ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΓΝΗΣ


Ελευθερία = θάνατος



ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ> 2020. Μάρτιος. 24.
Σήμερα δεν εργαζόμαστε. Είναι αργία. Για τον άλλο κόσμο είναι αργία η αυριανή. Αλλά ειδοποιηθήκαμε ότι δεν δουλεύουν τα πιεστήρια των εφημερίδων, προκειμένου να κάνουν αργία οι διανομείς την 25η. Η 4η εξουσία υποτάσσεται στα ωράρια των πιεστηρίων και των διανομέων. Στο οικονομικό σύστημα της πανσπερμίας προιόντων και του πολυπρόσωπου ανταγωνισμού, κυρίαρχη δύναμη είναι ο διανομέας, είτε είσαι εφημερίδα, είτε πορτοκαλάδα, είτε συσκευασία φακής. Αν βρεθείς στα ράφια σε καλή θέση, ζεις. Αν όχι, δεν ζεις.
Αλλά δεν έχει και πολλή σημασία πότε είναι αργία και πότε όχι. Πολλοί γύρω έχουν αργία έτσι κι αλλιώς. Αλλά και η 25η ως αργία δεν έχει νόημα. Δεν θα έχει τσολιάδες, αμαλίες, καταθέσεις στεφάνων, λάβαρα, παρέλαση, επισήμους, σουλάτσο, οικογενειακά τραπέζια, όλη αυτή την ατμόσφαιρα με τον Κύριο Νομάρχη, που ύμνησε ο ποιητής, πριν αυτοκτονήσει. Η 25η δεν θα έχει καν καφέ μετά την παρέλαση, ούτε καν καφέ πριν την παρέλαση, δεν θα έχει καν καφέ μετά το μεσημεριανό φαγητό, δεν θα έχει καν μεσημεριανό φαγητό στα εστιατόρια. Πώς να τιμήσεις εθνικό ιδεώδες υπό αυτές τις συνθήκες. Πώς θα βιώσεις εθνικό μεγαλείο μέσα σε ένα πνεύμα ουδετερότητας. Καλά καλά δεν μπορείς να κυκλοφορήσεις. Δεν υπάρχει πρόβλεψη στην κλίμακα 1-6 Πάω Να Προσκυνήσω το Ηρώο της Αγίου Γεωργίου. Είναι το σημείο όπου ο Γερμανός όρκισε προκρίτους και αγωνιστές. Εδώ και μερικά χρόνια, με ιδιωτική πρωτοβουλία γίνεται μια αναπαράσταση εκεί. Αλλά γενικά στην Πατρα επικρατεί μια άγνοια ως προς τα συγκεκριμένα γεγονότα. Αμα σε σταματήσει κανένας με ένα μικρόφωνο και σε ρωτήσει ον κάμερα τι έγινε στην πλατεία αυτή και ποιοί μετείχαν, ποιός ήταν ο Σισίνης, ποιός ο Παπαδιαμαντόπουλος, ποιός ο Λόντος και ποιός ο Χαραλάμπης, ρεζίλι θα γίνεις. Η γενική μας αντίληψη για το '21 έχει σαν σημείο εκκίνησης και άφιξης την Αγία Λαύρα, τον Κολοκοτρώνη, τον Καραισκάκη, τη Μπουμπουλίνα, τον Κανάρη, τη Μαυρογένους, τα Ψαρά, τον Ντελακρουά, την Εξοδο, τον Ιμπραήμ, το Ναυαρίνο και ώπα καλώς. Ποιοί να είναι οι Τρεις Ναύαρχοι που τους αφιερώσαμε έναν δρόμο γεμάτα κλειστά φαγάδικα και ποια η διαφορά τους από τους Τρεις Συμμάχους; Ορεξη που έχεις πρωί πρωί.
Δεν υπάρχει πολύ '21 στις βιβλιοθήκες μας. Δεν χρειάζεται άλλωστε, αφου η γενική αλήθεια είναι γνωστή και αδιαμφισβήτητη και μην μας την πειράξει κανείς.
Αύριο Τετάρτη, 25 του Μαρτίου 2020, παραμονή του πολυτραγουδισμένου 200ου έτους από την Επανάσταση, η ημέρα μας θα είναι άδεια από θρύλους, έπη, απόηχους, μύθους, ιστορίες αυθεντικές ή παραχαραγμένες, όλο αυτό το σύνθετο υλικό που αποτελεί το λεγόμενο εθνικό αφήγημα κάθε λαού και που αποτελεί τον συνεκτικό ιστό μιας κοινωνίας. Δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία η αλήθεια και η ιστορική ακρίβεια, αυτό που έχει σημασία είναι τα βασικά: Αυτοσυνειδητοποιηθήκαμε, οργανωθήκαμε, ξεσηκωθήκαμε, κάναμε μια υπέρβαση λεβέντικη και επική, και πάνω που η ρωμιοσύνη πήγαινε να σκύψει, θέριεψε από ξαρχής και καμάκωσε το θεριό, άντε με λίγη βοήθεια από τον ξένο στόλο.
Βέβαια, το πρώτο πληθυντικό έχει μια αναδρομικότητα κάπως αυθαίρετη. Εάν τα έκαναν οι πρόγονοί μας αυτά, που δεν παύουν- παρά τα σφάλματα ή και τα κίνητρά τους ορισμένοι- να αποτέλεσαν φοβερές μορφές, δεν σημαίνει ότι είμαστε και εμείς έτοιμοι για τα ανάλογα πράγματα. Ομως, ας μην αδικούμαστε: Οι συνθήκες έχουν αποφασιστικό ρόλο στη διαμόρφωση του προσωπικού και του κοινωνικού πνεύματος. Η ιστορία ωστόσο σε περιπαίζει ως σατιρική φάρσα όταν πιάνεις τον εαυτό σου να φέρεται σαν πραγματικός εξεγερμένος ή δυνάμει επαναστάτης του γλυκού νερού, απέναντι σε ασήμαντους οχτρούς.
Αλλά η ιστορία παίζει ένα άλλο χειρότερο παιχνίδι. Κατέβασε και ξαμόλησε στα μέρη μας, αντί του Ιμπραήμ, ένα άλλο πανίσχυρο ασκέρι, τα φουσάτα των ιών, που σαρώνουν στο διάβα τους τα πάντα. Τότε είχες για βοήθεια τον Δεριγνύ και τους άλλους δύο ναυάρχους που λέγαμε, αλλά τώρα έχουν μπλέξει εκείνοι χειρότερα από εμάς, και όχι μόνο εκείνοι.
Πώς απαντάμε; Η εθνική μας μνήμη συναντά την επιστήμη και ανακαλούν τη μέθοδο του Κολοκτρώνη. Καίμε τα χωράφια και τα σπαρτά, για να μην μπορέσει ο ιός να ανεφοδιαστεί. Ετσι και ο Κολοκτρώνης, έκλεισε τα σχολεία και έκλεισε τον κόσμο στα σπίτια, προκειμένου ο Μπραίμης να μη βρίσκει πεδίο να μεταδοθεί. Με τον τρόπο αυτό, επιβράδυνε την κίνησή του, με αποτέλεσμα να κερδίσουμε χρόνο, μπας και βγει εκείνο το εμβόλιο ή έστω μπας και τον ανακόψει το καλοκαιράκι.
Μένουμε σπίτι, είπε ο Κολοκοτρώνης. Τα υπόλοιπα είναι αυτά που μόλις ξεκίνησαν. Κλειστήκαμε, κυκλοφορούμε με την έγνοια του ιού ή των μπλόκων, ανταλλάσσουμε μηνύματα στα δίκτυα, επινοούμε σατιρικά κόλπα, χειροκροτάμε στα μπαλκόνια, αλλά δεν το λες και ηρωισμό. Η τηλεργασία δεν είναι και να μάχεσαι από το ταμπούρι, όπως τα παλικάρια του Καραισκάκη. Ούτε να πλένεις τα γρόσια, και μάλλον τα αποθέματά μας σε κρέας είναι περισσότερα από αυτά που είχαν οι πολιορκημένοι μεσολογγίτες στο σύνολό τους. Εμείς πάμε τον σκύλο βόλτα για άλλοθι εξόδου. Εκείνοι τον έτρωγαν.
Κάθε γενιά και ο πόλεμός της, θα πεις. Δεν βγαίνουμε με φουστανέλα τώρα να νικήσουμε τα περιπολικά στο νότιο πάρκο. Τώρα στριμωχνόμαστε, ψεκάζουμε κλειδιά και κινητά τηλέφωνα και επινοούμε τρόπους για να περάσουμε την ώρα μας. Οι Εξοδοι μας είναι λιγότερο δραματικές. Είναι ένα πικρό τελετουργικό, βεβαιώσεις και δήλωση σκοπού, σε ένα αναγκαστικό Αλτ Τις Ει, του νόμου. Βγάζουμε κοντάρι στο μπαλκόνι ωστόσο, αναρτάμε και μια σημαία, πέρα από τις αναρτήσεις μας στο φέισμπουκ, και τιμάμε όσους αγωνίστηκαν για να είμαστε εμείς ελεύθεροι να κάνουμε ότι θέλουμε μέσα στο διαμέρισμά μας.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [12:59:55]