ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ζακυνθινος διονυσης


Δυο μέτρα και δυο σταθμά, εις βάρος της ΕΛΑΣ



Όταν βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κατονόμασε στέλεχος του ΚΚΕ που επιτέθηκε βίαια εναντίον αστυνομικού στη διάρκεια μιας επεισοδιακής πορείας, έπεσαν όλοι εξ Αριστερών να τον φάνε. «Χαφιέ» τον ανέβαζαν, «χαφιέ» τον κατέβαζαν.
Όταν, όμως, απαθανατίστηκαν άνδρες των ΜΑΤ να ξεγυμνώνουν διαδηλωτή, υπήρξε πληθώρα καταγγελιών (πάλι εξ Αριστερών) για άσκηση αστυνομικής βίας, με τον ΣΥΡΙΖΑ να επιχειρεί να τις αξιοποιήσει πολιτικά.
Προφανώς στην προσέγγιση των προαναφερόμενων περιστατικών κρατήθηκαν δύο μέτρα και δύο σταθμά, σύνηθες πλέον φαινόμενο στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, για λόγους που δεν είναι της παρούσης να εξηγήσουμε.
Σαν να μην έφταναν αυτά, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, με μια επιεικώς ανάρμοστη ανάρτηση της στο διαδίκτυο, στοχοποίησε τους αστυνομικούς με το… κλασσικό υβριστικό σύνθημα εναντίον τους. Βαρύ, καθώς μιλάμε για μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου. Επομένως, όταν βουλευτής υβρίζει τους αστυνομικούς, τι περιμένεις μετά να κάνει ένας νεαρός διαδηλωτής;
Βέβαια, για την ίδια ήταν «ένας αστεϊσμός ατυχής», ενώ δεν υιοθετεί, όπως είπε, το περιβόητο σύνθημα. Δεν το υιοθετεί, αλλά το χρησιμοποιεί. Ποιος κοροϊδεύει ποιον;
Όλοι όσοι ξιφουλκούν με άνεση κατά των αστυνομικών, αναπαράγοντας τα γνωστά στερεότυπα εναντίον τους, ακόμη και με διάθεση χιούμορ (αν δεχθούμε τον ισχυρισμό της βουλευτή), ξεχνούν μερικά πραγματάκια, που δεν τούς συμφέρει να τα επικαλούνται. Ακριβώς γιατί ακυρώνουν το παρωχημένο ιδεολογικό αφήγημα τους περί ταξικής πάλης.
Το κυριότερο είναι ότι τα παιδιά που μπαίνουν στην Ελληνική Αστυνομία δεν προέρχονται από πλούσιες και ισχυρές οικογένειες. Είναι παιδιά της διπλανής πόρτας, ως επί το πλείστον λαϊκών οικογενειών, που «ματώνουν» στις Πανελλήνιες για να εισαχθούν σε μια Σχολή Ενόπλων Δυνάμεων ή Σωμάτων Ασφαλείας, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσουν έναν αξιοπρεπή βιοπορισμό. Με άλλα λόγια, για το μεροκάματο πάνε.
Άσε που οι περισσότεροι από εμάς δεν θα ήθελαν να βρίσκονται στη θέση των ΜΑΤ, που ξημεροβραδιάζονται στους δρόμους και πλακώνονται στο ξύλο με διαδηλωτές πάσης επιδίωξης και απόχρωσης. Είναι μια άσχημη δουλειά, με πολλές αντιξοότητες και πενιχρές αποδοχές σε σχέση με το βαθμό της δυσκολίας της. Αλλά κάποιοι πρέπει να την κάνουν, όπως άλλωστε συμβαίνει σε όλα τα οργανωμένα κράτη του κόσμου που διαθέτουν ανάλογες δυνάμεις για την αποκατάσταση της έννομης τάξης. Είναι κοινός τόπος ότι, για την πλειοψηφία αυτών που την κάνει, είναι η ανάγκη που την κάνει να την κάνει.
Εκτός αυτών, εξίσου αρκετοί από εμάς θα έχουμε υποχρεωθεί να ζητήσουμε σε κάποια δύσκολη στιγμή αστυνομική συνδρομή, κάτι που ισχύει βέβαια και για πολλούς απ' αυτούς που αρέσκονται να υβρίζουν και να αντιπαθούν τους αστυνομικούς. Θα έχουν βρεθεί, επίσης, στην ανάγκη τους. Ή μήπως δεν είναι έτσι;
Και κάτι τελευταίο, που δεν πρέπει να ξεχνάμε. Υπηρετούντες την Ελληνική Αστυνομία, ουκ ολίγοι έχουν αφήσει την τελευταία πνοή τους στο βωμό του καθήκοντος, πέφτοντας θύματα (και) τρομοκρατικών επιθέσεων. Καμιά κουβέντα συμπαράστασης και στήριξης για τις οικογένειες τους, περισσεύει;





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [19:49:32]