«Γυναίκες τολμήστε» – Η Αννα Παπαζαφείρη έσπασε τα στερεότυπα ως πρόεδρος του Αγροκτηνοτροφικού Συλλόγου Δυτικής Αχαΐας
Μιλώντας στην «Πελοπόννησο», η Αννα Παπαζαφείρη ανοίγει την καρδιά της για τη δύσκολη προσωπική διαδρομή που τη οδήγησε στην ενασχόληση με τα κοινά, μιλά για τις προκλήσεις στον κλάδο και στέλνει το δικό της μήνυμα στις γυναίκες της υπαίθρου για να διεκδικήσουν ενεργό ρόλο στον τόπο τους.
Δεν είναι συνηθισμένο φαινόμενο να βλέπουμε γυναίκες να πρωταγωνιστούν στον χώρο του αγροτικού συνδικαλισμού, έναν τομέα που παραδοσιακά θεωρείται ανδροκρατούμενος. Ωστόσο, στη Δυτική Αχαΐα τα δεδομένα αλλάζουν.
Τα ηνία του νεοσύστατου Αγροκτηνοτροφικού Συλλόγου Δυτικής Αχαΐας ανέλαβε η Αννα Παπαζαφείρη, μια γυναίκα που κατάφερε να ξεπεράσει στερεότυπα και προκαταλήψεις, κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των συναδέλφων της και την εκλογή της στην προεδρία του διοικητικού συμβουλίου.
Η νέα πρόεδρος δεν περιορίζεται σε έναν θεσμικό ρόλο. Με συνεχείς παρεμβάσεις και δυναμική παρουσία στα ζητήματα που απασχολούν αγρότες και κτηνοτρόφους, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των διεκδικήσεων του κλάδου, αναδεικνύοντας τα προβλήματα και πιέζοντας για λύσεις.
Μιλώντας στην «Πελοπόννησο», η Αννα Παπαζαφείρη ανοίγει την καρδιά της για τη δύσκολη προσωπική διαδρομή που τη οδήγησε στην ενασχόληση με τα κοινά, μιλά για τις προκλήσεις στον κλάδο και στέλνει το δικό της μήνυμα στις γυναίκες της υπαίθρου για να διεκδικήσουν ενεργό ρόλο στον τόπο τους.
Εδώ και λίγες ημέρες έχετε αναλάβει την προεδρία του ΔΣ του Αγροτοκτηνοτροφικού Συλλόγου Δυτικής Αχαΐας. Πώς προέκυψε η ενασχόλησή σας με τα κοινά και τι σας οδήγησε να αναλάβετε αυτόν τον ρόλο;
Η ενασχόλησή μου με τα κοινά δεν ήταν μια προγραμματισμένη επιλογή, αλλά προέκυψε μέσα από τις δύσκολες συνθήκες που κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε ως κτηνοτρόφοι. Πριν από 14 χρόνια, μαζί με τον σύζυγό μου, πήραμε την απόφαση να μετακομίσουμε στην επαρχία και να ασχοληθούμε επαγγελματικά με την κτηνοτροφία, αναλαμβάνοντας τη μικρή οικογενειακή μονάδα που διατηρούσαν οι γονείς του. Με σκληρή δουλειά, επενδύσεις και αφοσίωση καταφέραμε να την αναπτύξουμε σημαντικά και να δημιουργήσουμε μια σύγχρονη και βιώσιμη εκμετάλλευση. Στις αρχές Αυγούστου του 2025 εντοπίστηκαν τα πρώτα κρούσματα ευλογιάς των αιγοπροβάτων στον Δήμο μας και, τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, η νόσος έπληξε και τη δική μας εκτροφή, με αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε θανάτωση και τα 400 πρόβατά μας. Μέσα σε λίγες ώρες χάσαμε ό,τι χτίζαμε επί χρόνια με κόπο, θυσίες και προσωπική προσπάθεια. Η απώλεια αυτή με σημάδεψε και χρειάστηκε χρόνος για να μπορέσω να τη διαχειριστώ και να σταθώ ξανά στα πόδια μου. Περίπου ενάμιση μήνα αργότερα, βρήκα τη δύναμη να μετατρέψω τη θλίψη και την απογοήτευσή μου σε δράση, ιδρύοντας τη Συντονιστική Επιτροπή Κτηνοτρόφων Δήμου Δυτικής Αχαΐας. Η ανταπόκριση των συναδέλφων ήταν μεγάλη και ανέδειξε την ανάγκη για συλλογική εκπροσώπηση, ενημέρωση και διεκδίκηση. Δεν ήταν μια απόφαση που πήρα μόνη μου. Πολλοί συνάδελφοι με προέτρεψαν να θέσω υποψηφιότητα για την προεδρία του Αγροτοκτηνοτροφικού Συλλόγου Δυτικής Αχαΐας, εκτιμώντας ότι μπορώ να εκπροσωπήσω με συνέπεια και αποτελεσματικότητα τα συμφέροντα των κτηνοτρόφων και των αγροτών της περιοχής μας. Η εμπιστοσύνη και η στήριξή τους αποτέλεσαν το βασικό κίνητρο για να αναλάβω αυτή την ευθύνη.
-Ποιο ήταν το κίνητρό σας να βγείτε μπροστά σε έναν κλάδο στον οποίο παραδοσιακά κυριαρχούν οι άνδρες;
Ηταν κάτι που ήρθε φυσικά, σχεδόν από μόνο του. Ως άνθρωπος ανήσυχος και δυναμικός, δεν έχω μάθει να αφήνω τις καταστάσεις στην τύχη τους, ιδιαίτερα όταν επηρεάζουν τη ζωή μου, αλλά και το μέλλον τόσων ανθρώπων γύρω μου.
Καθώς γεννήθηκα και μεγάλωσα στον Πειραιά, ίσως να βλέπω ορισμένα πράγματα λίγο διαφορετικά. Νιώθω πιο ανοιχτή στις αλλαγές, στις νέες ιδέες και στην ανάγκη συνεχούς βελτίωσης των συνθηκών στην κτηνοτροφία. Πιστεύω, όμως, ότι ο πρωτογενής τομέας συνολικά έχει μεγάλες δυνατότητες, αρκεί να είμαστε πρόθυμοι να προσαρμοζόμαστε στις νέες συνθήκες και να διεκδικούμε το καλύτερο για το μέλλον του.
-Πώς σας έχουν υποδεχθεί οι υπόλοιποι αγροτικοί και κτηνοτροφικοί σύλλογοι; Αντιμετωπίσατε επιφυλάξεις ή στερεοτυπικές αντιλήψεις λόγω του φύλου σας;
Από την αρχή της δημιουργίας της Συντονιστικής Επιτροπής είχα την ευκαιρία να έρθω σε επαφή με αγροτικούς και κτηνοτροφικούς συλλόγους σε τοπικό επίπεδο λόγω των προβλημάτων που παρουσιάστηκαν από την ζωονόσο, ενώ αργότερα, μέσα από τις κινητοποιήσεις και τις κοινές διεκδικήσεις, αναπτύχθηκαν επαφές και συνεργασίες με συλλόγους από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Η αλήθεια είναι ότι δεν αντιμετώπισα κάτι αρνητικό λόγω του φύλου μου. Αντίθετα, συνάντησα συνεργασία, αποδοχή και σεβασμό. Πιστεύω ότι όταν υπάρχει διάθεση για δουλειά, συνέπεια και κοινός στόχος, αυτά είναι που μετρούν περισσότερο. Αυτό τουλάχιστον εισέπραξα από τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκα όλο αυτό το διάστημα.
-Βρίσκεστε σε μια θέση που απαιτεί καθημερινές επαφές με πολιτικούς, θεσμικούς φορείς και υπηρεσιακούς παράγοντες. Πιστεύετε ότι μια γυναίκα μπορεί να φέρει μια διαφορετική προσέγγιση ή ακόμη και καλύτερα αποτελέσματα στην εκπροσώπηση των αγροτών και κτηνοτρόφων;
Μια γυναίκα όταν θέτει στόχους, θεωρώ ότι γίνεται πιο πιεστική και πιο διεκδικητική, λόγω του πείσματος και της δύναμης που έχει από τη φύση της. Η συνεργασία μου μέχρι σήμερα είναι άριστη με όσους έχω έρθει σε επαφή, καθώς μιλώ πάντα ξεκάθαρα και με αλήθειες.
-Για τον Αγροκτηνοτροφικό Σύλλογο Δυτικής Αχαΐας ποιες θα είναι οι πρώτες προτεραιότητές σας ως πρόεδρος;
Από την πρώτη στιγμή της εκλογής μου οι παρεμβάσεις μου είναι αρκετές. Έχω θέσει ζητήματα που αφορούν τις δεσμεύσεις των αποζημιώσεων για τα θανατωθέντα ζώα, την καταβολή των χρημάτων στους πληγέντες κτηνοτρόφους, την απαγόρευση των μετακινήσεων των ζώων στα ορεινά βοσκοτόπια, την ανάγκη για ανασύσταση των κοπαδιών, καθώς και ζητήματα που αφορούν και τους παραγωγούς της φυτικής παραγωγής, όπως οι αδιάθετες πατάτες λόγω χαμηλών τιμών.
Στόχος μου είναι να συνεχίσω να παρεμβαίνω δυναμικά και να προτείνουμε και να διεκδικούμε λύσεις με καθαρή ματιά, μέσα από το δικό μας πεδίο, για όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος μας.
-Τι μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στις νέες γυναίκες της υπαίθρου που
σκέφτονται να ασχοληθούν είτε με τον πρωτογενή τομέα είτε με τα συλλογικά όργανα εκπροσώπησης του κλάδου;
Το μήνυμά μου προς τις νέες γυναίκες της υπαίθρου είναι να μην φοβηθούν να ασχοληθούν είτε με τον πρωτογενή τομέα είτε με τα συλλογικά όργανα εκπροσώπησης του κλάδου. Είναι ένας χώρος απαιτητικός, με δυσκολίες, θυσίες και συνεχή παρουσία, όμως ταυτόχρονα προσφέρει δημιουργία, προοπτική και έναν τρόπο ζωής με ουσία.
Δεν πρέπει να φοβηθούν. Να το τολμήσουν. Γιατί χωρίς τους αγροτοκτηνοτρόφους δεν υπάρχει παραγωγή, και χωρίς παραγωγή μια χώρα δεν μπορεί να σταθεί ούτε να έχει αυτάρκεια. Ξέρω ότι το μέλλον είναι αβέβαιο και οι συνθήκες δύσκολες, όμως ο πρωτογενής τομέας παραμένει απαραίτητος. Και οι γυναίκες έχουν θέση μέσα σε αυτόν, όχι στο περιθώριο αλλά ενεργά, με ρόλο και φωνή.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
