ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Φανταστικές ιστορίες καθημερινής δικαστικής τρέλας

Φανταστικές ιστορίες καθημερινής δικαστικής τρέλας



Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΤΣΗ *

Εφετείο Κακουργημάτων. Πρώτες μέρες μετά από τη θερινή ραστώνη. Πρώτες μέρες ουσιαστικά εφαρμογής και του νέου Ποινικού Κώδικα που με τόση βιασύνη η προηγούμενη κυβέρνηση έσπευσε να ψηφίσει λίγες μέρες πριν παραδώσει την εξουσία. Δικαστές, δικηγόροι, μάρτυρες, διάδικοι, μέχρι και το παιδί στο κυλικείο, όλοι κινούνται μάλλον νωχελικά, άλλωστε και η αφόρητη ζέστη, παρότι μπήκαμε στο Σεπτέμβριο, δεν τους αφήνει να μπουν σε ρυθμούς εντονότερους.
Ολοι όλοι, εκτός από έναν κύριο, ψηλό, ευπαρουσίαστο, καλοντυμένο. Ανυπόμονος, δεν τον χωράει ο τόπος. Με το που ο πρόεδρος της έδρας κηρύσσει την έναρξη της διαδικασίας μετά τα καλωσορίσματα και τα «καλό δικαστικό έτος να έχουμε», με δυο μεγάλες δρασκελιές βρίσκεται μπροστά από τη δικαστική έδρα. «Κε Πρόεδρε, μπορώ να απασχολήσω»;
Η όψη του, η κορμοστασιά του, οι καλοί του τρόποι, η ευγένειά του, το ντύσιμο, η επιβλητική του παρουσία δεν αφήνουν περιθώρια στον πρόεδρο της έδρας, άλλωστε είναι σίγουρα δικηγόρος, σκέφτηκε. Βεβαίως, του απάντησε, σας ακούμε. «Θα μπορούσε να προτιμηθεί η υπόθεση με τον αριθμό τάδε»; Για ποιο λόγο ρώτησε ο πρόεδρος. «Είμαι κατηγορούμενος για υπεξαίρεση 119.999 ευρώ. Τα λεφτά τα έφαγα πρίν από 10 χρόνια από αυτόν εδώ το φουκαρά, τον ηλίθιο, που με πίστεψε ότι θα κάναμε μαζί μπίζνες, (μην παρασύρεσαι αναγνώστη μου, δεν γράφω ακριβώς τα λόγια που είπε αλλά αυτά που σκεφτόταν εκείνη την ώρα) αλλά δόξα να 'χει ο γιαραμπής , κάτι οι αναβολούλες που πήρα, κάτι η ανάκριση που έκανε δέκα τέρμινα, κάτι το βούλευμα που πήγαινε και ερχότανε, έφτασε η υπόθεση να δικαστεί σήμερα. Ε, με το νέο ποινικό κώδικα, από κακούργημα που ήταν και παραγραφόταν στα 20 χρόνια, έγινε πλημμέλημα και έχει παραγραφεί. Σας παρακαλώ μην με καθυστερείτε, έχω και από κάτι άλλους ηλίθιους να τα φάω».
Ο πρόεδρος μένει άφωνος. «Και τώρα τι θες κατηγορούμενε, να πάρεις παράσημο για τις πράξεις σου;» τον ρώτησε (ούτε ο πρόεδρος το είπε, έτσι, το σκέφτηκε όμως, σίγουρα το σκέφτηκε). Δεν είναι αυτός λόγος προτίμησης, του είπε, και τον άφησε να περιμένει στη σειρά του, γιατί δεν μπορούσε να κάνει τίποτε άλλο. Κι όταν ήρθε η σειρά του, του έδωσε και το παράσημο. «Παύει οριστικά ποινική δίωξη λόγω παραγραφής»!!!
Το τροχαίο ήταν αρκετά σοβαρό, ο οδηγός της μοτοσικλέτας έτρεχε σαν τρελός, παραβίασε το ΣΤΟΠ σε μια διασταύρωση, είδε μπροστά του ένα αυτοκίνητο και για να αποφύγει τη σύγκρουση, ανέβηκε στο πεζοδρόμιο και έπεσε πάνω στο καρότσι με το βρέφος που έσπρωχνε η μητέρα του. Απλή σωματική βλάβη από αμέλεια η δίωξη. Ευτυχώς το παιδάκι δεν χτύπησε άσχημα, θα μπορούσε όμως. Τώρα πάει σχολείο, στην πρώτη δημοτικού. Το πρωί ο πατέρας το άφησε στο σχολείο, το φίλησε και ξεκίνησε να πράξει το καθήκον του. Να πάει στο δικαστήριο, να καταθέσει για να τιμωρηθεί ο ασυνείδητος που έτρεχε με υπερβολική ταχύτητα μέσα σε κατοικημένη περιοχή. Ανατρίχιασε στη σκέψη ότι ο γιός και η γυναίκα του θα μπορούσαν να έχουν σκοτωθεί εκείνο το πρωινό. Πέρασε απότομα το δεξιό του χέρι μπροστά από το πρόσωπό του, σαν να θελε να διώξει την κακιά σκέψη. Και την έδιωξε. Έσφιξε το χέρι της γυναίκας του και συνέχισε το δρόμο του.
Στο ακροατήριο περίμενε υπομονετικά. Κατά τις 12.00 άκουσε τ' όνομα του κατηγορουμένου. Ο δικηγόρος του κατηγορούμενου πλησίασε στην έδρα. Πλησίασε και αυτός, με την καχυποψία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του. «Τι πάει να κάνει τώρα αυτός εκεί;» σκέφτηκε, «μου έχουν πει ότι είναι πολύ πονηρός και να τον προσέχω» και πλησίασε ακόμα πιο κοντά.
Εσείς ποιος είστε; ρώτησε ο πρόεδρος, «ο πατέρας του μικρού», απάντησε. Περιμένετε, παρακαλώ, του είπε ο Πρόεδρος. Ακουσε την απόφαση αλλά δεν κατάλαβε. Κάτι είπαν για το νέο Ποινικό Κώδικα που μείωσε την ποινή και για το νόμο «Παρασκευόπουλου», που έβαλε άλλες υποθέσεις στο αρχείο υφ' όρον, αλλά τις σωματικές βλάβες όχι, που ίσχυε νωρίτερα αλλά ήταν, λέει, ευμενέστερος και τώρα θα εφαρμοστεί και σε αυτές. Ανάθεμα κι αν κατάλαβε τι έγινε, είδε όμως τον κατηγορούμενο, που είχαν βριστεί στο προηγούμενο δικαστήριο, να του χαμογελάει, φεύγοντας. «Δηλαδή Κε πρόεδρε, τον αθωώσατε;» ρώτησε. «Oxiι κύριε, αλλά ο νόμος, ο νέος Ποινικός Κώδικας, μας έδεσε τα χέρια».
Ούτε αυτό το είπε ο πρόεδρος, το σκέφτηκε όμως. Το σκέφτηκε σίγουρα...
Και οι δύο ιστορίες είναι φανταστικές, τα πρόσωπα ανύπαρκτα, τα ιστορούμενα ελαφρώς «τραβηγμένα», που έλεγε και η γιαγιά μου. Αν σας πάρει ο δρόμος όμως απ' το δικαστικό μέγαρο, κάντε τον κόπο, μπείτε μέσα, ίσως και να συναντήσετε τους ήρωές μας. Κι αν είστε τυχεροί, ίσως και να ακούσετε μια ολόιδια ιστορία.

* Ο Γιάννης Κούτσης είναι δικηγόρος.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[10:04]  Δεν αφορά τη ματαιοδοξία κανενός...
[χθες 13:14]  Η Κυβέρνηση υλοποιεί το σχέδιό της
[χθες 12:57]  Το μαγικό κασκόλ
[χθες 11:06]  Για ένα χαμόγελο και μια αγκαλιά!
[χθες 10:22]  Τα ζόρια της γλώσσας
[χθες 15:20]  Διαδρομή: Θάνατος, τάφος, Κάτω...
[χθες 11:12]  «Μη διώχνετε τους Ελληνες» αλλά...
[χθες 09:33]  Καταγγέλλουμε την πρώην ηγεσία...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [11:19:52]