14 παιδιά, 62 χρόνια, μία κάμερα: Η μεγαλύτερη ιστορία της τηλεόρασης φτάνει στο τέλος

Το 1964, μια βρετανική τηλεοπτική εκπομπή συγκέντρωσε 14 επτάχρονα παιδιά και τα ρώτησε τι πίστευαν ότι θα συμβεί στη ζωή τους.

Η κάμερα επέστρεψε επτά χρόνια αργότερα. Και ύστερα ξανά: στα 21, στα 28, στα 35, στα 42, στα 49, στα 56 και στα 63.

Τώρα τα παιδιά εκείνα είναι 70 ετών.

Στις 15 Σεπτεμβρίου, το «70 Up» αρχίζει την τελευταία συνάντηση μαζί τους και κλείνει μια τηλεοπτική διαδρομή 62 ετών. Το φινάλε αποτελείται από δύο 90λεπτα μέρη, τα οποία θα μεταδοθούν στο ITV1 στις 15 και 22 Σεπτεμβρίου, ενώ και τα δύο θα είναι διαθέσιμα στο ITVX από τις 15 Σεπτεμβρίου.

Από τα 14 παιδιά, δύο δεν έφτασαν σε αυτή την τελευταία συνάντηση. Η Lynn Johnson πέθανε το 2013 και ο Nick Hitchon το 2023. Άλλοι είχαν κατά καιρούς αρνηθεί να συνεχίσουν. Η Suzy, που απείχε από το «63 Up», επιστρέφει για το τέλος. Ο Charles Furneaux, ο οποίος είχε εγκαταλείψει τη σειρά μετά το «21 Up», δίνει αυτή τη φορά μόνο τη φωνή και φωτογραφίες του.

Η αρχική φωτογραφία των 14 δεν μπορεί πια να επαναληφθεί.

Και ίσως αυτό αρκεί για να καταλάβει κανείς τι ακριβώς κατάφερε, χωρίς να το έχει σχεδιάσει, ένα τηλεοπτικό πείραμα του 1964.

Μπορείς να κοιτάξεις ένα παιδί και να δεις το μέλλον του;

Το πρώτο «Seven Up!» προβλήθηκε στις 5 Μαΐου 1964 ως μέρος της εκπομπής «World in Action» της Granada Television. Εμπνεόταν από τη γνωστή ρήση που αποδίδεται στους Ιησουίτες, σύμφωνα με την οποία αν γνωρίσεις ένα παιδί μέχρι τα επτά του χρόνια μπορείς να δεις τον ενήλικα που θα γίνει.

Γι’ αυτό επιλέχθηκαν παιδιά από πολύ διαφορετικά κοινωνικά περιβάλλοντα. Η αρχική ερώτηση δεν ήταν τόσο υπαρξιακή όσο έγινε αργότερα η σειρά. Ήταν κυρίως πολιτική και κοινωνική: πόσο νωρίς καθορίζει η κοινωνική τάξη τις πιθανότητες ενός ανθρώπου;

Το πρόγραμμα προοριζόταν για μία μόνο προβολή.

Ο Michael Apted, τότε ερευνητής που είχε βοηθήσει στην επιλογή των παιδιών, επέστρεψε επτά χρόνια αργότερα και ανέλαβε τη σειρά από το «7 Plus Seven». Συνέχισε να επιστρέφει μέχρι το «63 Up».

Κάπως έτσι, το πείραμα για την ταξική Βρετανία άρχισε να μετατρέπεται σε κάτι πολύ μεγαλύτερο. Σε ένα πείραμα για τον χρόνο.

Διαβάστε επίσης: Η συγγραφέας του «After» έκανε το «The Last Sunrise» ανάποδα – Πρώτα η ταινία, μετά το βιβλίο

Όταν δίπλα στον 70χρονο υπάρχει ακόμη το επτάχρονο παιδί

Οι ζωές δεν ακολούθησαν όλες τη διαδρομή που μπορούσε να φανταστεί κανείς το 1964.

Ο Tony ονειρευόταν να γίνει jockey και τελικά έγινε ταξιτζής στο Λονδίνο. Ο Nick μεγάλωσε σε αγρόκτημα του Yorkshire και έγινε πυρηνικός φυσικός στις ΗΠΑ. Ο Neil πέρασε από περιόδους αστεγίας και αργότερα έγινε δημοτικός σύμβουλος. Ο Symon, που μεγάλωσε σε ίδρυμα, έγινε ανάδοχος γονέας για εκατοντάδες παιδιά.

Η δύναμη του «Up» δεν βρισκόταν μόνο σε όσα συνέβαιναν στις ζωές τους. Βρισκόταν στο γεγονός ότι υπήρχε πάντα το προηγούμενο πλάνο.

Όταν ένας άνθρωπος μιλούσε στα 49 ή στα 63 του για όσα είχε καταφέρει, για έναν γάμο που τελείωσε ή για μια ζωή που δεν πήγε όπως περίμενε, η σειρά μπορούσε να επιστρέψει στο επτάχρονο παιδί που είχε κάποτε περιγράψει με απόλυτη βεβαιότητα το μέλλον του.

Η σύγκριση δεν χρειαζόταν σχολιασμό. Την έκανε ο χρόνος.

Ο Nick ζήτησε μία τελευταία συνέντευξη

Το «70 Up» παραλίγο να μη γυριστεί. Ο Michael Apted πέθανε το 2021 και μαζί του έμοιαζε να τελειώνει και η σειρά που είχε καθορίσει μεγάλο μέρος της δημιουργικής του ζωής.

Τότε επικοινώνησε με την παραγωγό Claire Lewis ο Nick Hitchon. Έπασχε από καρκίνο σε τελικό στάδιο και ήθελε να καθίσει μπροστά στην κάμερα μία τελευταία φορά.

Η Lewis κατέγραψε τη συνέντευξη και ο Nick πέθανε λίγο αργότερα. Η επιθυμία του έγινε ο καταλύτης για να αποφασίσει η ομάδα ότι η ιστορία έπρεπε να ολοκληρωθεί.

Η επιστροφή του επηρέασε ακόμη και ανθρώπους που είχαν κουραστεί από το project. Η Suzy, η οποία περιγράφει τη σχέση της με τη σειρά ως κατά κύριο λόγο δύσκολη και είχε αρνηθεί να εμφανιστεί στο «63 Up», αποκάλυψε ότι η απόφασή της να επιστρέψει συνδέθηκε ακριβώς με τον Nick: αφού εκείνος μπόρεσε να δώσει μία τελευταία συνέντευξη ενώ πέθαινε, αισθάνθηκε ότι έπρεπε και η ίδια να ολοκληρώσει τη διαδρομή.

Διαβάστε επίσης: «The Love Hypothesis»: Από fan fiction για Rey και Kylo Ren σε ταινία – Με τον σύζυγο της Daisy Ridley

Ο άνθρωπος του «Amy» αναλαμβάνει το τέλος

Τη θέση του Apted πήρε ο Asif Kapadia, ο βραβευμένος με Όσκαρ δημιουργός των «Amy», «Senna» και «Diego Maradona».

Για έναν σκηνοθέτη που έχει βασίσει μεγάλο μέρος του έργου του στην ανασύνθεση μιας ζωής μέσα από αρχεία, το «70 Up» είναι μια σχεδόν μοναδική περίπτωση: δεν υπάρχουν μερικά αποσπάσματα ενός ανθρώπου, αλλά δεκαετίες από τα ίδια πρόσωπα.

Ο Kapadia δεν θέλησε, ωστόσο, να κάνει απλώς άλλη μία ενημέρωση των βιογραφιών τους.

Έστρεψε την προσοχή και στην ίδια τη σειρά. Γιατί ύστερα από 62 χρόνια εμφανίζεται ένα δύσκολο ερώτημα: πόσο καλά γνωρίζουμε πραγματικά αυτούς τους ανθρώπους;

Η ζωή που είδαμε και η ζωή που δεν είδαμε

Η κάμερα επέστρεφε κάθε επτά χρόνια. Τις υπόλοιπες περίπου 2.500 ημέρες ανάμεσα σε δύο γυρίσματα, όμως, δεν ήταν εκεί.

Ο σκηνοθέτης επέλεγε τις ερωτήσεις. Το μοντάζ επέλεγε τις απαντήσεις. Και εκατομμύρια θεατές σχημάτιζαν μια εικόνα για κάποιον που στην πραγματικότητα δεν είχαν συναντήσει ποτέ.

Ο Neil Hughes το λέει σήμερα καθαρά: οι θεατές, παρά τις δεκαετίες καταγραφής, δεν είδαν ποτέ ολόκληρο τον πραγματικό του εαυτό. Ο Kapadia βάζει αυτή τη φορά στο κάδρο και τις επιλογές του δημιουργού: ποιος κινηματογραφεί, ποιος επιλέγει τους ανθρώπους, ποιος αποφασίζει τι είναι ενδιαφέρον και τελικά ποια εκδοχή μιας ζωής θα μείνει.

Η παραγωγός Claire Lewis φτάνει μάλιστα να περιγράφει τον ίδιο τον Apted ως τον «15ο χαρακτήρα» της ιστορίας.

Το «Seven Up!» είχε ξεκινήσει ρωτώντας εάν μπορούμε να γνωρίζουμε στα επτά ποιος θα γίνει ένας άνθρωπος.

Το «70 Up» καταλήγει σε μια σχεδόν αντίστροφη ερώτηση: Μπορείς να παρακολουθείς κάποιον επί 62 χρόνια και πάλι να μην τον γνωρίζεις ολόκληρο;

Ένας από τους συμμετέχοντες, ο Symon, το έχει συνοψίσει ίσως καλύτερα από οποιονδήποτε. Η ιστορία του, λέει, έγινε ξεχωριστή επειδή την είδαν οι άλλοι, όχι επειδή η ίδια ήταν περισσότερο ξεχωριστή από τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων.

Κάπου εκεί βρίσκεται τελικά το μυστικό του «Up». Το 1964 η τηλεόραση διάλεξε 14 συνηθισμένα παιδιά για να δει τι θα απογίνουν.

Εξήντα δύο χρόνια αργότερα, απέδειξε πόσο ασυνήθιστη γίνεται μια συνηθισμένη ζωή όταν έχεις την υπομονή να την κοιτάξεις ολόκληρη.

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News