Slow Horses: Ένα Σαββατοκύριακο στο χειρότερο γραφείο της MI5

Η έκτη σεζόν μόλις άρχισε, όμως η σωστή πόρτα εισόδου παραμένει η πρώτη: έξι επεισόδια, μία ολοκληρωμένη ιστορία και ο Γκάρι Όλντμαν στον ρόλο ενός προϊσταμένου που δεν θα άντεχες ούτε έως το μεσημέρι

Ο Γκάρι Όλντμαν ως Τζάκσον Λαμπ στη σειρά Slow Horses του Apple TV Ο Γκάρι Όλντμαν ως Τζάκσον Λαμπ, ο ιδιοφυής και ανυπόφορος επικεφαλής του Slough House

Το Slough House είναι ίσως το μόνο τηλεοπτικό γραφείο όπου κανείς δεν θα ήθελε να προσληφθεί, αλλά πολλοί θα περνούσαν ευχαρίστως το Σαββατοκύριακό τους κοιτάζοντας από την κλειδαρότρυπα. Οι διάδρομοι είναι βρόμικοι, τα χαρτιά στοιβάζονται, οι υπολογιστές ανήκουν σε περασμένη δεκαετία και οι εργαζόμενοι γνωρίζουν ότι η καριέρα τους έχει τελειώσει χωρίς να έχει λήξει η σύμβασή τους. Στη μέση κάθεται ο Τζάκσον Λαμπ του Γκάρι Όλντμαν, ένας άνθρωπος που δείχνει σαν να κοιμήθηκε με τα ρούχα του και ξύπνησε ήδη θυμωμένος με ολόκληρο το προσωπικό.

Το Slow Horses επέστρεψε στο Apple TV με την έκτη σεζόν του στις 16 Σεπτεμβρίου. Όποιος δεν το έχει παρακολουθήσει δεν χρειάζεται να ανοίξει φακέλους, να διαβάσει περιλήψεις ή να προσποιηθεί ότι θυμάται πέντε χρόνια τηλεοπτικής μυθολογίας. Η καλύτερη αρχή είναι η πρώτη σεζόν: έξι επεισόδια, μία ιστορία που ολοκληρώνεται και κάτι λιγότερο από έξι ώρες θέασης. Είναι αρκετά σύντομη ώστε να ολοκληρωθεί μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο και αρκετά καλογραμμένη ώστε να μη μοιάζει με τηλεοπτικό γέμισμα.

Το γραφείο όπου ένα λάθος δεν συγχωρείται

Οι «slow horses» είναι πράκτορες της MI5 που έκαναν ένα σοβαρό επαγγελματικό λάθος, απέκτησαν έναν ισχυρό εχθρό μέσα στην υπηρεσία ή απλώς βρέθηκαν στο λάθος σημείο μιας εσωτερικής σύγκρουσης. Δεν απολύθηκαν. Μεταφέρθηκαν στο Slough House, ένα διοικητικό καθαρτήριο σχεδιασμένο ώστε να τους κάνει να παραιτηθούν μόνοι τους.

Εκεί καταλήγει και ο Ρίβερ Κάρτραϊτ του Τζακ Λόουντεν, ένας νεαρός πράκτορας που διαθέτει αυτοπεποίθηση, ικανότητες και μια εντυπωσιακή ευχέρεια να παίρνει τη λάθος απόφαση με μεγάλη ταχύτητα. Δίπλα του εργάζονται άνθρωποι με εξαρτήσεις, θυμό, οικονομικά προβλήματα, οικογενειακά βάρη και φιλοδοξίες που έχουν προ πολλού προσγειωθεί. Η κατασκοπεία είναι το επάγγελμά τους· η σειρά, όμως, γνωρίζει πολύ καλά ότι το γραφείο μπορεί να γίνει σκληρότερο από οποιονδήποτε ξένο πράκτορα.

Αυτή είναι η πρώτη ευχάριστη έκπληξη του Slow Horses. Κάτω από τις επιχειρήσεις, τις παρακολουθήσεις και τα κρατικά μυστικά κρύβεται μια εξαιρετική κωμωδία για τη δουλειά. Οι ανώτεροι προστατεύουν την καριέρα τους, οι αποτυχημένοι αναλαμβάνουν τις επικίνδυνες αποστολές και η ευθύνη μετακινείται πάντοτε προς τα κάτω. Ακόμη και χωρίς όπλα και κωδικά ονόματα, το σύστημα είναι αναγνωρίσιμο.

Ο Γκάρι Όλντμαν περνάει υπέροχα

Ο Τζάκσον Λαμπ καπνίζει, πίνει, τρώει άσχημα, προσβάλλει τους πάντες και αντιμετωπίζει την προσωπική υγιεινή σαν ύποπτη δραστηριότητα. Θα μπορούσε εύκολα να είναι μια συλλογή από αστεία που επαναλαμβάνονται. Ο Γκάρι Όλντμαν, όμως, του δίνει κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον: αφήνει την παρακμή του να λειτουργεί ως καμουφλάζ.

Οι περισσότεροι τον υποτιμούν μέχρι να αντιληφθούν ότι παραμένει ο ευφυέστερος άνθρωπος στο δωμάτιο. Πίσω από την αγένεια υπάρχει ένας παλιός κατάσκοπος που διαβάζει γρήγορα τους ανθρώπους, θυμάται τα λάθη της υπηρεσίας και δεν παραδίδει εύκολα τους δικούς του. Ο ίδιος ο Όλντμαν έχει περιγράψει την MI5 της σειράς ως ένα «γραφειοκρατικό τέρας» από το οποίο ο Λαμπ προστατεύει την ομάδα του. Σε πρόσφατη συνέντευξή του αποκάλυψε ακόμη ότι οι πραγματικοί πράκτορες της MI5 αγαπούν το Slow Horses, παρότι η υπηρεσία παρουσιάζεται συχνά ως ένας μηχανισμός συγκάλυψης, φιλοδοξίας και μεταφοράς ευθυνών.

Η ερμηνεία του δεν ζητά να συμπαθήσουμε τον Λαμπ από την πρώτη στιγμή. Μας αφήνει να διασκεδάσουμε με την απαίσια συμπεριφορά του και σταδιακά αποκαλύπτει τους κανόνες που ο χαρακτήρας δεν παραβιάζει ποτέ. Μπορεί να εξευτελίζει καθημερινά τους συνεργάτες του, δεν επιτρέπει όμως στους ισχυρούς να τους μεταχειρίζονται ως αναλώσιμους.

Η έκτη σεζόν του Slow Horses άρχισε στις 16 Σεπτεμβρίου και προβάλλεται εβδομαδιαία. Φωτογραφία: Apple TV

Κατασκοπεία χωρίς Aston Martin

Στον κόσμο του Slow Horses δεν περισσεύουν τα ακριβά αυτοκίνητα, τα άψογα κοστούμια και τα κοκτέιλ που φτάνουν στην κάμερα με τη σωστή θερμοκρασία. Οι συναντήσεις γίνονται σε κουρασμένα καφέ, άχαρους δρόμους, σταθμούς και γραφεία με καμένο φωτισμό. Όταν εμφανίζεται η βία, εισβάλλει σε χώρους απολύτως καθημερινούς και γι’ αυτό μοιάζει πιο άβολη.

Η σειρά χρωστά πολλά στον Τζον λε Καρέ, διαθέτει όμως τον κωμικό ρυθμό μιας καλής βρετανικής σάτιρας. Μπορεί μέσα σε λίγα λεπτά να περάσει από μια σύνθετη επιχείρηση σε έναν καβγά για τους μισθούς ή σε μια προσβολή του Λαμπ που κανένας φυσιολογικός προϊστάμενος δεν θα τολμούσε να ξεστομίσει. Η ισορροπία αυτή εξηγεί γιατί το Slow Horses λειτουργεί και για θεατές που δεν αναζητούν συνήθως κατασκοπευτικές σειρές.

Έξι επεισόδια και καμία εργασία για το σπίτι

Η πρώτη σεζόν παρακολουθείται εύκολα μέσα σε δύο βράδια. Διαθέτει αρχή, μέση και τέλος, χωρίς να κρατά τη λύση όμηρο μέχρι τον επόμενο κύκλο. Κάθε επόμενη σεζόν ανοίγει μια νέα βασική υπόθεση, ενώ οι σχέσεις, οι απώλειες και οι συνέπειες συνεχίζονται. Η σειρά ανταμείβει εκείνον που τη βλέπει με τη σειρά, αλλά δεν απαιτεί σημειωματάριο.

Αυτό τη διαφοροποιεί και από αρκετές σύγχρονες παραγωγές που επιστρέφουν όταν το κοινό έχει πλέον ξεχάσει γιατί τις παρακολουθούσε. Το Slow Horses πρόλαβε να φτάσει τις έξι σεζόν μέσα σε τεσσεράμισι χρόνια. Η πρώτη και η δεύτερη προβλήθηκαν το 2022 και ακολούθησε ένας καινούργιος κύκλος κάθε χρόνο. Σε μια εποχή κατά την οποία όλο και λιγότεροι θεατές περιμένουν τη δεύτερη σεζόν, η συνέπεια αποδεικνύεται σοβαρό πλεονέκτημα.

Η διάρκεια δεν αποτελεί ένδειξη προχειρότητας. Τα έξι επεισόδια υποχρεώνουν την ιστορία να προχωρά, περιορίζουν τα άχρηστα παρακλάδια και αφήνουν τους χαρακτήρες να εξελίσσονται χωρίς να βουλιάζουν σε δέκα ώρες πλοκής. Μέχρι να τελειώσει ένας κύκλος, θέλεις κι άλλο· δεν αναρωτιέσαι πόσα επεισόδια απομένουν.

Τι συμβαίνει τώρα στην έκτη σεζόν

Ο νέος κύκλος βρίσκεται ήδη ανάμεσα στις σημαντικότερες σειρές του Σεπτεμβρίου και φέρνει μια αλλαγή πίσω από την κάμερα. Είναι η πρώτη σεζόν χωρίς τον Γουίλ Σμιθ στη σεναριακή ηγεσία. Τη διασκευή ανέλαβε η Γκάμπι Κιάπε, ενώ για πρώτη φορά ενώνονται στοιχεία από δύο βιβλία του Μικ Χέρον, τα Joe Country και Slough House.

Οι κριτικοί δεν συμφωνούν ακόμη για το αν η μετάβαση πέτυχε απόλυτα. Το Radio Times θεωρεί ότι η σειρά παραμένει μια απολαυστική ισορροπία γέλιου και αγωνίας, ενώ ο Guardian βρίσκει τη νέα σεζόν πιο συμβατική και λιγότερο δηλητηριώδη. Η συζήτηση θα συνεχιστεί καθώς τα επεισόδια προβάλλονται εβδομαδιαία έως τις 21 Οκτωβρίου. Το Apple TV έχει ήδη ανακοινώσει έβδομη και όγδοη σεζόν, οπότε το Slough House δεν κινδυνεύει ακόμη να κλείσει.

Για το προσεχές Σαββατοκύριακο, πάντως, η καλύτερη διαδρομή δεν ξεκινά από την έκτη αλλά από την πρώτη σεζόν. Το ασφαλές πρόγραμμα προβλέπει ένα επεισόδιο την Παρασκευή, δύο το Σάββατο και τρία την Κυριακή. Το πιθανότερο πρόγραμμα είναι διαφορετικό: να ακούσεις το Strange Game του Μικ Τζάγκερ για δεύτερη φορά πριν κοιμηθείς την Παρασκευή.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Από το Δίκτυο