Φεσσιάν: «Η Πάτρα δεν χρειάζεται ούτε κραυγές ούτε σιωπή – χρειάζεται ένα Σύμφωνο Διακυβέρνησης»

Παρέμβαση Φεσσιάν για το παραλιακό μέτωπο – Πρόταση θεσμικού «Συμφώνου για τη Θάλασσα»

Φεσσιάν: «Η Πάτρα δεν χρειάζεται ούτε κραυγές ούτε σιωπή – χρειάζεται ένα Σύμφωνο Διακυβέρνησης»

Με επιστολή του προς τον δήμαρχο Πατρέων Κώστας Πελετίδης, τον πρόεδρο του ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδος Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας Βαγγέλη Καραχάλιο και τον διευθύνοντα σύμβουλο του ΟΛΠΑ Οργανισμός Λιμένος Πατρών Παναγιώτη Αναστασόπουλο, ο περιφερειακός σύμβουλος Αχαΐας και αντιπρόεδρος της Περιφερειακής Επιτροπής Δυτικής Ελλάδας Γεράσιμος Φεσσιάν παρεμβαίνει στον δημόσιο διάλογο για το παραλιακό μέτωπο της Πάτρας, καταθέτοντας πρόταση για ένα νέο μοντέλο «συμμετοχικής διακυβέρνησης».

«Τοξικός διάλογος και απουσία ενιαίου σχεδίου»

Φεσσιάν: «Η Πάτρα δεν χρειάζεται ούτε κραυγές ούτε σιωπή – χρειάζεται ένα Σύμφωνο Διακυβέρνησης»

Γεράσιμος Φεσσιάν

Ο κ. Φεσσιάν κάνει λόγο για έναν «τοξικό διάλογο» που έχει αναπτυχθεί τις τελευταίες εβδομάδες γύρω από το ζήτημα του παραλιακού μετώπου, υποστηρίζοντας ότι η πόλη χρειάζεται «σεβασμό στη διαφορετική γνώμη» και έναν πιο συνθετικό τρόπο λήψης αποφάσεων.

Όπως σημειώνει, οι πολίτες της Πάτρας βρίσκονται σήμερα στο περιθώριο, χωρίς να έχουν εικόνα ενός ολοκληρωμένου master plan, ενώ οι κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονται χωρίς επαρκή δημόσια συμμετοχή.

«Σύμφωνο για τη Θάλασσα» – η κεντρική πρόταση

Στην επιστολή του, ο περιφερειακός σύμβουλος προτείνει τη δημιουργία ενός μόνιμου θεσμικού μηχανισμού με την ονομασία «Σύμφωνο για τη Θάλασσα», με τη συμμετοχή:

  • Δήμου Πατρέων
  • ΟΛΠΑ
  • ΕΡΓΟΣΕ
  • ΤΕΕ
  • Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας
  • Επιμελητηρίων
  • Πανεπιστημίου Πατρών

Ο μηχανισμός αυτός, όπως προτείνει, θα συνεδριάζει σε τακτική βάση (μηνιαία) και θα δημοσιοποιεί όλες τις μελέτες και αποφάσεις, με στόχο τη διαφάνεια και τον συντονισμό όλων των εμπλεκόμενων φορέων.

Ανοιχτός σχεδιασμός και δημόσιος έλεγχος

Ο κ. Φεσσιάν ζητά καμία μεγάλη επένδυση να μην προχωρά χωρίς δημόσια παρουσίαση και τεκμηρίωση, ενώ υπογραμμίζει την ανάγκη για:

  • ελεύθερη πρόσβαση στη θάλασσα
  • σαφή όρια στις ιδιωτικές χρήσεις
  • διαφανείς διαγωνιστικές διαδικασίες
  • συμμετοχική λήψη αποφάσεων

Παράλληλα, τονίζει ότι λιμάνι, σιδηρόδρομος και ανάπλαση του παραλιακού μετώπου πρέπει να αντιμετωπιστούν ως ενιαίο χωρικό σύνολο, με κοινό σχεδιασμό.

Αναφορά στον Οδοντωτό και τον σιδηρόδρομο

Στο ίδιο πλαίσιο, κάνει ειδική αναφορά και στο ζήτημα του σιδηροδρόμου, επισημαίνοντας ότι απαιτούνται «τεχνικά τεκμηριωμένα σενάρια» και όχι μονοσήμαντες πολιτικές τοποθετήσεις, ώστε να επιλεγεί η βιώσιμη λύση για την περιοχή.

Καλές πρακτικές από ευρωπαϊκές πόλεις

Η επιστολή συνοδεύεται από πίνακα παραδειγμάτων ευρωπαϊκών πόλεων (Μάλαγα, Γένοβα, Βαρκελώνη, Αγκόνα, Κοπεγχάγη, Ολλανδία), όπου εφαρμόζονται μοντέλα συμμετοχικού σχεδιασμού, ψηφιακής διαβούλευσης και μεικτής χρηματοδότησης έργων.

Στόχος, όπως αναφέρει, είναι η προσαρμογή αντίστοιχων πρακτικών στην Πάτρα, ώστε να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών και να μειωθούν οι συγκρούσεις γύρω από τα μεγάλα έργα.

«Τρίτος δρόμος» για την Πάτρα

Ο κ. Φεσσιάν καταλήγει ότι η Πάτρα βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις και πρέπει να αποφύγει τόσο την ακινησία όσο και την αποσπασματική ανάπτυξη.

«Υπάρχει ένας τρίτος δρόμος: αυτός της διαφανούς, συμμετοχικής και λειτουργικής διακυβέρνησης», σημειώνει, υπογραμμίζοντας ότι η πόλη πρέπει να αποκτήσει «κανόνες, σχέδιο και εμπιστοσύνη» για το μέλλον της.

Αναλυτικά όσα αναφέρει στην επιστολή του ο κ. Φεσσιάν: 

Η Πάτρα δεν χρειάζεται ούτε κραυγές ούτε σιωπή – Χρειάζεται ένα Σύμφωνο Διακυβέρνησης

 

Τις τελευταίες εβδομάδες διαμορφώνεται ένας τοξικός διάλογος γύρω από ένα θέμα που ως Πατρινούς θα έπρεπε να μας ενώνει, δίχως ιδεοληπτικές αγκυλώσεις, αλλά με σεβασμό στη διαφορετική γνώμη.

Για τον λόγο αυτό επιλέγω να τοποθετηθώ δημόσια, γιατί θεωρώ ότι η Πάτρα έχει ανάγκη από ένα πιο ώριμο και συνθετικό τρόπο να συζητά και να αποφασίζει για το μέλλον της.

Το στοίχημα για το παραλιακό μέτωπο της Πάτρας δεν είναι να διαλέξουμε ανάμεσα στην πολιτική ρητορεία του «θα τους κάψουμε» και στον επενδυτικό αυταρχισμό του «έτσι αποφασίσαμε, σιωπή». Κανένα από τα δύο δεν παράγει αποτέλεσμα για την πόλη μας. Το πρώτο γεννά ακινησία, το δεύτερο γεννά κοινωνικές αντιδράσεις και απώλεια δημόσιου χώρου.

Το πραγματικό ζητούμενο σήμερα είναι ένα σύγχρονο, λειτουργικό μοντέλο διακυβέρνησης που να συνδυάζει τη δυναμική μιας ανοιχτής, συμμετοχικής διαδικασίας με τη σταθερότητα ενός μακροπρόθεσμου, οικονομικά βιώσιμου σχεδίου, με γνώμονα το συμφέρον της Πάτρας.

Σήμερα, όμως, ο Πατρινός πολίτης νιώθει πως βρίσκεται στο περιθώριο. Δεν γνωρίζει ποιο είναι το σχέδιο για την παραλία του, δεν έχει δει ένα ολοκληρωμένο Master Plan, δεν έχει κληθεί να συμμετάσχει. Η πόλη παρακολουθεί εξελίξεις που την αφορούν άμεσα. Δεν συμμετέχει στις αποφάσεις.

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Σημαίνει ότι η Πάτρα οφείλει να σταματήσει να λειτουργεί με λογικές αποκλεισμού. Ούτε ο Δήμος μόνος του, ούτε ο ΟΛΠΑ μόνος του, ούτε η ΕΡΓΟΣΕ μόνη της, χωρίς σύνδεση με τον συνολικό σχεδιασμό. Το λιμάνι, το τρένο και η ανάπλαση είναι τρεις όψεις του ίδιου χωρικού παζλ. Χωρίς θεσμικό συντονισμό, τα έργα καθυστερούν, κοστίζουν περισσότερο και τελικά δεν υπηρετούν την πόλη.

Η διεθνής εμπειρία δείχνει τον δρόμο. Πόλεις που πέτυχαν στον σχεδιασμό του θαλάσσιου μετώπου τους επένδυσαν στη διαφάνεια, στη συμμετοχή και στη συνεργασία. Δεν πρόκειται για θεωρία· πρόκειται για πρακτικές που μειώνουν τις συγκρούσεις και αυξάνουν την αποτελεσματικότητα.

Για την Πάτρα, η πρότασή μου είναι σαφής: Ένα «Σύμφωνο για τη Θάλασσα».

Ένας μόνιμος θεσμικός μηχανισμός με τη συμμετοχή Δήμου, ΟΛΠΑ, ΕΡΓΟΣΕ, Επιμελητηρίων, ΤΕΕ, Περιφέρειας και Πανεπιστημίου. Με μηνιαίες ανοιχτές συνεδριάσεις και πλήρη δημοσιοποίηση όλων των μελετών και αποφάσεων.

Καμία μεγάλη επένδυση δεν πρέπει να προχωρά χωρίς δημόσια παρουσίαση και τεκμηριωμένη αιτιολόγηση. Καμία στρατηγική επιλογή δεν μπορεί να νομιμοποιείται χωρίς να έχει προηγηθεί ενημέρωση και διαβούλευση με την πόλη.

Το Σύμφωνο αυτό οφείλει να συνοδεύεται από σαφές πλαίσιο αρχών: ελεύθερη και συνεχής πρόσβαση στη θάλασσα, ελάχιστο πλάτος δημόσιου χώρου, διαφανείς διαγωνιστικές διαδικασίες και σαφή όρια στις ιδιωτικές χρήσεις. Η ανάπτυξη είναι αναγκαία – αλλά μόνο όταν υπηρετεί την πόλη και όχι όταν την υπερβαίνει.

Αντίστοιχα, για το κρίσιμο ζήτημα του σιδηροδρόμου, η πόλη χρειάζεται σοβαρότητα. Όχι μονοσήμαντες διακηρύξεις, αλλά εναλλακτικά σενάρια, κοστολογημένα και τεχνικά τεκμηριωμένα, ώστε να επιλεγεί η λύση που είναι πραγματικά υλοποιήσιμη και βιώσιμη.

Η Πάτρα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι αποφάσεων για το μέλλον της.

Η μία κατεύθυνση οδηγεί σε ακινησία μέσα από ιδεολογικές αγκυλώσεις. Η άλλη σε αποσπασματική ανάπτυξη χωρίς κοινωνική συναίνεση. Υπάρχει, όμως, και ένας τρίτος δρόμος· αυτός της λειτουργικής, διαφανούς και συμμετοχικής διακυβέρνησης.

Αυτόν τον δρόμο οφείλουμε να επιλέξουμε. Με σχέδιο, με κανόνες, με εμπιστοσύνη και με σεβασμό στο θεσμικό πλαίσιο και ιδιαίτερα στο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ).

Για μια Πάτρα που δεν φοβάται το μέλλον της, αλλά το αποφασίζει η ίδια.

 

Πόλη Βασική Καινοτομία Πώς εφαρμόζεται στην Πάτρα Αναμενόμενο Όφελος
 

 

Μάλαγα

 

Ψηφιακή διαβούλευση με εικονικό δωμάτιο σεναρίων

Δημιουργία ανοιχτής ψηφιακής πλατφόρμας όπου οι πολίτες βλέπουν και σχολιάζουν τα master plan πριν την έγκριση  

Αύξηση εμπιστοσύνης, μείωση αντιδράσεων, ενεργή συμμετοχή

 

 

Γένοβα

 

Αρχιτεκτονικός διαγωνισμός με οικονομικές προϋποθέσεις μηδενικού άνθρακα

Διαγωνισμός για την ανάπλαση με συγκεκριμένο budget (π.χ. 70 εκατ. €) και υποχρέωση για βιώσιμες λύσεις  

Εξασφάλιση ποιότητας, ελέγχου κόστους και περιβαλλοντικής απόδοσης

 

 

Βαρκελώνη

 

Συμμετοχή «ειδικών-πολιτών» (μακροχρόνιοι κάτοικοι, ψαράδες, παρατηρητές φύσης)

Ενσωμάτωση τοπικών συλλόγων, λιμενεργατών, σκαφάτων αναψυχής στον σχεδιασμό χρήσεων γης  

Προστασία τοπικής γνώσης, ρεαλιστικές λύσεις, κοινωνική νομιμοποίηση

 

 

Αγκόνα

Μοντέλο «διαμοιρασμένης διακυβέρνησης» και ανταλλαγή τεχνογνωσίας μεταξύ πόλεων Σύσταση Διαρκούς Επιτροπής Συντονισμού (Δήμος – ΟΛΠΑ – ΕΡΓΟΣΕ – Περιφέρεια –  Πανεπιστήμιο)  

Ταχύτερη επίλυση συγκρούσεων, εναρμόνιση τριών σχεδιασμών

 

 

 

Κοπεγχάγη

 

Ευέλικτη διακυβέρνηση: συν-σχεδιασμός, διαβούλευση ή απόφαση ανάλογα με το θέμα

Διαβάθμιση αποφάσεων: μικρές αναπλάσεις με απλή διαβούλευση, μεγάλες επενδύσεις (>10 εκατ.) με δεσμευτική ψηφοφορία στο Δημοτικό Συμβούλιο Θαλάσσιου Μετώπου  

Αποφυγή γραφειοκρατίας στις λεπτομέρειες, δημοκρατική νομιμοποίηση στις κρίσιμες επιλογές

 

 

Marker Wadden (Ολλανδία)

 

 

Public-private co-financing με έσοδα από αναψυχή

 

Χρηματοδότηση της ανάπλασης από Δήμο, ΕΣΠΑ, και μελλοντικά έσοδα από μαρίνα (υπό αυστηρούς όρους δημοσίου χαρακτήρα)

Κάλυψη χρηματοδοτικού κενού (γνωστό: 12 εκατ. εξασφαλισμένα vs 70 εκατ. εκτιμώμενα) χωρίς πώληση του δημόσιου χώρου

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125