ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οδηγίες προς ναυτιλλομένους γονείς στο πέλαγος του διαδικτύου…

Οδηγίες προς ναυτιλλομένους γονείς στο πέλαγος του διαδικτύου…



Γράφει η Σοφία Χριστοπούλου*

Πόσο υγιή σχέση έχουμε με τον υπολογιστή, το τάμπλετ ή το κινητό μας; Πότε η χρήση γίνεται κατάχρηση; Καυτά ερωτήματα…
Δεν μας έφταναν τα προβλήματα που ήδη είχαμε ως οικογένειες -οικονομικά, σχέσεων κ.ά.- μας προέκυψαν και τα διαδικτυακά προβλήματα. Και δεν εννοώ προβλήματα όπως η αδυναμία σύνδεσης με το διαδίκτυο -που είσαι έτοιμος να σουτάρεις υπολογιστή και μόντεμ- ή το αργό ίντερνετ ή η πτώση όλου του συστήματος…
Προς Θεού! Σε καμία περίπτωση… αυτά δεν είναι πλέον προβλήματα… Είναι μια καθημερινότητα!
Αναφέρομαι στην εξάρτησή μας από τα μέσα και τις διάφορες ψηφιακές συσκευές που αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του «Θαυμαστού Καινούριου Κόσμου» μας. Δεν αμφισβητώ τα οφέλη αυτών των συσκευών, αν υπάρχει σωστή και με μέτρο χρήση. Οι έρευνες όμως δείχνουν ότι ο χρόνος που δίνουμε στην οικογένεια, τους φίλους, τους δασκάλους μας στο σχολείο παίζει ουσιαστικό ρόλο στην προαγωγή της μάθησης και της υγιούς ανάπτυξης.
Με το δεδομένο, λοιπόν, ότι τα παιδιά μεγαλώνουν ψηφιακά είναι εξαιρετικά σημαντικό να τα βοηθήσουμε να μάθουν με σωστό τρόπο την ψηφιακή χρήση. Και «ο κλήρος πέφτει στους γενναίους», δηλαδή, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς που γνωρίζουν αυτές τις δεξιότητες.
Τι να κάνουμε, λοιπόν, για να έχουμε μόνον όφελος από τη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας;
1. Να σχεδιάσουμε ένα δικό μας οικογενειακό πλάνο χρήσης πολυμέσων. Οι ψηφιακές συσκευές μπορούν να προφέρουν κοινές στιγμές χαράς, καθώς και ευκαιρίες διασκέδασης και ψυχαγωγίας σε όλα τα μέλη.
2. Να αντιμετωπίσουμε τα ψηφιακά μέσα όπως και τις υπόλοιπες δραστηριότητες του παιδιού μας: βάζοντας όρια, μαθαίνοντας τα παιχνίδια που παίζουν, τις πλατφόρμες που μπαίνουν, γνωρίζοντας τους φίλος τους, διαδικτυακούς ή πραγματικούς.
3. Να περιορίσουμε την ανεξέλεγκτη χρήση των ψηφιακών μέσων και να την εξισορροπήσουμε με το απλό, καλό, φυσικό παιχνίδι, όπου τα παιδιά είναι ελεύθερα να χρησιμοποιήσουν τη δημιουργικότητά τους.
4. Να μην αφήνουμε τα παιδιά μόνα τους μπροστά στην οθόνη. Μπορούμε να πλοηγηθούμε μαζί στις ιστοσελίδες και να παίξουμε, να παρακολουθήσουμε κάποιο βίντεο, το επεισόδιο κάποιας σειράς ή/και να μιλήσουμε με κάποιο φίλο ή συγγενή που βρίσκεται μακριά. Η αλληλεπίδραση, το μοίρασμα σκέψεων και εμπειριών είναι η καλύτερη μέθοδος καθοδήγησης, ίσως γιατί απουσιάζει ο έλεγχος.
5. Να δημιουργήσουμε καλό πρότυπο συμπεριφοράς. Τα παιδιά συνήθως μιμούνται τους γονείς τους, επομένως ο τρόπος που ως γονείς χειριζόμαστε τις συσκευές αποτελεί βασικό πρότυπο αναφοράς γι' αυτά. «Επεα πτερόεντα» - Τα λόγια πετάνε!
6. Να αξιοποιήσουμε την καλύτερη μορφή επικοινωνίας, τη δυαδική, μέσα από παραδείγματα.
7. Να θέσουμε χρονικά όρια και περιορισμούς για παιδιά πολύ μικρής ηλικίας. Βρέφη και νήπια, 2- 3 ετών, μακριά από συσκευές. Από 4 έως 9 ετών μόνον μία ώρα ημερησίως παρακολούθηση σε οθόνες, ενώ από 10 έως 12 ετών, ο χρόνος αυξάνεται σε δύο ώρες ημερησίως τόσο για εκπαιδευτικούς, όσο και για ψυχαγωγικούς λόγους.
8. Να διατηρήσουμε κάποιες στιγμές χωρίς ψηφιακές συσκευές. Π.χ. την ώρα του φαγητού δεν θα πρέπει να έχουμε ανοιχτή την τηλεόραση και να αφήνουμε τάμπλετ και κινητά σε άλλο δωμάτιο.
9. Δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε τις συσκευές σαν «πιπίλα», ως τεχνική αποφυγής κάποιας δυσκολίας που για λίγο ηρεμούν τα πράγματα, αλλά επανέρχονται πιο έντονα με μεγαλύτερη ανάγκη για εξάρτηση. Χρειάζεται να μαθαίνουμε τα παιδιά να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, να μιλούν γι' αυτά, να βρίσκουν λύσεις.
10. Να ερευνήσουμε τις ψηφιακές εφαρμογές πολύ περισσότερο. Τα παιδιά είναι άριστοι γνώστες των ψηφιακών εφαρμογών. Το ίδιο πρέπει να συμβεί και για τους γονείς: Να μάθουμε για τις εφαρμογές, τις ψηφιακές πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης και τα βιντεο-παιχνίδια ώστε να μπορούμε να σχολιάζουμε με σωστό και εποικοδομητικό τρόπο και να προτείνουμε εναλλακτικές επιλογές.
11. Η κοινωνική δικτύωση αυτή καθ' αυτή δεν είναι επιβλαβής. Χρειάζεται όμως να πληρούνται οι προϋποθέσεις της ασφάλειας, προστασίας προσωπικών δεδομένων και αξιοπρέπειας των παιδιών. Χρειάζεται να συζητήσουμε με τα παιδιά μας ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελούν ένα «ανοιχτό παράθυρο» στον κόσμο, γι' αυτό η συμπεριφορά του καθενός πρέπει να είναι κόσμια, ελεγχόμενη και διακριτική.
12. Να συζητήσουμε με τα παιδιά για την ιδιωτικότητα και τους κινδύνους του Διαδικτύου: Την έκθεση των παιδιών μέσω εικόνων και την αλληλεπίδραση με άγνωστα άτομα που συμπεριφέρονται με ύποπτο ή ανάρμοστο τρόπο.
Κυρίως δεν θα πρέπει να παραβλέπουμε ότι τα παιδιά και οι έφηβοι είναι άνθρωποι σε ανάπτυξη, με πολλές ανάγκες για αυτονόμηση και αυτενέργεια. Στην πορεία τους για την ωριμότητα θα κάνουν λάθη, θα υποπέσουν σε σφάλματα, θα θελήσουν εκούσια ή ακούσια να πάρουν επικίνδυνους δρόμους.
Είναι κάτι που ως γονείς πρέπει να περιμένουμε! Γι' αυτό χρειάζεται να είμαστε δίπλα τους, με τα μάτια ανοιχτά, προσφέροντας την υποστήριξή μας και όχι την αποδοκιμασία μας, ώστε να οδηγηθούν με ασφάλεια στην ενηλικίωση. Και να μην ξεχνάμε τα λόγια του Χαλίλ Γκιμπράν:
«Τα παιδιά σου…
…Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για Ζωή. Δημιουργούνται μέσα από εσένα, αλλά όχι από εσένα. Και αν και βρίσκονται μαζί σου δεν σου ανήκουν».

*Η Σοφία Χριστοπούλου είναι εκπαιδευτικός.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 11:59]  Τα όρια της παρανάγνωσης τείνουν...
[χθες 11:24]  Δεν εμπνέουμε πια τους νέους μας....
[χθες 12:35]  Σε αυτό δεν χωράει ανεύθυνη...
[χθες 12:30]  Τώρα εκτιμήσαμε την...
[χθες 12:09]  Τα 38 τμήματα που «πέταξαν» μαζί...
[χθες 11:40]  Τα άστρα και η οδύνη
[χθες 10:04]  Δεν αφορά τη ματαιοδοξία κανενός...
[χθες 13:14]  Η Κυβέρνηση υλοποιεί το σχέδιό της








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [01:32:29]