65 δισ. βαρέλια για έναν αιώνα: Τι κερδίζουν πραγματικά οι ΗΠΑ από το πετρέλαιο της Βενεζουέλας

Τα 65 δισεκατομμύρια βαρέλια είναι ο αριθμός που εντυπωσιάζει. Τα 100 χρόνια, όμως, εξηγούν καλύτερα το πραγματικό μέγεθος της συμφωνίας που ανακοίνωσε ο Ντόναλντ Τραμπ με τη Βενεζουέλα.

Η Ουάσιγκτον δεν εξασφαλίζει απλώς μερικά ακόμη φορτία πετρελαίου για τα αμερικανικά διυλιστήρια. Το σχήμα που περιγράφουν Αμερικανοί αξιωματούχοι προβλέπει μακροχρόνια πρόσβαση σε 17 στρατηγικά κοιτάσματα, δικαιώματα ανάπτυξής τους για έναν ολόκληρο αιώνα και ουσιαστική συμμετοχή των ΗΠΑ στο 55% της παραγωγής της νέας εταιρείας που θα δημιουργηθεί με ιδιώτη διαχειριστή.

Τα κοιτάσματα περιλαμβάνουν περισσότερο από το ένα πέμπτο των συνολικών επιβεβαιωμένων αποθεμάτων της Βενεζουέλας, τα οποία εκτιμώνται περίπου στα 303 δισ. βαρέλια και είναι τα μεγαλύτερα στον κόσμο.

Το μέγεθος επομένως είναι τεράστιο. Το ερώτημα είναι τι από όλα αυτά μπορεί πράγματι να μετατραπεί σε πετρέλαιο που φτάνει στην αγορά.

Διαβάστε επίσης: Τραμπ: Οι ΗΠΑ αποκτούν έλεγχο σε 65 δισ. βαρέλια πετρελαίου της Βενεζουέλας – Το deal των 100 δισ.

Τι ακριβώς παίρνουν οι ΗΠΑ

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν γίνει γνωστά μέχρι στιγμής, μια νέα ιδιωτική εταιρεία θα αναλάβει την ανάπτυξη των 17 πεδίων με παραχωρήσεις διάρκειας 100 ετών.

Αμερικανός αξιωματούχος ανέφερε στο Associated Press ότι οι ΗΠΑ θα διαθέτουν ουσιαστικά το 55% της παραγωγής, μέσω συμμετοχής στην εταιρεία αλλά και δικαιωμάτων αγοράς πετρελαίου σε τιμή κόστους. Μέρος του αργού προβλέπεται να χρησιμοποιηθεί για την αναπλήρωση των αμερικανικών Στρατηγικών Αποθεμάτων Πετρελαίου και μέρος για ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων.

Αυτό είναι ίσως σημαντικότερο από τον εντυπωσιακό αριθμό των αποθεμάτων. Η Ουάσιγκτον αποκτά έναν μηχανισμό που, εφόσον λειτουργήσει όπως σχεδιάζεται, της προσφέρει προνομιακή και μακροχρόνια πρόσβαση σε πετρέλαιο εκτός Μέσης Ανατολής, σε μια περίοδο κατά την οποία η κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ έχει δείξει πόσο ευάλωτες παραμένουν οι διεθνείς ενεργειακές ροές. Πριν από τη σύγκρουση με το Ιράν, περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου περνούσε από το Ορμούζ.

Γιατί το πετρέλαιο της Βενεζουέλας ενδιαφέρει τόσο τις ΗΠΑ

Υπάρχει και ένας καθαρά τεχνικός λόγος.

Μεγάλο μέρος του πετρελαίου της Βενεζουέλας είναι βαρύ αργό, ιδιαίτερα από τη ζώνη του Ορινόκο. Πολλά διυλιστήρια στις ακτές του Κόλπου των ΗΠΑ έχουν κατασκευαστεί ακριβώς για να επεξεργάζονται τέτοιου τύπου αργό και μπορούν να απορροφήσουν μεγαλύτερες ποσότητες βενεζουελάνικου πετρελαίου.

Η σύνδεση, επομένως, δεν είναι θεωρητική. Οι αμερικανικές εγκαταστάσεις έχουν πραγματική χρήση για αυτό το πετρέλαιο και το 2026 είχαν ήδη αυξήσει την απορρόφησή του. Ο υπουργός Ενέργειας Κρις Ράιτ είχε δηλώσει τον Ιούνιο ότι τα αμερικανικά διυλιστήρια μπορούν να επεξεργαστούν ακόμη μεγαλύτερες ποσότητες.

Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση Τραμπ χρειάζεται να ξαναγεμίσει το Strategic Petroleum Reserve. Στις αρχές Αυγούστου τα στρατηγικά αποθέματα είχαν πέσει κάτω από τα 300 εκατ. βαρέλια, περισσότερα από 100 εκατ. χαμηλότερα σε σχέση με την αρχή του 2026.

Θα πέσει τώρα η τιμή της βενζίνης;

Εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη απόσταση ανάμεσα στην πολιτική εξαγγελία και την πραγματική αγορά.

Ο Τραμπ υποστηρίζει ότι η συμφωνία θα οδηγήσει σε χαμηλότερες τιμές καυσίμων. Η πίεση είναι υπαρκτή: η μέση τιμή της βενζίνης στις ΗΠΑ βρισκόταν την Παρασκευή περίπου στα 4,09 δολάρια το γαλόνι, από 3,21 δολάρια έναν χρόνο πριν.

Οι ειδικοί, όμως, προειδοποιούν ότι ουσιαστική αύξηση της παραγωγής της Βενεζουέλας απαιτεί χρόνια.

Η χώρα διαθέτει το περισσότερο πετρέλαιο στον κόσμο, αλλά παράγει σήμερα μόλις περίπου 1,25 εκατ. βαρέλια ημερησίως. Δεκαετίες υποεπένδυσης, κακής συντήρησης, ελλείψεων στο ηλεκτρικό δίκτυο και περιορισμένης εξαγωγικής δυναμικότητας έχουν αφήσει μεγάλο μέρος της βιομηχανίας σε κακή κατάσταση.

Για να φτάσει σημαντικά περισσότερο αργό στις διεθνείς αγορές χρειάζονται γεωτρήσεις, επισκευές, αγωγοί, ηλεκτροδότηση, εγκαταστάσεις επεξεργασίας και δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια.

Γι’ αυτό το AP σημειώνει ότι δεν πρέπει να αναμένεται άμεση μεγάλη πτώση στις τιμές των καυσίμων εξαιτίας της συμφωνίας.

Τα 100 δισ. και το μεγάλο στοίχημα των εταιρειών

Το Καράκας υπολογίζει ότι για την ανάπτυξη των 17 κοιτασμάτων μπορούν να κινητοποιηθούν περίπου 100 δισ. δολάρια ιδιωτικών επενδύσεων, ενώ τα φορολογικά έσοδα για τη Βενεζουέλα υπολογίζονται σε περισσότερο από 209 δισ. δολάρια σε βάθος χρόνου.

Υπάρχουν ήδη ενδείξεις ότι οι αμερικανικές εταιρείες κινούνται. Η Chevron βρίσκεται κοντά σε ξεχωριστή συμφωνία που θα της δώσει μεγαλύτερο επιχειρησιακό έλεγχο και δυνατότητα επέκτασης των δραστηριοτήτων της στη ζώνη του Ορινόκο.

Παραμένει όμως ένα βασικό ερώτημα: πόσες μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες θα δεχθούν πραγματικά να δεσμεύσουν δισεκατομμύρια στη Βενεζουέλα.

Οι μνήμες των κρατικοποιήσεων και απαλλοτριώσεων προηγούμενων δεκαετιών δεν έχουν σβήσει. Στις αρχές του έτους, μάλιστα, ο επικεφαλής της ExxonMobil είχε χαρακτηρίσει τη χώρα ουσιαστικά μη επενδύσιμη υπό τις τότε συνθήκες.

Και υπάρχει ακόμη ένα μεγάλο νομικό κενό

Οι πλήρεις όροι της συμφωνίας δεν έχουν δημοσιοποιηθεί.

Το Reuters επισημαίνει ότι παραμένει ασαφές με ποια ακριβώς νομική βάση μπορεί η αμερικανική κυβέρνηση να αποκτήσει τέτοια δικαιώματα εκμετάλλευσης, καθώς το Σύνταγμα και η πετρελαϊκή νομοθεσία της Βενεζουέλας διατηρούν ισχυρό κρατικό έλεγχο στον ενεργειακό τομέα.

Ο αναλυτής Ντέιβιντ Γκόλντουιν σημείωσε στο Reuters ότι δεν υπάρχει προηγούμενο αμερικανικής κυβέρνησης που να μπαίνει η ίδια σε τέτοιου είδους μίσθωση για λειτουργία πετρελαϊκών κοιτασμάτων.

Και εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο ρίσκο της συμφωνίας: τα 65 δισ. βαρέλια βρίσκονται πράγματι κάτω από το έδαφος. Το αν οι ΗΠΑ θα μπορέσουν να τα ελέγχουν και να τα αξιοποιούν επί έναν αιώνα είναι ακόμη κάτι που πρέπει να αποδειχθεί στην πράξη.

Αν το σχέδιο λειτουργήσει, η Ουάσιγκτον θα έχει αποκτήσει μία από τις μεγαλύτερες μακροχρόνιες ενεργειακές προσβάσεις που έχουν συμφωνηθεί ποτέ και η Βενεζουέλα έναν δρόμο για να αναστήσει μια βιομηχανία που διαθέτει τεράστιο πλούτο αλλά παράγει πολύ κάτω από τις δυνατότητές της.

Το πραγματικό μέγεθος του deal, επομένως, θα μετρηθεί όχι στα βαρέλια που αναγράφονται στη συμφωνία, αλλά στα βαρέλια που τελικά θα καταφέρουν να βγουν από το υπέδαφος και να φτάσουν στα διυλιστήρια.

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News