Από ένα παλιό αεροδρόμιο σε μια κοίτη ποταμού: 5 ευρωπαϊκές πόλεις που τις ζεις περπατώντας

Στην Ουτρέχτη κατεβαίνεις ως το νερό, στη Λισαβόνα ανεβαίνεις για τις τοιχογραφίες και στην Μπολόνια μια σκεπαστή στοά σε βγάζει έξω από το ιστορικό κέντρο

Από ένα παλιό αεροδρόμιο σε μια κοίτη ποταμού: 5 ευρωπαϊκές πόλεις που τις ζεις περπατώντας

Στη Βαλένθια μπορείς να φύγεις από μια μεσαιωνική πύλη και να φτάσεις στην Πόλη των Τεχνών και των Επιστημών περπατώντας στην κοίτη ενός ποταμού. Στο Βερολίνο ο δρόμος ανοίγει ξαφνικά σε έναν διάδρομο απογείωσης, με τα σημάδια της παλιάς διαγράμμισης ακόμη στην άσφαλτο. Στην Ουτρέχτη, μια στοά δίπλα στο δημαρχείο σε κατεβάζει στις αποβάθρες που άλλοτε χρησιμοποιούσαν οι έμποροι.

Αυτές οι πέντε ευρωπαϊκές πόλεις αξίζουν ένα ταξίδι με χρόνο για περπάτημα. Καθεμία έχει μια διαδρομή που χωράει σε ένα πρωινό ή ένα απόγευμα, με τις δικές της στάσεις. Στην Μπολόνια, η ανηφόρα αρχίζει αφού έχεις περάσει αρκετή ώρα κάτω από τις στοές. Στη Λισαβόνα, καλύτερα να κρατήσεις τη θέα για το τέλος, όταν πια θα έχεις ανέβει στη Γκράσα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Υπαίθριο σαλόνι, φωτισμένα πάρκα και βόλτα στην Αδριατική – Ένα γιορτινό διήμερο στην Οπάτια

Βαλένθια, από τη μεσαιωνική πύλη στην παλιά κοίτη του Τούρια

Ξεκίνα από τις Torres de Serranos, τη μεγάλη πύλη του παλιού τείχους, στην άκρη της συνοικίας El Carmen. Κατέβα στον Κήπο του Τούρια και πάρε την κατεύθυνση προς την Πόλη των Τεχνών και των Επιστημών. Το πάρκο απλώνεται για περίπου εννέα χιλιόμετρα στην παλιά κοίτη του ποταμού, που εκτράπηκε μετά τη μεγάλη πλημμύρα του 1957. Στο κομμάτι από τους πύργους και μετά, περπατάς χαμηλότερα από τους δρόμους, κάτω από τις πέτρινες γέφυρες που κάποτε ένωναν τις δύο όχθες.

Η διαδρομή περνά από το Palau de la Música και συνεχίζει ως το Πάρκο Γκιούλιβερ. Εκεί, η ξαπλωμένη φιγούρα του ήρωα του Τζόναθαν Σουίφτ έχει μήκος περίπου 70 μέτρα, με τσουλήθρες και περάσματα που αφήνουν τα παιδιά να πιάσουν για λίγο τον ρόλο των Λιλιπούτειων. Τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο το παιδικό πάρκο λειτουργεί 10:00–17:30, με ελεύθερη είσοδο.

Η γέφυρα Puente del Mar πάνω από την παλιά κοίτη του Τούρια στη Βαλένθια.

Από τον Γκιούλιβερ συνέχισε προς τις δεξαμενές και τα λευκά κτίρια της Πόλης των Τεχνών και των Επιστημών. Ο εξωτερικός περίπατος αρκεί για να δεις πώς αλλάζει η Βαλένθια στην ίδια διαδρομή. Στην αφετηρία οι γέφυρες περνούν πάνω από την παλιά πόλη. Στο τέλος, το νερό γύρω από το Hemisfèric καθρεφτίζει το κτίριο.

Ουτρέχτη, μια βόλτα στο ύψος του νερού

Στην Domplein, την πλατεία του καθεδρικού, ο πύργος του Ντομ είναι το πιο εύκολο σημείο συνάντησης. Από εκεί ξεκινά η διαδρομή Canal and Wharf Walks, μήκους 2,6 χιλιομέτρων, για την οποία ο τοπικός τουριστικός φορέας υπολογίζει περίπου μία ώρα. Από τη Servetstraat βγαίνεις στο Oudegracht, το παλιό εμπορικό κανάλι. Για να το δεις από κοντά, πέρασε το δημαρχείο και κατέβα από τη στοά της Ganzenmarkt. Από το ίδιο πέρασμα κατέβαζαν κάποτε βαριά εμπορεύματα με άλογα και κάρα.

Χαμηλά, δίπλα στο νερό, φαίνεται καθαρά πώς λειτουργούσε το κανάλι. Τα πλοία έδεναν στις αποβάθρες και τα φορτία μπορούσαν να περάσουν κατευθείαν στις θολωτές αποθήκες κάτω από τα σπίτια. Σήμερα οι αποβάθρες παραμένουν προσβάσιμες και σε ορισμένες από τις παλιές αποθήκες έχουν ανοίξει καφέ και εστιατόρια. Κοντά στη γέφυρα Bezembrug, ανέβα πάλι στο επίπεδο του δρόμου για να δεις το νεοκλασικό Winkel van Sinkel και τις τέσσερις χυτοσιδηρές Καρυάτιδες στην πρόσοψή του.

Κτίρια και αποβάθρες κατά μήκος του καναλιού Oudegracht στην Ουτρέχτη

Συνέχισε προς την πλατεία Neude και το Nieuwegracht. Στη γέφυρα Pausdam, τα σκαλιά σε φέρνουν ξανά πλάι στο νερό. Το παλιό εμπορικό κανάλι, με τις γέφυρες και τα τραπέζια, δίνει εδώ τη θέση του σε μια πιο ήσυχη πλευρά της πόλης, με σπίτια που σε ορισμένες περιπτώσεις διατηρούν ακόμη τον μεσαιωνικό τους πυρήνα.

Μπολόνια, κάτω από τις καμάρες ως το Σαν Λούκα

Από την Piazza Maggiore πάρε τη Via Saragozza ως την ομώνυμη πύλη. Από την Porta Saragozza αρχίζει ο σκεπαστός περίπατος προς το ιερό της Madonna di San Luca. Η στοά έχει 666 καμάρες, εκτείνεται για περίπου 3,5 χιλιόμετρα και είναι μία από τις στοές της Μπολόνια που έχουν ενταχθεί στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Μέχρι την Arco del Meloncello, η βόλτα ακολουθεί τον δρόμο. Στην αψίδα, η στοά περνά πάνω από την άσφαλτο και αρχίζει το ανηφορικό τμήμα. Από εδώ και πέρα ο ρυθμός αλλάζει. Στη διαδρομή υπάρχουν δεκαπέντε μικρά παρεκκλήσια, ενώ όσο ανεβαίνεις ανοίγει η θέα προς τους γύρω λόφους. Η σκεπαστή στοά κάνει τη βόλτα καλή επιλογή ακόμη και με ψιλόβροχο. Για την ανηφόρα, άφησε χρόνο για στάσεις, ιδίως αν σκοπεύεις να γυρίσεις από τον ίδιο δρόμο.

Η είσοδος στον ναό είναι δωρεάν. Η πανοραμική ταράτσα έχει δικό της ωράριο και εισιτήριο. Στην επιστροφή, όταν ξαναβγείς στην Piazza Maggiore, μπες στα στενά του Quadrilatero. Στους πάγκους και στα καταστήματά του θα βρεις φρέσκα ζυμαρικά, αλλαντικά και τυριά, οπότε μπορείς να αφήσεις το μεσημεριανό για μετά την κάθοδο.

Λισαβόνα, από τη Μουράρια στις τοιχογραφίες της Γκράσα

Η Praça Martim Moniz είναι μια πρακτική αφετηρία για να μπεις στα στενά της Μουράρια, της συνοικίας που συνδέεται με τις απαρχές του φάντο. Από εκεί, ανέβα προς τη Γκράσα περνώντας από τα σκαλιά του Caracol da Graça. Οι τοιχογραφίες εμφανίζονται κατά μήκος του περάσματος, σε τοίχους και στροφές που θα προσπερνούσες εύκολα αν ανέβαινες κατευθείαν με το τραμ.

Στη Rua Natália Correia βρίσκεται η Mulher Revolucionária του Shepard Fairey. Ο δημιουργός της αφίσας Hope του Μπαράκ Ομπάμα ζωγράφισε εδώ το 2017 μια γυναίκα με μπερέ και ένα λουλούδι στην κάννη του όπλου της, αναφορά στην Επανάσταση των Γαρυφάλλων του 1974. Στη γειτονική Rua Senhora da Glória δημιούργησε την ίδια χρονιά και ένα δεύτερο έργο, σε συνεργασία με τον Πορτογάλο καλλιτέχνη Vhils. Οι δύο διευθύνσεις δίνουν στη βόλτα συγκεκριμένες στάσεις και χρόνο να παρατηρήσεις πώς τα έργα εντάσσονται στις προσόψεις της γειτονιάς.

Στέγες και κτίρια της Λισαβόνας από το παρατηρητήριο Senhora do Monte

Κράτησε για το τέλος το Miradouro da Senhora do Monte. Από εκεί φαίνονται το κάστρο του Σάο Ζόρζε, οι στέγες της Μουράρια και ο Τάγος. Η διαδρομή έχει διαδοχικές ανηφόρες και σκαλιά. Αν έχει βρέξει, τα παπούτσια με καλή πρόσφυση κάνουν διαφορά στο πλακόστρωτο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Χριστούγεννα στην Ολλανδία – Η πόλη που στήνει δύο αγορές κάτω από τη γη

Βερολίνο, πάνω στον διάδρομο του Τέμπελχοφ

Κατέβα στον σταθμό Tempelhof και μπες στο πάρκο από τη δυτική είσοδο της Tempelhofer Damm. Από εκεί μπορείς να ακολουθήσεις έναν από τους δύο παλιούς διαδρόμους απογείωσης του αεροδρομίου. Για σύντομη βόλτα, περπάτησε στην ευθεία όσο θέλεις και γύρισε από το ίδιο σημείο. Αν έχεις περισσότερο χρόνο, συνέχισε προς την πλευρά της Oderstraße, στο Νόικελν, και βγες από την είσοδο της Herrfurthstraße.

Οι παλιοί διάδρομοι του αεροδρομίου Τέμπελχοφ, στο σημερινό δημόσιο πάρκο του Βερολίνου.

Στο Τέμπελχοφ προσγειώνονταν αεροπλάνα με εφόδια για το αποκλεισμένο Δυτικό Βερολίνο κατά την αερογέφυρα του 1948–1949. Το αεροδρόμιο έκλεισε το 2008 και το πεδίο άνοιξε στο κοινό το 2010. Σήμερα στην ίδια άσφαλτο κινούνται ποδήλατα και πατίνια, ενώ ανάμεσα στους διαδρόμους υπάρχουν λιβάδια και χώροι για πικνίκ. Από το πεδίο φαίνονται ακόμη το παλιό κτίριο του αεροδρομίου και τα υπόστεγα.

Η είσοδος είναι δωρεάν. Τον Νοέμβριο οι πύλες ανοίγουν 07:00–18:00 και τον Δεκέμβριο 07:30–17:00. Ο χώρος είναι ανοιχτός στον άνεμο, οπότε τον χειμώνα αξίζει να πας όσο έχει ακόμη φως. Αν βγεις προς τη Herrfurthstraße, η συνέχεια της βόλτας είναι ήδη μπροστά σου, στα στενά και στα καφέ του Νόικελν.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Από το Δίκτυο