ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τσακανίκας: Να διεγείρω νου και συναίσθημα

Τσακανίκας: Να διεγείρω νου και συναίσθημα



Είκοσι χρόνια παρουσίας στον χώρο και στην Πάτρα κλείνει φέτος ο καταξιωμένος φωτογράφος Νίκος Τσακανίκας, και βρήκε έναν ιδιαίτερο τρόπο να ευχαριστήσει την πόλη.

Με αρωγό του τον Σύλλογο Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια «Φλόγα» σήμερα στις 19.00 μας καλεί στον χώρο «Σοφίτα» (Ερμού 17) όπου θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια της έκθεσής του με τίτλο «A mountain of black stones», με τον dj Νίκο Διαμαντόπουλο να επενδύει μουσικά τη βραδιά, έχοντας στο πλάι του την Ελίνα Μαυρίδη με live αυτοσχεδιασμούς.

Τα εκθέματα που θα διατίθενται προς πώληση, με τα έσοδα να αποδίδονται εξ ολοκλήρου στον σύλλογο «Φλόγα», αξίζει να σημειωθεί πως προέρχονται από την βραβευμένη δουλειά του καλλιτέχνη «A mountain of black stones» τα οποία παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 2015 στο Beton7 Athens από την Nicole V. Watson και τη Surface Area Dance Theatre.

Η έκθεση θα παραμείνει ανοικτή μέχρι τις 8 Δεκεμβρίου από τις 18.00 έως τις 00.00, ενώ καθημερινά πατρινοί dj's, μεταξύ των οποίων Παναγιώτης Κολλιόπουλος, Θεόδωρος Πίγκας, Λεωνίδας Γεράνιος, Andy Es, Γιάννης Τζόβολος, Γιώργος Βερροιόπουλος, θα πλαισιώνουν με τις μουσικές τους τον χώρο.

Σήμερα, ο Νίκος Τσακανίκας μιλά στην «ΠτΔ» για την έκθεση, την ανάγκη του αυτή, τη νέα συνθήκη που δημιουργείται μεταξύ μουσικής και φωτογραφίας και πολλά άλλα.

«A mountain of black stones». Μίλησέ μας λίγο για τον τίτλο και την «ιστορία» της συγκεκριμένης έκθεσης.
Ο τίτλος είναι από την performance της Nicole Viviey Watson σε συνεργασία με το installation του αγαπημένου μου φίλου Γιώργου Μαραζιώτη υπό τη μουσική του Κlunks. Μια σωματική live performance στηριγμένη στην αλληλεπίδραση της γλυπτικής της κίνησης και του ήχου. Πρόθεσή της ήταν να διευκολύνει ένα περιβάλλον όπου η παράμετρος τη συνείδησης του θεατή γίνεται θολή, προκαλώντας μια κατάσταση ύπαρξης μεταξύ του αισθησιακού, του σωματικού και του συναισθηματικού.

Γιατί αποφάσισες να κάνεις αυτή τη συγκεκριμένη έκθεση για τη «Φλόγα»; Πώς ξεκίνησε όλη αυτή η σκέψη;
Είναι μια εσωτερική ανάγκη. Η αλήθεια είναι ότι πριν 3 χρόνια πέρασα μια πολύ δύσκολη περιπέτεια με την υγεία μου και βρέθηκε κάποιος να με βοηθήσει, να με επαναφέρει. Είναι μια αφιέρωση σε «αυτόν», και η προσφορά σε όσους έχουν ανάγκη τη στήριξή μας, για αυτό και αποδίδουμε εξ ολοκλήρου τα έσοδα από την πώληση των έργων στη «Φλόγα».

Οι φωτογραφίες σου απεικονίζουν μέρος της εικαστικής εγκατάστασης του Γιώργου Μαραζιώτη και της Nicole V. Watson. Ενα έργο τέχνης μέσα σε ένα έργο τέχνης. Μίλησέ μας λίγο για αυτό.
Κι οι δύο είναι καλλιτέχνες που θαυμάζω ο Γιώργος είναι φίλος μου, μια σχέση 20 ετών. Μας συνδέουν πράγματα και στιγμές. Ετσι, είχα την απόλυτη ελευθερία να αποτυπώσω όπως ήθελα εγώ την παράσταση. Ιδανικά θα ήθελα να γεννηθεί ένα νέο έργο τέχνης μέσα από το προηγούμενο χωρίς το ένα να επισκιάζει το άλλο. Η περιγραφή του μπορεί να γίνει με αντικειμενικό τρόπο παρουσιάζοντας απλά τι αναπαριστά αυτό που φωτογραφίζεις ή με υποκειμενικό τρόπο προσθέτοντας συναισθήματα.

Πόσο μπορεί ο θεατής να «ζήσει» τη συγκεκριμένη performance μέσα από τις φωτογραφίες σου;
Σε αυτό θα μας απαντήσει ο θεατής. Αυτός και μόνο μπορεί να το πει.

Πώς παντρεύονται και πώς αλληλοσυμπληρώνονται η φωτογραφία και η μουσική;
Το σύνολο των ήχων απαρτίζουν ένα μουσικό κομμάτι που μπορεί να καλύψει την ανάγκη του ανθρώπου να εκφραστεί. Η οπτική εικόνα, μέσω της αποτύπωσης του φωτός κάνει το ίδιο. Δύο τέχνες: Μουσική και φωτογραφία: Για μια πάλη σημαντική, πρόκλησης ανθρωπίνων συναισθημάτων. Γι' αυτό την συνδέω, να προκαλέσω σκέψεις ιδέες μια όμορφη στιγμή που ίσως γίνει εικόνα κάποιου για πάντα
Ποια νέα συνθήκη δημιουργείται τώρα, μεταξύ των φωτογραφιών σου και της μουσικής;
Μπερδεύω τις τέχνες και προκαλώ θετικά, στην ουσία. Είναι μια διαδραστική σύνθεση που γίνεται πράξη, ο θεατής γίνεται πρωταγωνιστής και σε γκρο- πλαν αποτυπώνει εκφράσεις.

Πώς μπορεί μια στατική τέχνη, όπως η φωτογραφία με τα καρέ της, να απεικονίσει μια τέχνη γεμάτη κίνηση όπως ο χορός;
Από ποια οπτική γωνιά σταθείς και το δεις, πόσο «ανοικτός» είσαι, σε τι ψυχική κατάσταση βρίσκεσαι παίζει ρόλο. Θέλω να διεγείρω τον νου και το συναίσθημα, να προκαλέσω μια διάδραση αισθήσεων.

Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
panagopoulou@pelop.gr




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[10:14]  Λίνα Φυτιλή: «Το ποίημα —μικρός...
[χθες 09:17]  Χίλντα Παπαδημητρίου: Το μόνο...
[χθες 14:23]  Νίκος Τσακανίκας: Να διεγείρω νου...
[χθες 10:28]  Η Κέλι Κλάρκσον πουλά την...
[χθες 10:15]  Μουσείο τσαγιού, για τη χαρά της...
[χθες 11:50]  Χρήστος Σωτηρόπουλος: Αναζητώντας...
[χθες 09:18]  Πάτρα: Red Yoga Charity Event αυτή...
[χθες 10:49]  Μαρία Φλωράτου: Μακριά από το...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [17:18:36]