Νέο εργασιακό νομοσχέδιο: «Λάστιχο» οι εργασιακές σχέσεις

Το περιεχόμενο του νομοσχεδίου, που θα τεθεί σε διαβούλευση μέσα στον Ιούλιο, για να ψηφιστεί αμέσως μετά, είναι φανερό ότι αποσκοπεί στο να κάνει ακόμα πιο ελαστικές τις εργασιακές σχέσεις.

Μεταξύ των βασικών αλλαγών περιλαμβάνονται:

*Δυνατότητα απασχόλησης έως και 13 ώρες ημερησίως στον ίδιο εργοδότη.

Αν ένας εργαζόμενος «συμφωνήσει» με την αξίωση του εργοδότη του να δουλέψει για διάστημα 13 ωρών την ημέρα, μπορεί πλέον να το κάνει. Μετά τις 8 ώρες εργασία, ισχύει η υπερεργασία (9η ώρα) και η υπερωρία (έως τη 12η ώρα).

Προϋπόθεση για το διευρυμένο ωράριο είναι να υπάρξει συμφωνία εργοδότη και εργαζόμενου.

* Επέκταση της υπερωριακής απασχόλησης και σε εργαζόμενους με εκ περιτροπής εργασία. Θα μπορούν εφεξής οι εργαζόμενοι με συμβάσεις εκ περιτροπής εργασίας, να κάνουν και υπερωρίες με τις προβλεπόμενες προσαυξήσεις (40% στο ωρομίσθιο). Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα μέτρο που αφορά όσους απασχολούνται λιγότερες από πέντε ημέρες την εβδομάδα.

* Δυνατότητα ευέλικτης διευθέτησης του χρόνου εργασίας.

Εισάγεται η δυνατότητα τετραήμερης εργασίας καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους (υποχρεωτική η συναίνεση των εργαζομένων). Θα μπορούν οι εργαζόμενοι να αυξάνουν ή να μειώνουν το ημερήσιο ωράριο εργασίας διατηρώντας τον μέσο όρο των 40 ωρών εβδομαδιαίως. Για παράδειγμα, θα μπορεί να εφαρμόζεται 10ωρη εργασία για 4 μέρες και τις άλλες 3 μέρες ρεπό!

* Απλοποίηση και επιτάχυνση της διαδικασίας προσλήψεων, ακόμη και μέσω κινητού τηλεφώνου, για εργασία μικρής διάρκειας (έως 2 ημέρες).

* Δυνατότητα κατάτμησης της κανονικής άδειας σε περισσότερες από δύο περιόδους, κατόπιν συμφωνίας εργοδότη-εργαζόμενου. Αν οι ανάγκες της επιχείρησης το επιβάλλουν, δεν θα χορηγείται άδεια κατά τη θερινή περίοδο!

Η «Πελοπόννησος» δίνει το λόγο σε δύο νομικούς-εργατολόγους, έναν οικονομολόγο-εργατολόγο και έναν επιχειρηματία εστίασης.

«Εκεί φτάσαμε… Εργαζόμενος που πρέπει να δουλεύει 13 ώρες την ημέρα, όταν έχουμε τις λιγότερες γεννήσεις το 2024 σε όλο τον κόσμο. Καλείς τον νέο, τη νέα, τον μεσήλικα εργαζόμενο να δουλέψει μέχρι εξαντλήσεως, για να αυξήσει τον χαμηλό μισθό του, και ταυτόχρονα προσδοκάς ότι ο άνθρωπος αυτός θα κάνει οικογένεια, παιδιά, θα τα σπουδάσει, θα τα παντρέψει. Ε, δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο.

Το σημαντικότερο είναι ότι η κυβέρνηση απαλλάσσει τους εργοδότες από τις ασφαλιστικές εισφορές στην προσαύξηση της υπερεργασίας, της υπερωρίας, των νυχτερινών, των Κυριακών και αργιών. Οταν θα πάει στο ταμείο να πάρει σύνταξη ο εργαζόμενος που είχε πολλές υπερωρίες στον εργασιακό του βίο, θα πάρει ελλειμματική σύνταξη, γιατί δεν θα αποτελούν συντάξιμες αποδοχές οι υπερωρίες, αφού δεν θα έχουν παρακρατηθεί οι εισφορές.

Η άδεια αναψυχής εδώ και 100 χρόνια είναι το ιερότερο των εργατικών δικαιωμάτων. Ενώ ο εργαζόμενος θα μπορούσε να τη σπάσει σε δύο κομμάτια, ένα μεγάλο και ένα μικρότερο, έρχεται η κυβέρνηση και λέει ότι θα μπορεί να σπάει σε τέσσερα πενθήμερα. Και δήθεν απαιτεί συναίνεση εργοδότη-εργαζόμενου. Η σπαστή άδεια σε τέσσερα κομμάτια θα είναι η απόλυτη διάλυση του οικογενειακού προγραμματισμού.

Συνεχίζω: εργαζόμενος, λέει, θα προσλαμβάνεται απαντώντας με ένα ναι σε sms ή mail στο κινητό του από τον εργοδότη. Και με τον ίδιο τρόπο θα απολύεται. Ολη αυτή η απλούστευση, η ελαστικοποίηση των μορφών εργασίας είναι σε βάρος των κεκτημένων της εργατικής τάξης.

Οι αμερικανιές στο ήδη ξεχαρβαλωμένο ελληνικό εργατικό δίκαιο θα κάνουν μεγάλη ζημιά…».