Ζάχολη: Το Σαββατοκύριακο που ξεκινά δίπλα σε καταρράκτες και τελειώνει με βουτιά στον Κορινθιακό

Μόλις 11 χιλιόμετρα χωρίζουν το Δερβένι από τη Ζάχολη. Μέσα σε αυτή τη σύντομη ανάβαση, όμως, το σκηνικό αλλάζει ολοκληρωτικά. Η παραλιακή κωμόπολη μένει πίσω, ο δρόμος κερδίζει ύψος και η ακτή δίνει τη θέση της σε πλατάνια, πηγές, πέτρινα σπίτια και δροσερές γωνιές.

Αυτό ακριβώς κάνει τη διαδρομή ιδανική για ένα διαφορετικό Σαββατοκύριακο στην Πελοπόννησο. Περπατάς δίπλα στο νερό, συναντάς έναν ναό με 17 τρούλους, ανεβαίνεις σε ένα ορεινό χωριό που κάποτε διέθετε πολυτελές ξενοδοχείο και αεροδρόμιο και επιστρέφεις στον Κορινθιακό για την τελευταία βουτιά της ημέρας.

Έντεκα χιλιόμετρα που αλλάζουν ολόκληρο το τοπίο

Η Ζάχολη, γνωστή και ως Ευρωστίνη, βρίσκεται πάνω από το Δερβένι, στη δυτική πλευρά της Κορινθίας. Η απόσταση από την ακτή είναι μικρή, αλλά ο δρόμος ανεβαίνει με αρκετές στροφές και χρειάζεται ήρεμη οδήγηση.

Το Δερβένι απέχει περίπου 74 χιλιόμετρα από την Πάτρα και 25 χιλιόμετρα από το Ξυλόκαστρο. Λειτουργεί ως πρακτική αφετηρία, επειδή διαθέτει περισσότερες επιλογές για διαμονή, φαγητό και καθημερινές προμήθειες.

Από εκεί, ακολουθείς τον δρόμο προς Ροζενά και Ευρωστίνη. Μέσα σε λίγη ώρα βρίσκεσαι σε υψόμετρο περίπου 700 μέτρων, με τον Κορινθιακό να εμφανίζεται ανάμεσα στις πλαγιές.

Η διαδρομή γίνεται καλύτερα με αυτοκίνητο. Το καλοκαίρι ανέβα νωρίς στο βουνό και κράτησε τη θάλασσα για το απόγευμα. Τον χειμώνα, έλεγξε τον καιρό πριν συνεχίσεις προς το Σαραντάπηχο, όπου το υψόμετρο ξεπερνά τα 1.200 μέτρα.

Ο ναός με τους 17 τρούλους

Η πρώτη στάση στη Ζάχολη αξίζει να γίνει στον Άγιο Γεώργιο, έναν ναό που δύσκολα περνά απαρατήρητος.

Οι 17 τρούλοι αλλάζουν εντελώς την εξωτερική του όψη και τον κάνουν να ξεχωρίζει από τις συνηθισμένες εκκλησίες των ορεινών χωριών. Ο ναός ολοκληρώθηκε το 1811 μέσα σε 39 ημέρες, με τη συμμετοχή των κατοίκων, και παραμένει ένα από τα σημαντικότερα τοπόσημα της περιοχής.

Το εσωτερικό του είναι τρισυπόστατο, με τρεις Αγίες Τράπεζες αφιερωμένες στους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη, στον Άγιο Γεώργιο και στον Άγιο Δημήτριο.

Μην περιοριστείς σε μια γρήγορη φωτογραφία από την είσοδο. Κάνε τον γύρο του ναού, παρατήρησε την ασυνήθιστη διάταξη των τρούλων και δώσε χρόνο στην πλατεία και στα γύρω στενά. Η Ζάχολη αποκαλύπτεται καλύτερα με τα πόδια.

Ρέμα των Μύλων: Η βόλτα που δίνει ρυθμό στην ημέρα

Το Ρέμα των Μύλων βρίσκεται μέσα στο χωριό και η πρόσβαση γίνεται ακολουθώντας τις σχετικές πινακίδες. Αφήνεις το αυτοκίνητο σε ασφαλές σημείο και συνεχίζεις πεζή.

Η διαδρομή περνά από λιμνούλες, μικρούς καταρράκτες, ξύλινα γεφυράκια και σημεία με πυκνή σκιά. Δεν πρόκειται για απαιτητική ορειβατική πορεία, αλλά για χαλαρό περίπατο που μπορείς να προσαρμόσεις στον χρόνο και στις αντοχές σου.

Υπολόγισε τουλάχιστον μία ώρα. Αν θέλεις να φωτογραφίσεις, να καθίσεις δίπλα στο νερό ή να κινηθείς χωρίς βιασύνη, κράτησε περισσότερο.

Τα παπούτσια με σταθερή σόλα είναι χρήσιμα ακόμη και το καλοκαίρι. Η υγρασία μπορεί να κάνει ορισμένα σημεία ολισθηρά, ενώ μετά από έντονη βροχή χρειάζεται περισσότερη προσοχή.

Η Ζάχολη μετά τον περίπατο

Μετά το Ρέμα των Μύλων, η καλύτερη κίνηση είναι να μείνεις στο χωριό για φαγητό. Οι ορεινές ταβέρνες της περιοχής κινούνται γύρω από ψητά κρέατα, μαγειρευτά, πίτες και τυριά, ανάλογα με την εποχή και τη λειτουργία των καταστημάτων.

Εκτός θερινής περιόδου, τηλεφώνησε πριν βασιστείς σε συγκεκριμένο μαγαζί. Στα μικρά χωριά τα ωράρια αλλάζουν και αρκετές επιχειρήσεις λειτουργούν κυρίως τα Σαββατοκύριακα.

Το απόγευμα μπορείς να περπατήσεις στα στενά και να καθίσεις για καφέ στην πλατεία. Η Ζάχολη δεν χρειάζεται φορτωμένο πρόγραμμα. Το ενδιαφέρον της βρίσκεται στις μικρές αποστάσεις, στο νερό που ακούγεται ανάμεσα στα σπίτια και στη θέα προς την παραλιακή ζώνη.

Παναγία Καταφυγιώτισσα: Το ξωκλήσι μέσα στον βράχο

Τη δεύτερη ημέρα, ακολούθησε τον δρόμο από τη Ζάχολη προς το Σαραντάπηχο. Εκεί βρίσκεται η Παναγία Καταφυγιώτισσα, ένα από τα πιο ιδιαίτερα σημεία της διαδρομής.

Το εκκλησάκι άρχισε να χτίζεται το 1782, σε μια θέση που συνδέθηκε με τα καταφύγια των κατοίκων μέσα στους βράχους. Σκαλοπάτια λαξευμένα στην πέτρα οδηγούν από τον δρόμο προς τον ναό, ο οποίος ενσωματώνεται σχεδόν στην πλαγιά.

Η κατάβαση θέλει κλειστά παπούτσια και προσοχή. Δεν είναι κατάλληλη για όσους δυσκολεύονται σε σκάλες ή έχουν περιορισμένη κινητικότητα. Αν σε ενδιαφέρει ειδικά η επίσκεψη στο εσωτερικό, επιβεβαίωσε στο χωριό ότι ο χώρος είναι ανοιχτός.

Το δυνατό σημείο δεν είναι μόνο ο ναός. Είναι και η αίσθηση της θέσης του: ένας στενός τόπος λατρείας και προστασίας, τοποθετημένος ανάμεσα στον βράχο, στο βουνό και στη μεγάλη θέα.

Σαραντάπηχο: Το χωριό που κάποτε είχε αεροδρόμιο

Από την Καταφυγιώτισσα, ο δρόμος συνεχίζει ψηλότερα προς το Σαραντάπηχο. Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 1.230 έως 1.300 μέτρων, ανάμεσα σε μαύρα πεύκα και έλατα.

Σήμερα επικρατεί ησυχία. Στη δεκαετία του 1930, όμως, το Σαραντάπηχο βρέθηκε στο επίκεντρο ενός εξαιρετικά φιλόδοξου τουριστικού σχεδίου.

Το ξενοδοχείο «Αναγέννησις», που λειτούργησε από το 1929 έως το 1940, διέθετε 70 δωμάτια, εστιατόριο, αίθουσα εκδηλώσεων, αθλητικές εγκαταστάσεις και ηλεκτρογεννήτριες. Για την εξυπηρέτηση των επισκεπτών δημιουργήθηκε ακόμη και αεροδρόμιο σε υψόμετρο 1.315 μέτρων.

Το αεροδρόμιο λειτούργησε έως το 1940. Στη θέση του διακρίνεται πλέον ένας ανοιχτός χώρος, ενώ το παλιό ξενοδοχειακό κτίσμα σώζεται αλλαγμένο από τον χρόνο.

Η επίσκεψη έχει περισσότερο ιστορικό και ατμοσφαιρικό ενδιαφέρον παρά χαρακτήρα οργανωμένου αξιοθέατου. Μείνε στα ασφαλή, ανοιχτά σημεία και μην επιχειρήσεις να μπεις σε εγκαταλειμμένα κτίρια ή να ανέβεις σε φθαρμένες κατασκευές.

Ακόμη και το καλοκαίρι, πάρε μαζί σου ζακέτα. Η θερμοκρασία πέφτει αισθητά μετά τη δύση. Τον χειμώνα, η χιονόπτωση μπορεί να δυσκολέψει σοβαρά την πρόσβαση, οπότε η ανάβαση χρειάζεται σωστή ενημέρωση και κατάλληλο όχημα.

Δερβένι: Η επιστροφή στην ακτή

Μετά τη δροσιά και τη σιωπή του Σαραντάπηχου, η επιστροφή στο Δερβένι μοιάζει με δεύτερο ταξίδι μέσα στην ίδια ημέρα.

Τα στενά του οικισμού κατεβαίνουν ανάμεσα σε πέτρινα και χαμηλά σπίτια μέχρι την ακτή. Η κεντρική παραλία του Δερβενίου απλώνεται κάτω από τον οικισμό και έχει κυρίως βότσαλο και πέτρα.

Για το μπάνιο, πάρε παπούτσια θαλάσσης. Το καλοκαίρι φτάσε νωρίς ή αργά το απόγευμα, καθώς το κέντρο συγκεντρώνει περισσότερη κίνηση και η στάθμευση δεν είναι πάντα εύκολη.

Μετά τη θάλασσα, περπάτησε στα σοκάκια αντί να μείνεις μόνο στον κεντρικό δρόμο. Εκεί διακρίνονται καλύτερα τα παλιότερα σπίτια και η άμεση σχέση του οικισμού με την ακτή.

Για φαγητό, θα βρεις περισσότερες επιλογές από ό,τι στα ορεινά χωριά: ψάρια, θαλασσινά, μεζέδες και κλασική ελληνική κουζίνα. Το ηλιοβασίλεμα είναι η φυσική κατάληξη μιας ημέρας που άρχισε σε υψόμετρο μεγαλύτερο των 1.200 μέτρων.

Έτοιμο πρόγραμμα δύο ημερών

Πρώτη ημέρα

• Άφιξη στο Δερβένι και σύντομη στάση για καφέ
• Ανάβαση στη Ζάχολη
• Επίσκεψη στον Άγιο Γεώργιο
• Περίπατος στο Ρέμα των Μύλων
• Φαγητό και βόλτα στο χωριό
• Διανυκτέρευση στη Ζάχολη ή επιστροφή στο Δερβένι

Δεύτερη ημέρα

• Πρωινή επίσκεψη στην Παναγία Καταφυγιώτισσα
• Ανάβαση προς το Σαραντάπηχο
• Στάση στο παλιό ξενοδοχείο και στην περιοχή του αεροδρομίου
• Επιστροφή από τη Ζάχολη
• Απογευματινό μπάνιο στο Δερβένι
• Φαγητό κοντά στην ακτή

Αν έχεις και τρίτη ημέρα

Κράτησε την τρίτη ημέρα πιο χαλαρή. Περπάτησε στο παλιότερο τμήμα του Δερβενίου, πέρασε από τον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό και συνέχισε προς την παραλία της Αγίας Τριάδας για πιο ήρεμη επαφή με την ακτή.

Το επιπλέον πρωινό σού επιτρέπει επίσης να επιστρέψεις στη Ζάχολη χωρίς χρονόμετρο, ιδιαίτερα αν την πρώτη ημέρα δεν πρόλαβες να χαρείς το Ρέμα των Μύλων όσο ήθελες.

Πού να μείνεις

Στη Ζάχολη, αν θέλεις δροσερά βράδια, ησυχία και εύκολη πρωινή πρόσβαση στο Ρέμα των Μύλων και στην Καταφυγιώτισσα.

Στο Δερβένι, αν προτιμάς περισσότερες επιλογές για φαγητό, παραλία και καθημερινές υπηρεσίες.

Στο Ξυλόκαστρο, αν χρειάζεσαι μεγαλύτερη ποικιλία καταλυμάτων και δεν σε ενοχλεί η επιπλέον οδήγηση προς τη δυτική Κορινθία.

Η διαθεσιμότητα στη Ζάχολη και στα μικρότερα χωριά είναι περιορισμένη, κυρίως εκτός καλοκαιριού και γιορτών. Η έγκαιρη κράτηση είναι απαραίτητη.

Πότε να πας

Η άνοιξη ταιριάζει περισσότερο στο Ρέμα των Μύλων, στο περπάτημα και στις ορεινές στάσεις.

Το καλοκαίρι προσφέρει τον καλύτερο συνδυασμό βουνού και θάλασσας. Ανέβα νωρίς στη Ζάχολη και κατέβα στην ακτή μετά το μεσημέρι.

Το φθινόπωρο δίνει χρώμα στο τοπίο και πιο ήσυχη ατμόσφαιρα, αλλά χρειάζεται έλεγχος του καιρού πριν από την ανάβαση.

Τον χειμώνα, η Ζάχολη παραμένει προσβάσιμη υπό κανονικές συνθήκες, όμως το Σαραντάπηχο απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή λόγω υψομέτρου, χιονιού και παγετού.

Τι να έχεις μαζί σου

• Κλειστά παπούτσια με καλή σόλα
• Ζακέτα ή ελαφρύ μπουφάν ακόμη και το καλοκαίρι
• Νερό και μικρό σνακ
• Κατεβασμένο χάρτη στο κινητό
• Μαγιό και πετσέτα
• Παπούτσια θαλάσσης για την ακτή του Δερβενίου
• Καπέλο και αντηλιακό
• Μετρητά για μικρότερες επιχειρήσεις
• Αντιολισθητικές αλυσίδες ή χιονοκουβέρτες τον χειμώνα, εφόσον κατευθυνθείς προς τα ψηλότερα σημεία

Η Ζάχολη λειτουργεί επειδή δεν σε αναγκάζει να επιλέξεις ανάμεσα σε βουνό και θάλασσα. Μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο, η ίδια διαδρομή περνά από νερά και πλατάνια, αγγίζει μια ξεχασμένη αεροπορική ιστορία και επιστρέφει στην ακτή χωρίς εξαντλητικές αποστάσεις.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

• Αγιος Λαυρέντιος: Το ιστορικό χωριό του Πηλίου
• Λαγκάδια Αρκαδίας: Το χωριό των μαστόρων
• Τουρισμός – Σεπτέμβριος: Η «δεύτερη σεζόν» της Πελοποννήσου – Οι προορισμοί που πρωταγωνιστούν
• Από το «Mamma Mia!» στην «Οδύσσεια»: Πώς οι ταινίες μετατρέπουν την Ελλάδα σε τουριστικό «μαγνήτη», η ευκαιρία για την Πελοπόννησο
• Αρχαία Μεσσήνη: Το διήμερο που ξεκινά σε μια ολόκληρη αρχαία πόλη και τελειώνει στη θάλασσα

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News