεις διαδοχικές στάσεις απλώς για να γεμίσει το πρόγραμμα.

Εδώ η ίδια η πορεία είναι μεγάλο μέρος του ταξιδιού.

Αν έχεις δεύτερη ημέρα, πήγαινε στην Τεγέα

Για διήμερο, η Τεγέα προσφέρει μια ενδιαφέρουσα αλλαγή σκηνικού.

Μετά από μία ημέρα μέσα στη φύση, η δεύτερη μπορεί να περάσει στην αρχαία ιστορία της Αρκαδίας.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Τεγέας παρουσιάζει την πορεία μιας από τις σημαντικότερες πόλεις της αρχαίας περιοχής, ενώ ξεχωριστή θέση έχει το ιερό της Αλέας Αθηνάς.

Έτσι, το ταξίδι αποκτά μια ωραία συνέχεια: από έναν τόπο που συνδέεται με τους αρχαίους Σκιρίτες, σε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της Αρκαδίας.

Ένα φθινοπωρινό ταξίδι χωρίς πολλά «πρέπει»

Εδώ υπάρχουν μια ενδιαφέρουσα ιστορία, ένα δάσος που αναγεννήθηκε, νερά που συνοδεύουν το μονοπάτι και μικρά χωριά που διατηρούν ακόμη τον δικό τους ρυθμό.

Βλαχοκερασιά, Ευρώτας, περπάτημα στο δάσος και αρκετές ώρες χωρίς βιασύνη.

Μερικές φορές αυτό αρκεί για ένα πολύ καλό φθινοπωρινό Σαββατοκύριακο στην Πελοπόννησο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

• Βυζίτσα: Ο άγνωστός παράδεισος του Πηλίου
• Αμφίκλεια: Η ήρεμη “δύναμη” της Φθιώτιδας
• Κωνσταντινούπολη: 48 ώρες ανάμεσα σε δύο ηπείρους, αυτοκρατορίες και γεύσεις
• Ανήλιο: Ο άγνωστος «παράδεισος» των Ηπείρων
• Στεμνίτσα: Το αρχοντοχώρι της Αρκαδίας

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News