Τι είχε πει ο Άγγελος Αντωνόπουλος στην «Π»: «Περπατούσα 5 χιλιόμετρα για το σχολείο»
Ο Άγγελος Αντωνόπουλος αποχαιρετήθηκε χθες το πρωί στην Κάρυστο, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, όπως ο ίδιος είχε επιθυμήσει. Με αφορμή τον θάνατό του, η «Π» επιστρέφει σε μια παλαιότερη συνέντευξή του, το 1998, όπου ο σπουδαίος ηθοποιός μιλούσε για τα παιδικά του χρόνια, τον πόλεμο, τον Κάρολο Κουν, το θέατρο, την τηλεόραση, τους ανθρώπους που τον σημάδεψαν και όσα έμειναν ανεκπλήρωτα.
Ο Αγγελος Αντωνόπουλος με τον Γιάννη Δαλιανίδη, μιλώντας στον δημοσιογράφο της «Π» Παναγιώτη Ρηγόπουλο 
Λιγοστοί συγγενείς, στενοί φίλοι και άνθρωποι που τον αγάπησαν πραγματικά είπαν το τελευταίο «αντίο» στον Αγγελο Αντωνόπουλο χθες το πρωί, στο Κοιμητήριο Καρύστου. Είχε προηγηθεί η νεκρώσιμος ακολουθία στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Αετού.
Η είδηση του θανάτου του κρατήθηκε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας μέχρι να ολοκληρωθεί η ταφή, σεβόμενη την επιθυμία του ίδιου για μια ήσυχη και διακριτική έξοδο. Ο σπουδαίος ηθοποιός αναπαύεται πλέον στην αγαπημένη του Εύβοια, τον τόπο όπου περνούσε τα καλοκαίρια του και με τον οποίο διατηρούσε βαθύ συναισθηματικό δεσμό.
Ο Αγγελος Αντωνόπουλος υπήρξε κάτι περισσότερο από ένας μεγάλος ηθοποιός. Υπήρξε ένας άνθρωπος που έμαθε από νωρίς να αντέχει, να δημιουργεί και να μετατρέπει τις δυσκολίες σε δύναμη. Με μια πορεία γεμάτη σημαντικούς ρόλους, μεγάλες συνεργασίες και αφοσίωση στην τέχνη, αφήνει πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη. Και ίσως αυτό να είναι τελικά το μεγαλύτερο χειροκρότημα: να φεύγεις και να μένει η φωνή σου ζωντανή.
Σήμερα, θυμόμαστε τον Αγγελο Αντωνόπουλο μέσα από μια συνέντευξη – αναδρομή, που είχε δώσει το 1998 στην «Π» και στον υπογράφοντα. Μέσα από λόγια αυτά, έκανε εξομολογήσεις ζωής: μνήμες από τα δύσκολα χρόνια, τις μεγάλες συνεργασίες, τις επιτυχίες αλλά και τα ανεκπλήρωτα όνειρα ενός ανθρώπου που έζησε γεμάτα και άφησε πίσω του σπουδαίο αποτύπωμα.
Διαβάστε επίσης: Πέθανε ο Άγγελος Αντωνόπουλος – Το αθόρυβο αντίο στον σπουδαίο ηθοποιό
-Οταν γυρίζετε πίσω στα παιδικά σας χρόνια, ποια εικόνα μένει πιο έντονα χαραγμένη στη μνήμη;
Τα παιδικά μου χρόνια ήταν δύσκολα, αλλά και γεμάτα εικόνες που δεν φεύγουν ποτέ. Εχασα πολύ νωρίς τον πατέρα μου και έμεινα μόνος με τη μητέρα μου. Ο πόλεμος μας βρήκε στην Ολυμπία, μακριά από τον Πειραιά. Εκεί μεγαλώσαμε μέσα στις δυσκολίες, αλλά και μέσα σε μια περίεργη αίσθηση ελευθερίας. Είχαμε κότες, αβγά, λίγο λάδι, παλεύαμε για τα βασικά. Για να πάω σχολείο περπατούσα καθημερινά πέντε χιλιόμετρα μέχρι το Πελόπιο. Σήμερα το σκέφτομαι και μοιάζει αδιανόητο. Τότε ήταν η καθημερινότητά μας. Κι όμως, μέσα σε αυτές τις διαδρομές υπήρχε παιχνίδι, γέλια, έρωτες παιδικοί, ποδόσφαιρο, ο Αλφειός ποταμός. Εκεί έμαθα να ζω.
-Πόσο σας διαμόρφωσαν εκείνα τα χρόνια;
Απόλυτα. Οι δυσκολίες σε μαθαίνουν να αντέχεις. Είδα στερήσεις, είδα ανθρώπους να χάνονται, είδα φόβο. Ομως έμαθα κάτι σημαντικό: να μην εγκαταλείπω. Οταν μεγαλώνεις έτσι, ξέρεις ότι τίποτα δεν χαρίζεται. Κάθε τι το κερδίζεις με κόπο. Αυτή η στάση με ακολούθησε σε όλη μου τη ζωή και στη δουλειά.
-Πότε καταλάβατε ότι το θέατρο θα γίνει η ζωή σας;
Ισως να είχε φυτευτεί ο σπόρος από πολύ νωρίς. Στο χωριό ανεβάζαμε μικρές παραστάσεις, γράφαμε έργα με ξαδέρφια και φίλους. Αλλά η καθοριστική στιγμή ήταν όταν είδα τον «Θείο Βάνια». Βγήκα από την παράσταση και δεν έβλεπα πού περπατούσα. Ημουν συγκλονισμένος. Εκεί κατάλαβα ότι αυτό ήθελα να κάνω. Δούλευα τότε σε κατάστημα στη Σταδίου, αλλά μέσα μου είχε ήδη τελειώσει αυτή η ζωή.
-Και τότε εμφανίζεται ο Κάρολος Κουν;
Ο Κουν ήταν σχολείο. Ηταν ένας άνθρωπος που σου άνοιγε ορίζοντες. Κατέβηκα στο Υπόγειο στα 28 μου. Πολλοί θα έλεγαν ότι ήταν αργά. Για μένα ήταν ακριβώς η σωστή στιγμή. Εκεί άρχισαν όλα. Δεν μάθαινες μόνο υποκριτική. Μάθαινες πειθαρχία, σκέψη, πολιτισμό, τρόπο να βλέπεις τον κόσμο.
-Θέατρο, κινηματογράφος, τηλεόραση. Ποιο μέσο σας κέρδισε περισσότερο;
Το θέατρο. Πάντα το θέατρο. Η ζωντανή επαφή δεν αντικαθίσταται. Ο κινηματογράφος μού έδωσε αναγνωρισιμότητα, η τηλεόραση με έβαλε στα σπίτια των ανθρώπων, αλλά η σκηνή ήταν το σπίτι μου. Εκεί ένιωθα πραγματικά ζωντανός.
-Ο «Αγνωστος Πόλεμος» άλλαξε τη ζωή σας;
Τη ζωή μου και τη ζωή πολλών ανθρώπων. Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε τι θα συνέβαινε. Μετά από λίγες εβδομάδες προβολής, έβγαινα στο θέατρο και ο κόσμος πετούσε λουλούδια. Σταματούσαν οι δρόμοι, οι οικογένειες συγκεντρώνονταν για να δουν τη σειρά. Ηταν μια εποχή διαφορετική. Υπήρξαν και αντιδράσεις, αλλά εγώ πίστευα στη δουλειά που κάναμε.
-Και οι «Πανθέοι»;
Ηταν άλλη μια μεγάλη στιγμή. Μια δουλειά που αγαπήθηκε πολύ και άφησε το δικό της αποτύπωμα. Χαίρομαι που υπήρξα κομμάτι σειρών που έμειναν στην ιστορία.
-Θυμάστε την πρώτη φορά που βγήκατε στο εξωτερικό με θέατρο;
Το Παρίσι. Με τον θίασο του Κουν. Εκεί αγάπησα πραγματικά την τέχνη ως τρόπο ζωής. Περπατούσα ώρες στο Λούβρο, απορροφούσα εικόνες, ανθρώπους, ατμόσφαιρες. Κάποια στιγμή μείναμε χωρίς λεφτά, αλλά πάλι θέλαμε να ζήσουμε την πόλη. Αυτές οι στιγμές μένουν περισσότερο από τις επιτυχίες.
-Σπουδαίες συνεργασίες. Ποιοι άνθρωποι σας σημάδεψαν;
Η Αλίκη ήταν εργατική όσο λίγοι άνθρωποι που έχω γνωρίσει. Πρόσεχε κάθε λεπτομέρεια. Με την Τζένη Καρέζη και τον Κώστα Καζάκο γίναμε οικογένεια. Δεν ήταν μόνο συνεργάτες. Ηταν φίλοι, κουμπάροι, άνθρωποι της ζωής μου. Ο χαμός της Τζένης με τραυμάτισε βαθιά.
-Ο προσωπικός σας βίος έμεινε αρκετά μακριά από τα φώτα. Ηταν επιλογή;
Ναι. Δεν πίστευα ποτέ ότι η προσωπική ζωή πρέπει να γίνεται θέαμα. Παντρεύτηκα μία φορά, αγάπησα βαθιά και ακόμα κι όταν οι δρόμοι χωρίζουν, αν υπάρχει ουσία, οι σχέσεις μένουν. Αυτό κρατώ.
-Υπάρχει κάτι που δεν καταφέρατε και σας βαραίνει;
Ναι. Το ότι δεν έγινα πατέρας. Οσο μεγαλώνεις, υπάρχουν πράγματα που επιστρέφουν στη σκέψη σου. Αυτό ήταν ένα από αυτά. Δεν κρύβω ότι μελαγχολώ καμιά φορά. Ομως έτσι είναι η ζωή. Δεν σου δίνει τα πάντα.
-Τι θα λέγατε στους νέους ανθρώπους που ξεκινούν τώρα;
Να έχουν υπομονή. Να μην κυνηγούν μόνο τη γρήγορη αναγνώριση. Να διαβάζουν, να μορφώνονται, να αντέχουν τις αποτυχίες. Και κυρίως να αγαπούν αυτό που κάνουν. Γιατί μόνο η αγάπη σε κρατάει όρθιο όταν όλα δυσκολεύουν.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
