Τι διαβάζουμε | «Μονστρίλιο»: Η αγάπη βγάζει δόντια

Αλεξάνδρα Παναγοπούλου

Ταυτότητα βιβλίου

Τίτλος: Μονστρίλιο | Πρωτότυπος τίτλος: Monstrilio
Συγγραφέας: Χεράρδο Σάμανο Κόρδοβα (Gerardo Sámano Córdova)
Μετάφραση: Δέσποινα Δρακάκη | Εκδόσεις: Carnivora
Είδος: Μυθιστόρημα / λογοτεχνία τρόμου | Σελίδες: 360
Ελληνική έκδοση: Οκτώβριος 2026 | Πρώτη έκδοση πρωτοτύπου: Μάρτιος 2023
ISBN: 978-618-5993-08-5.

Η Μάγος κατεβαίνει στην κουζίνα μέσα στη νύχτα, βρίσκει ζωμό κοτόπουλου στην κατάψυξη και τον ζεσταίνει στα μικροκύματα. Θα τον δώσει στο κομμάτι πνεύμονα που έχει κρατήσει από τον νεκρό γιο της. Στο «Μονστρίλιο» του Χεράρδο Σάμανο Κόρδοβα, η φροντίδα συνεχίζεται πέρα από κάθε λογική, με τις μικρές πρακτικές κινήσεις που κάποτε κρατούσαν ένα παιδί στη ζωή.

Ο εντεκάχρονος Σαντιάγο είχε γεννηθεί με έναν μόνο, υπανάπτυκτο πνεύμονα. Η μητέρα του κρατά ένα κομμάτι του και, ακολουθώντας μια παράξενη ιστορία που της διηγείται η οικονόμος, αρχίζει να το ταΐζει. Το κομμάτι ζωντανεύει και μεγαλώνει σε ένα σαρκοβόρο πλάσμα. Αυτή είναι η αφετηρία ενός μυθιστορήματος που δίνει στην ανάγκη να κρατήσεις κάποιον κοντά σου ένα σώμα με δικές του ορέξεις.

Μια μητέρα με θυμό και απαιτήσεις

Πριν χάσει τον γιο της, η Μάγος φανταζόταν τον εαυτό της να θρηνεί μεγαλόπρεπα, μπροστά σε ένα συγκλονισμένο κοινό. Όταν ο θάνατος έρχεται, δυσκολεύεται ακόμη και να κλάψει. Παρατηρεί τον σύζυγό της να υποφέρει, ενοχλείται από τις εκδηλώσεις συμπόνιας και αναζητά αφορμές για καβγά. Μπορεί να επιθυμεί ένα σώμα, να βαριέται μια συζήτηση, να γίνεται σκληρή με εκείνον που προσπαθεί να τη βοηθήσει.

Ο εγωισμός και η θεατρικότητα της Μάγος επιμένουν μέσα στο πένθος της. Ο πόνος της γίνεται πειστικός επειδή παραμένει δικός της, ανακατεμένος με συναισθήματα που δύσκολα θα παραδεχόταν κανείς σε μια επίσκεψη συλλυπητηρίων. Ο διαφορετικός τρόπος με τον οποίο θρηνεί ο άνδρας της μεγαλώνει την απόσταση ανάμεσά τους. Έχουν χάσει το ίδιο παιδί και δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν ο ένας τη θλίψη του άλλου.

Αυτή η προσοχή στις μικρές αντιδράσεις επιτρέπει και στο χιούμορ να λειτουργήσει. Το αλλόκοτο πλάσμα πρέπει να φάει, να περιοριστεί κάπου, να κρυφτεί από τους επισκέπτες. Η καθημερινότητα συνεχίζει να παράγει δουλειές και προστριβές, ακόμη και με ένα τέρας στο σπίτι. Οι συζητήσεις για τη διατροφή ή την ανατομία του αποκτούν μια απολαυστική πρακτικότητα. Γελάς επειδή οι άνθρωποι προσπαθούν να διαχειριστούν το εξωφρενικό με όσα ξέρουν ήδη να κάνουν.

Διαβάστε επίσης: Τι διαβάζουμε | «Συναίνεση»: Η ζωή της δεν του ανήκει

Τέσσερις φωνές που αλλάζουν την ιστορία

Μετά τον σύντομο πρόλογο, τα τέσσερα μέρη του βιβλίου δίνουν διαδοχικά τον λόγο σε διαφορετικούς αφηγητές. Η ιστορία προχωρά στον χρόνο και μετακινείται από το Μεξικό στη Νέα Υόρκη και στο Βερολίνο. Κάθε αλλαγή φωνής μεταβάλλει και την εικόνα που είχαμε σχηματίσει για τους ανθρώπους της.

Η Λένα, η γιατρός και φίλη της οικογένειας, είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Αρχικά τη γνωρίζουμε κυρίως μέσα από όσα προσφέρει: την ψυχραιμία της, τις γνώσεις της, τη διαθεσιμότητά της. Όταν παίρνει η ίδια τον λόγο, αισθανόμαστε πόσο την έχει κουράσει να είναι πάντοτε διαθέσιμη και πόσο χρειάζεται να τη φροντίσουν. Η αγάπη της χωρά τη γενναιοδωρία, αλλά και τη ζήλια, την προσδοκία ότι κάποτε θα ανταποδοθεί.

Η ελληνική έκδοση του «Μονστρίλιο», σε μετάφραση Δέσποινας Δρακάκη

Οι αλλαγές ακούγονται και στη γλώσσα. Η ορμή και οι θεατρικές διαθέσεις της Μάγος διαφέρουν από το κοφτερό χιούμορ της Λένας. Αλλού κυριαρχούν οι δισταγμοί και οι υποθέσεις, αλλού οι σύντομες φράσεις, η προσεκτική καταγραφή μιας μυρωδιάς ή μιας χειρονομίας. Οι πληροφορίες για τους άλλους περνούν πάντοτε μέσα από τις ανάγκες εκείνου που μιλά. Έτσι, ο αναγνώστης χρειάζεται να αναθεωρεί τις συμπάθειες και τις βεβαιότητές του.

Το σώμα ενώνει αυτές τις τόσο διαφορετικές φωνές. Οι ήρωες αγγίζουν, μυρίζουν, πεινούν, αγκαλιάζουν ή δυσκολεύονται να ανασάνουν. Η τρυφερότητα και η επιθυμία έχουν υφή και βάρος. Στην ίδια γλώσσα χωρά και η απειλή: ένα στόμα μπορεί να φιλήσει, να ζητήσει τροφή, να δαγκώσει. Μια κίνηση που πριν από λίγο σε συγκινούσε μπορεί, σχεδόν ανεπαίσθητα, να αρχίσει να σε τρομάζει.

Το τέρας έχει δικές του επιθυμίες

Ο Μονστρίλιο γεννιέται μέσα σε μια οικογένεια που πενθεί, αλλά γρήγορα οι ανάγκες του δυσκολεύουν τις προσδοκίες των ανθρώπων γύρω του. Εκείνοι θέλουν να τον προστατέψουν και συγχρόνως να αποφασίσουν πώς πρέπει να υπάρχει. Η αποδοχή του μπλέκεται με την απαίτηση να αλλάξει, να γίνει λιγότερο ανησυχητικός, πιο εύκολος στην καθημερινή ζωή.

Το βιβλίο παρακολουθεί με ιδιαίτερη ευαισθησία τη ντροπή που μπορεί να γεννήσει αυτή η απαίτηση. Μέσα στις σχέσεις των ηρώων, η σεξουαλικότητα, η επιθυμία και η ανάγκη να ανήκεις συναντούν διαφορετικούς όρους αποδοχής. Οι δεσμοί επεκτείνονται πέρα από τη βιολογική συγγένεια, χωρίς αυτό να εξασφαλίζει ότι όλοι θα αισθανθούν εξίσου ελεύθεροι. Ακόμη και κάποιος που σε αγαπά μπορεί να δυσκολεύεται να δεχτεί όσα ξεφεύγουν από τη δική του ιδέα για σένα.

Η πείνα του πλάσματος, ωστόσο, διατηρεί την κυριολεκτική της επικινδυνότητα. Η βία και οι ωμές σωματικές περιγραφές έχουν βάρος μέσα στην ιστορία. Η τρυφερότητα δεν τις εξουδετερώνει. Αυτή η επιμονή δίνει στην αφήγηση την έντασή της: η συμπόνια για κάποιον και ο φόβος απέναντί του μπορούν να συνυπάρχουν, όπως μπορούν να συνυπάρχουν η φροντίδα και η επιβολή στην ίδια αγκαλιά.

Ο Χεράρδο Σάμανο Κόρδοβα σε φέρνει αρκετά κοντά στο πλάσμα του ώστε να θέλεις να είναι ασφαλές, την ώρα που εύχεσαι να είναι ασφαλείς και όσοι το πλησιάζουν. Αυτή η διπλή έγνοια είναι το πιο δυνατό επίτευγμα του «Μονστρίλιο». Η ιστορία καταφέρνει να κάνει και τις δύο επιθυμίες εξίσου επείγουσες.

Διαβάστε επίσης: Τι διαβάζουμε | «Τζον, γιος του Τζον»: Γυρίζεις σπίτι και κρύβεις ποιος είσαι

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News