ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τι ανόητη απαίτηση κι αυτή!

Τι ανόητη απαίτηση κι αυτή!



«…Και δε ζήτησε, τόσο καιρό, ένα συγγνώμη! Να πει, ναι ρε παιδί μου, έφταιξα! »
Τι ανόητη απαίτηση κι αυτή! Κούφια και αβάσιμη! Πέρα απ' την υποκειμενικότητα που τη διακρίνει , μοιάζει να θεωρείται πράξη παρακατιανή κι όχι ουσίας. Σαν να 'ναι στραγάλια ή ελεημοσύνη που «τι στοιχίζει μια συγγνώμη;». Η ευκολία μάλιστα με την οποία χρησιμοποιήθηκε η λέξη στους ιερατικούς κυρίως κύκλους (ακαίρως ευκαίρως και σαν δήλωση υποταγής στον Ιεράρχη - δίχως βέβαια να παραγνωρίζω και την ουσιαστική της εκδοχή) έχει συμβάλει στην αλλοίωση της έννοιας και την έχει αναγάγει σε τυπική και μάλλον υποκριτική διαδικασία.
Δεν είναι εύκολο πράγμα να ζητάει κανείς συγγνώμη, ενώ αντίθετα πιο εύκολο νομίζω είναι να την δίνει. Κάποιες φορές μάλιστα είναι και εντελώς περιττή: Αν έχει σπάσει το γυαλί κι έχει γίνει θρύψαλα, δεν έχει νόημα η συγγνώμη, μόνο το «άει σιχτίρ»· τι συγγνώμη λ.χ. να ζητήσει ο χρυσαυγίτης από τη μάνα του Φύσσα;
Ας μην εγκλωβιστούμε όμως στο παράδειγμα κι ας γενικεύσουμε την κουβέντα. Πρώτα απ' όλα. η χρησιμοποίηση της έννοιας προϋποθέτει ευθυκρισία και αυτοκριτική. Όταν όμως υστερεί κανείς σε αντιληπτική ικανότητα ή πιστεύει πως ο κόσμος όλος γυρίζει γύρω απ' τον εαυτό του, οι λειτουργίες αυτές του εγκεφάλου υπολειτουργούν. Ρίξτε γύρω σας μια πρόχειρη ματιά και δείτε πόσο πολύ, πόσοι πολλοί πιστεύουνε ότι ολόκληρο το σύμπαν περιστρέφεται γύρω απ' τον εαυτό τους! Κι ακόμα, το να ζητά κανείς «συγγνώμη» ταυτίζεται, στις μέρες μας, με την υποβάθμιση του κύρους και την απαξίωση τής προσωπικότητάς του. Και είναι εύλογο. Όταν το γόητρο ενός ανθρώπου στηρίζεται σε μια επίφαση ( αυτό που λέμε «φαίνεσθαι») και όχι σε εδραία εσωτερικά στηρίγματα, το να ζητά κανείς συγγνώμη μοιάζει σαν να αφαιρεί τη «μάσκα», την τελευταία φλούδα που απόμεινε και να αποκαλύπτεται από μέσα το κενό.
Γι' αυτό και η παραδοχή του λάθους πολύ απέχει από το να θεωρείται ένδειξη ενός ψυχικού μεγαλείου ή τρόπος αποκατάστασης μιας σχέσης. Αντίθετα, εκλαμβάνεται σαν απόδειξη υποταγής, παραδοχή προσωπικής ήττας. Οτι υποχωρείς ντροπιασμένος και με την ουρά κάτω απ' τα σκέλια, αναγνωρίζοντας την ανωτερότητα του άλλου. Γεγονός που ενδυναμώνει αναμφισβήτητα την αλαζονεία του και ενισχύει την κυριαρχία του επάνω σου.
Σε ανταγωνιστικές κοινωνίες και εχθρικά περιβάλλοντα δεν δίνεις τέτοια δικαιώματα! ηλίθιος είσαι; Γιατί το 'συγγνώμη' σου θα το πάρει ο άλλος και θα το κάνει σημαία τής δικής του ανωτερότητας, λάφυρο της απόλυτης κατίσχυσης.
Η μόνη ίσως περίπτωση ν' ακούσεις κάποια δημόσια «συγγνώμη» ή την ομολογία λάθους είναι για λόγους σκοπιμότητας και μόνο. Σαν άλλοθι. Να μηδενίσει το κοντέρ και δίχως εκκρεμότητες να προβεί ακάθεκτος κανείς στην επανάληψη πολύ χειρότερων στο μέλλον. Δες για παράδειγμα τις ομολογίες των πολιτικών, τα mea culpa των παλιότερων και τα «είχαμε αυταπάτες» των νεότερων. Και πρόσφατα, κάτι γηραλέους μέντορες που διακηρύσσουν ότι «δεν χρειάζεται η αυτοκριτική» - που παναπεί: «εμείς μόνο καταγγέλλουμε , συγγνώμες δε ζητάμε» .
Η αναγνώριση του λάθους απαιτεί γενναία αυτοκριτική. Ακομπλεξάριστη. Δεν είν' τυχαίο ότι το λάθος του το παραδέχεται πιο εύκολα ένας άνθρωπος σημαντικός παρά ο συμπλεγματικός ή ο ανάξιος λόγου. Η συνειδητή παραδοχή και η ανάληψη ευθύνης είναι αποτελέσματα επίγνωσης. Και ως εκ τούτου, υπέρβαση του γνώριμου εαυτού, αναθεώρηση μιας λαθεμένης συμπεριφοράς, διαφοροποίηση κάποιας αντίληψης για τη ζωή και τους ανθρώπους.
Και τότε, ναι, δεν χρειάζεται να ζητηθεί καμιά «συγγνώμη». Η ίδια η πραγματικότητα τη δείχνει. Όταν μπροστά σου έχεις μια ολοφάνερη αλλαγή, ριζική και ηχηρή, τι χρειάζεται η λέξη; (Δεν ξύνεις την πληγή του αλλουνού. Δεν του χτυπάς τα λάθη και τις αδυναμίες του. Δεν τον ταπεινώνεις. Αλλιώς, δεν πρέπει κανείς να σου ζητάει συγγνώμη, ακόμα κι αν τη δικαιούσαι).
Αλλά αυτό χρειάζεται ενδοσκόπηση. Και καλλιέργεια. Και αγωγή. Και ψυχική αρχοντιά.
*Ο Κώστας Λογαράς είναι συγγραφέας.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 21:57]  H ΦΑΣΚΙΑ: Στοιχείο ενδυματολογίας...
[χθες 10:27]  Το ίδιο είναι ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ;
[χθες 10:00]  Το φθινόπωρο του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη
[χθες 09:30]  Γιατί η Νεφέλη μάς δίδαξε...
[χθες 11:37]  Ολιγαρχία – Ανάπτυξη 1-0 !
[χθες 11:33]  Το πρόγραμμα της ενθρόνισης του...
[χθες 10:57]  Το εκρηκτικό μίγμα
[χθες 10:25]  Ασυλο και ανομία...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [05:16:25]