Πάτρα: Κινδυνεύει με λουκέτο το «Μηχανουργείο» – Γ. Ντάβαρης στο pelop: «Δεν είμαστε επιχειρηματίες, δίνουμε το αίμα μας»
Ο πολυχώρος πολιτισμού «Μηχανουργείο» βρίσκεται αντιμέτωπος με τον κίνδυνο έξωσης, μετά από δικαστική απόφαση που σχετίζεται με οικονομική διαφορά. Ο Γεράσιμος Ντάβαρης, ιδιοκτήτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του χώρου, μιλά στο pelop.gr για την ανάγκη στήριξης και συμβιβασμού, ενώ δημόσιες παρεμβάσεις υπέρ της συνέχισης της λειτουργίας του έκαναν η Σία Αναγνωστοπούλου και ο Αλέξης Σκαρμέας.
Ένας από τους ελάχιστους ανεξάρτητους θεατρικούς και πολιτιστικούς χώρους της Πάτρας βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη καμπή. Το «Μηχανουργείο», ο πολυχώρος πολιτισμού της οδού Ευμήλου, κινδυνεύει με έξωση, ύστερα από δικαστική απόφαση απόδοσης του μισθίου, γεγονός που έχει προκαλέσει ανησυχία στον καλλιτεχνικό κόσμο της πόλης αλλά και σε ανθρώπους που παρακολουθούν τη διαδρομή του χώρου από τα πρώτα του βήματα.
Το ζήτημα αφορά οικονομική διαφορά, όμως έχει πλέον ξεπεράσει τα στενά όρια μιας μισθωτικής εκκρεμότητας. Για πολλούς στην Πάτρα, το «Μηχανουργείο» αποτελεί μια ζωντανή σκηνή πολιτισμού, έναν χώρο που τα τελευταία χρόνια φιλοξενεί παραστάσεις, καλλιτέχνες, εργαστήρια και δράσεις, δίνοντας βήμα σε δημιουργούς και κοινό.
Γεράσιμος Ντάβαρης: «Χρειαζόμαστε στήριξη»
Μιλώντας στο pelop.gr, ο ιδιοκτήτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του χώρου, Γεράσιμος Ντάβαρης, στέκεται κυρίως στην ανάγκη να υπάρξει κατανόηση και ένας συμβιβασμός που θα κρατήσει το «Μηχανουργείο» ανοικτό.
Χαμογελαστός ο Γεράσιμος Ντάβαρης το 2018 όταν τον είχαμε συναντήσει στον υπό κατασκευή -τότε- χώρο
«Χρειαζόμαστε στήριξη. Ζητάω κατανόηση από τους ιδιοκτήτες, να δουν τα πράγματα έξω από το άμεσο οικονομικό συμφέρον. Ζητάω έναν συμβιβασμό, ώστε να μπορώ να συνεχίσω να παράγω πολιτισμό», αναφέρει.
Ο ίδιος τονίζει πως έχει «ανδρωθεί πολιτιστικά» στην Πάτρα και πως όλα αυτά τα χρόνια εργάζεται στην πόλη «με συνέπεια και με όραμα». Όπως λέει, έχει πλήρη συναίσθηση των αναγκών της τοπικής πολιτιστικής ζωής και πολλές φορές έχει σηκώσει ο ίδιος προσωπικά το βάρος για να μείνουν ζωντανές δράσεις, μνήμες και πρωτοβουλίες.
«Ακόμα και τις δουλειές τις πληρώνω προσωπικά. Προσπαθώ να κρατήσω ζωντανή τη μνήμη της πόλης, με προσωπικό κόστος. Οι χώροι πολιτισμού δεν είναι μπίζνα. Είμαστε άνθρωποι που δίνουμε το αίμα μας εκεί μέσα, με μεγάλο προσωπικό κόστος. Δεν είμαστε επιχειρηματίες, δεν γίνεται να μας αντιμετωπίζουν έτσι», σημειώνει.
Ο Γεράσιμος Ντάβαρης επιμένει πως αυτό που ζητά είναι κατανόηση: «Δεν έχω μιλήσει ποτέ για τα προσωπικά μου προβλήματα. Μόνο για τα συλλογικά».
Από τις αποθήκες των φαρμακοποιών σε θεατρική στέγη
Η ιστορία του «Μηχανουργείου» δεν ξεκίνησε ως μια απλή μετατροπή ενός κτιρίου σε χώρο παραστάσεων. Τον Αύγουστο του 2018, πριν ακόμη ανοίξει επίσημα, η «Π» είχε βρεθεί στον χώρο όπου τότε γίνονταν εργασίες. Εκεί όπου παλαιότερα στεγάζονταν αποθήκες του Συνδέσμου Φαρμακοποιών Αχαΐας και αργότερα υπηρεσία ταχυμεταφορών, ετοιμαζόταν να δημιουργηθεί ένας πολυχώρος πολιτισμού.
Τότε, ο Γεράσιμος Ντάβαρης μιλούσε για τη «φυσική συνέχεια του Αντίμετρου» και περιέγραφε ένα σχέδιο με δύο θεατρικές σκηνές, φουαγιέ, αναγνωστήριο και χώρο συνάντησης για καφέ, ποτό και μικρά γεύματα. Ο χώρος των περίπου 550 τ.μ., με ίχνη ιστορίας που έφταναν έως το 1936, σχεδιαζόταν με σεβασμό στη βιομηχανική του ταυτότητα.
Αύγουστος του 2018, στον αριθμό 2 της οδού Ευμήλου, οι εργασίες ήταν στο pick τους ώστε το Μηχανουργείο να ανοίξει τις πύλες του έναν μήνα αργότερα
«Θέλω να δίνει την αίσθηση της χρονοκάψουλας. Να κρατήσω τον χαρακτήρα του κτιρίου, να μπορεί κανείς να βλέπει τον χρόνο και τα υλικά του», έλεγε τότε ο Γεράσιμος Ντάβαρης, εξηγώντας γιατί οι πέτρινοι τοίχοι θα έμεναν γυμνοί και γιατί το βιομηχανικό ύφος του κτιρίου δεν θα εξαφανιζόταν πίσω από μια ουδέτερη ανακαίνιση.
Στόχος του, όπως έλεγε ήδη από τότε, ήταν η δημιουργία ενός «ανεξάρτητου, ελεύθερου θεάτρου», με χώρο για την επαγγελματική θεατρική δημιουργία της Πάτρας. «Η Πάτρα δεν έχει τον δικό της κώδικα, τη δική της θεατρική ταυτότητα, γιατί λείπουν τα κίνητρα. Έχουμε παιδιά που αποφοιτούν από τη Δραματική Σχολή και δεν έχουν στέγη», είχε επισημάνει.
Η υπό κατασκευή μεγάλη σκηνή του Μηχανουργείου ετοιμαζόταν να φιλοξενήσει όνειρα και παραγωγές
Παρέμβαση Σίας Αναγνωστοπούλου: «Η Πάτρα χρειάζεται φως, όχι κλειδωμένες πόρτες»
Υπέρ της διάσωσης του χώρου παρενέβη δημόσια η βουλεύτρια Αχαΐας της Νέας Αριστεράς, Σία Αναγνωστοπούλου, κάνοντας λόγο για έναν ζωντανό και δραστήριο πυρήνα πολιτισμού.
Στην ανακοίνωσή της αναφέρει ότι το «Μηχανουργείο» δεν είναι απλώς ένα κτίριο ή μια αποθήκη, αλλά ένας χώρος που εδώ και χρόνια δίνει πνοή στην Πάτρα, φιλοξενώντας καλλιτέχνες, θεατρικές παραστάσεις και εκδηλώσεις που έχουν γίνει σημείο αναφοράς για την πόλη.
Η ίδια σημειώνει ότι η πρόσφατη δικαστική απόφαση έξωσης και απόδοσης του μισθίου, ως αποτέλεσμα οικονομικής διαφοράς, απειλεί να βάλει ένα ακόμη άδοξο «λουκέτο» στην πολιτιστική ζωή της Πάτρας.
«Η Πάτρα δεν έχει την πολυτέλεια να χάνει χώρους που προσφέρουν ανάσα, έκφραση και διέξοδο στους πολίτες και τη νεολαία της», αναφέρει, καλώντας τη διοίκηση του Συνεταιρισμού Φαρμακοποιών Αχαΐας να αναγνωρίσει την κοινωνική αξία του χώρου και να επιλέξει τον δρόμο του ουσιαστικού διαλόγου.
Η κ. Αναγνωστοπούλου ζητά να βρεθεί άμεσα μια βιώσιμη, δίκαιη και συμβιβαστική λύση που θα διασφαλίζει και τις δύο πλευρές, κρατώντας, όπως τονίζει, την πόρτα του πολυχώρου ανοικτή. «Η Πάτρα χρειάζεται φως και δημιουργία – όχι άλλες κλειδωμένες πόρτες στον Πολιτισμό», καταλήγει.
Αλέξης Σκαρμέας: «Η Πάτρα δεν αντέχει να χάσει έναν ακόμη χώρο πολιτισμού»
Παρέμβαση έκανε και ο δικηγόρος και πρώην αντιδήμαρχος Πολιτισμού του Δήμου Πατρέων, Αλέξης Σκαρμέας, εκφράζοντας έκπληξη και ανησυχία για την εξέλιξη.
Όπως αναφέρει, το «Μηχανουργείο» είναι μια από τις ελάχιστες εστίες πολιτισμού που διαθέτει πλέον η πόλη και λειτουργεί συνεχώς, προσφέροντας υψηλού επιπέδου πολιτιστικές υπηρεσίες.
Ο κ. Σκαρμέας συνδέει την υπόθεση και με τη γενικότερη εικόνα της Πάτρας, υπενθυμίζοντας ότι η πόλη διαθέτει λίγες καλλιτεχνικές εστίες, ενώ συμβολικοί χώροι, όπως το Δημοτικό Θέατρο και το Αρχαίο Ωδείο, παραμένουν κλειστοί για τους πολίτες.
«Γνωρίζω πως ο Γεράσιμος Ντάβαρης που λειτουργεί το “Μηχανουργείο” θυσίασε πολλά για να μπορεί να υπάρχει αυτός ο χώρος», σημειώνει, προσθέτοντας ότι σέβεται απολύτως τα δικαιώματα των ιδιοκτητών του ακινήτου. Παράλληλα, απευθύνει έκκληση σε όλες τις πλευρές να επανεκτιμήσουν την κατάσταση, ώστε η Πάτρα να μη στερηθεί έναν ακόμη χώρο πολιτισμού.
«Δεν το αντέχει και δεν της αξίζει», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ένα θέατρο που έγινε κομμάτι της πόλης
Η υπόθεση του «Μηχανουργείου» δεν αφορά μόνο την τύχη ενός μισθίου. Ακουμπά σε μια μεγαλύτερη συζήτηση για το πώς στηρίζονται οι ανεξάρτητοι πολιτιστικοί χώροι, ποιοι αντέχουν οικονομικά να παραμείνουν ανοικτοί και τι χάνει μια πόλη όταν τέτοιες εστίες σβήνουν.
Στην περίπτωση του «Μηχανουργείου», η συζήτηση έχει και μια βαθιά τοπική διάσταση. Ο χώρος δεν δημιουργήθηκε ως έτοιμη επιχειρηματική επένδυση, αλλά μέσα από προσωπική εργασία, επιμονή και όραμα. Από την πρώτη στιγμή παρουσιάστηκε ως στέγη για την επαγγελματική θεατρική δημιουργία της Πάτρας, σε μια πόλη που συχνά βλέπει τους ανθρώπους της τέχνης να αναζητούν αλλού χώρο, μέσα και δυνατότητες.
Λίγο πριν ανοίξει, τον Αύγουστο του 2018
Η δικαστική απόφαση ανοίγει πλέον ένα δύσκολο κεφάλαιο. Από τη μία πλευρά υπάρχουν τα νόμιμα δικαιώματα της ιδιοκτησίας. Από την άλλη, η πολιτιστική αξία ενός χώρου που έχει αποκτήσει ζωή, κοινό, μνήμη και ρόλο στην πόλη. Το ζητούμενο, όπως προκύπτει και από τις δημόσιες παρεμβάσεις, είναι να υπάρξει λύση πριν το «Μηχανουργείο» προστεθεί στη λίστα των χώρων που κάποτε άναβαν φώτα και μετά σίγησαν.
Για μια πόλη που συχνά μιλά για τον πολιτισμό της, η απώλεια ενός ακόμη ανοικτού χώρου δεν θα είναι απλώς ένα κλειστό κτίριο. Θα είναι ακόμη μία χαμένη δυνατότητα.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
