ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


βασιλακης


Το χρέος



Η περίπτωση του Ριγανόκαμπου και η προοπτική, επιθυμία κ.ο.κ. της αξιοποίησής του αποτέλεσε ένα σύνθετο ζήτημα από την πρώτη μέρα που έκλεισε ο παλιός σκουπιδότοπος. Ανήκει στην κατηγορία εκείνων που αποδίδονται με την φράση: «Μετά την απομάκρυνση από το ταμείο…».
Στην προκειμένη περίπτωση δεν πρόκειται για ταμείο, αλλά για την τακτοποίηση μιας περιβαλλοντικής βόμβας που τακτοποιήθηκε με τον χώρο υγειονομικής ταφής απορριμμάτων στην Ξερόλακκα.
Η τοπική αυτοδιοίκηση όφειλε για διάφορους λόγους αφενός να φροντίσει για τον εξωραϊσμό του σκουπιδότοπου στην περιοχή «Κούτσα», όπως την ονόμαζαν οι ντόπιοι, και αφετέρου να τηρήσει την δέσμευση που είχε δώσει στους κατοίκους της περιοχής με την δημιουργία ενός περιαστικού πάρκου.
Το πρώτο έγινε με υποτυπώδη τρόπο. Τόσο όσο για να μην «βγάζει μάτι» ότι δεν ασχολήθηκε η πόλη αρκετά με μια πληγή που όφειλε να επουλώσει. Ακόμα και στα πρώτα χρόνια μετά από την «αποκατάσταση» του χώρου, θυμόμαστε ότι σε ορισμένα σημεία της έκτασης υποχωρούσαν κομμάτια συμπαγούς χώματος και αποκαλυπτόταν το εσωτερικό (θαμμένα σκουπίδια).
Μπορεί να μην έβλεπαν στο κέντρο ή σε άλλες γειτονιές της Πάτρας αυτό που συνέβαινε, αλλά οι περίοικοι το ζούσαν ως εφιάλτη. Η αποκατάσταση του χώρου εξαντλήθηκε στην κάλυψη των σκουπιδιών και στην φύτευση λίγων μικρών δέντρων που είτε μαράθηκαν είτε εξαφανίστηκαν μετά από κάποιο χρόνο.
Το «κλειδί» όμως ήταν στην μη τήρηση της δέσμευσης της αυτοδιοίκησης για την δημιουργία του πάρκου. Καλλιεργήθηκε συστηματικά, όχι άδικα, μια καχυποψία στους πολίτες, οι οποίοι έβλεπαν να περνούν τα χρόνια και να μην γίνεται τίποτα.
Αισθάνθηκαν ότι κάτι μπορεί να αλλάξει το 2006, όταν εκπονήθηκε μελέτη για την δημιουργία νέου ανοικτού θεάτρου. Πίστεψαν ότι η πολιτιστική υποδομή θα αναμόρφωνε σημαντικό τμήμα της έκτασης και από την εικόνα εξαθλίωσης θα αποκτούσε πλέον την ταυτότητα του πολιτισμού που έχει στα χαρτιά. Μάταια…
Τα λέμε όλα αυτά επειδή άνοιξε και πάλι μια δημόσια συζήτηση το τελευταίο διάστημα σχετικά με την αξιοποίηση. Να γίνει περιαστικό πάρκο, να γίνει κέντρο καινοτομίας να γίνει…Καλό είναι να γίνονται σκέψεις και να υπάρχουν ιδέες.
Το μόνο που αφήνει όμως πίσω της αυτή η συζήτηση, πραγματικά, είναι ότι διατηρεί περιοδικά στην επικαιρότητα την ανοικτή πληγή του παλιού σκουπιδότοπου της Πάτρας. Μέχρι σήμερα δεν έχει προσφέρει στους κατοίκους της περιοχής τίποτα περισσότερο.
Αντιθέτως, εντείνει την καλλιεργούμενη καχυποψία της απέναντι στους θεσμούς, αυτοδιοικητικούς και κρατικούς για την διαχρονική ασυνέπειά τους. Μήπως δεν συμβαίνει το ίδιο και με τον ΧΥΤΑ της Ξερόλακκας; Κλείνει (…) από την Πρωτοχρονιά του 2011. Όσο δεν προετοιμάζεται όμως η επόμενη μέρα ή καθυστερεί να γίνει πράξη, τόσο θα παραμένει ανοικτή επειδή τα σκουπίδια που παράγουμε δεν μπορούν να μείνουν στους δρόμους.
Προσωπικά δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος επειδή επί δεκαετίες η ασυνέπεια νικάει κατά κράτος την πολιτική βούληση. Τα λόγια και οι υποσχέσεις επικράτησαν των πράξεων. Δεν θα μιλήσω για επιθυμίες του πολιτικού και αυτοδιοικητικού προσωπικού. Μπορεί να ήταν οι καλύτερες, όπως και οι διαθέσεις τους. Κρίνονται όμως από την αποτελεσματικότητά τους. Ή καλύτερα από την αναποτελεσματικότητά τους.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [08:02:13]