ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η τελευταία προτροπή

Η τελευταία προτροπή



Είναι από τις απώλειες που δυσκολεύεσαι να συνειδητοποιήσεις. Δεν χρειάζεται να είσαι απαραίτητα «κολλητός», φιλαράκι κάποιου, ή να ανήκει στο στενό περίγυρο σου για να αδυνατείς να χωνέψεις τον ξαφνικό θάνατο του. Αρκεί να τον έχεις γνωρίσει, να τον ξέρεις, να έχεις μιλήσει μαζί του, έχοντας ανταλλάξει απόψεις στο πλαίσιο μιας επαγγελματικής, ενίοτε και ανθρώπινης προσέγγισης.
Εννοείται βέβαια ότι αν είναι «δικός σου» άνθρωπος η απώλεια του σε συγκλονίζει πολύ περισσότερο, δεν χωράει καμία απολύτως συζήτηση ως προς αυτό.
Για τη στήλη που διαβάζετε, ο Νίκος Μηλιώνης ανήκει στην κατηγορία των ατόμων που (αν και δεν είναι φίλοι σου) θεωρείς ότι είναι οικεία πρόσωπα.
Συμβαίνει αυτό στις μικρές κοινωνίες. Οι άνθρωποι που συμμετέχουν στα κοινά, είτε ως αιρετοί είτε ως ενεργοί πολίτες, φαντάζουν στην προσωπική αντίληψη σου περίπου σαν αυτούς της διπλανής πόρτας. Ενας κοινός φίλος, ένα ενιαίο ενδιαφέρον, μια συνύπαρξη σε μια ομάδα ή σε μια εκδήλωση, ενισχύει αυτήν την πεποίθηση. Και όσο πιο μικρή είναι μια κοινωνία, τόσο μεγαλύτερο είναι και το σχετικό συναίσθημα.
Τα τελευταία χρόνια ο Νίκος Μηλιώνης βρέθηκε στο (άγνωστο για εμάς) Αζερμπαϊτζάν, για επαγγελματικούς λόγους. Ποιος είπε ότι στα δύσκολα χρόνια της κρίσης έφυγαν για τα ξένα μόνο οι νέοι του λεγόμενου «brain drain» με προοπτικές εξέλιξης; «Απέδρασαν» από τη χώρα και καταξιωμένοι επιστήμονες, με έναν από τους καλύτερους συγκοινωνιολόγους της (κατά τη δική μας εκτίμηση) να αναζητά επίσης μια καλύτερη τύχη μακριά από τα πάτρια εδάφη.
Ομως, μολονότι ζούσε και εργαζόταν στο μακρινό Μπακού, η καρδιά του και το μυαλό του παρέμεναν πεισματικά στην Πάτρα. Πέρα από την τακτική επαφή που διατηρούσε με αγαπημένα πρόσωπα, το ενδιαφέρον του ήταν μονίμως εστιασμένο στα μείζονα θέματα της πόλης, ιδίως σ' αυτά που ακουμπούσαν στην επαγγελματική εξειδίκευση του.
Η χάραξη της νέας σιδηροδρομικής γραμμής δεν τον άφησε ασυγκίνητο. Πώς θα μπορούσε, άλλωστε, να μείνει απών από τη δημόσια συζήτηση; Οι παρεμβάσεις του, συχνές.
Στην τελευταία που έκανε, υπό τη μορφή ενός μακροσκελούς άρθρου, προέτρεπε: «Εχουν δοθεί λύσεις, τις οποίες οφείλουμε να μελετήσουμε για να επωφεληθούμε. Διαφορετικά, κινδυνεύουμε να δούμε το έργο να τελματώνεται στο Ρίο ή να κατασκευάζεται επιφανειακά δίχως καμία πρόνοια αστικών αναπλάσεων (αυτές η πόλη θα τις διεκδικήσει και θα τις επιβάλει, οι εργολάβοι του σιδηροδρόμου απλά θα στρώσουν τις γραμμές). Και θα έχει χαθεί μια μεγάλη ευκαιρία.
Το τρένο πρέπει να προχωρήσει, και γρήγορα. Πρέπει να φτάσει στο νέο λιμάνι, το χρειάζεται ολόκληρη η Δυτική Πελοπόννησος. Γι' αυτό, το άρθρο καταλήγει στην κατ' αρχήν παράδοξη - ομολογώ - προτροπή, να μελετηθούν και να παρουσιαστούν όλες οι λύσεις που έχουν ακουστεί και ο δημόσιος διάλογος να γίνει επί όλων των δεδομένων».





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [14:28:53]