Γιώργος Μαζωνάκης: Ανήκω, φεύγω, φοβάμαι, αντέχω, αγαπώ
Από το «Ανήκω σε μένα» και το «Φεύγω για μένα» έως το «Μόνο εμένα φοβάμαι» και το «Αγαπώ σημαίνει», πέντε ρήματα διατρέχουν τα τραγούδια του και σχηματίζουν έναν ολόκληρο κώδικα ζωής
Το πρώτο πρόσωπο των τραγουδιών του Γιώργου Μαζωνάκη γινόταν πληθυντικός όταν τα τραγουδούσε το κοινό 
Πέντε ρήματα αρκούν για να διαβάσει κανείς τον κόσμο των τραγουδιών του Γιώργου Μαζωνάκη: ανήκω, φεύγω, φοβάμαι, αντέχω, αγαπώ. Όλα σε πρώτο πρόσωπο. Όλα δηλώνουν κίνηση, επιλογή ή σύγκρουση.
Στο ρεπερτόριό του ο έρωτας σπάνια έμενε ένα απλό συναίσθημα. Γινόταν διεκδίκηση, εξάρτηση, έξοδος, απουσία, επιστροφή. Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη σε ηλικία 54 ετών φέρνει ξανά στο προσκήνιο αυτά τα τραγούδια, αυτή τη φορά ως κομμάτια μιας ενιαίας αφήγησης.
Οι στίχοι φέρουν τις υπογραφές διαφορετικών δημιουργών και δεν αποτελούν σελίδες προσωπικού ημερολογίου του ερμηνευτή. Μια φωνή, όμως, μπορεί να συνδεθεί τόσο απόλυτα με ορισμένες λέξεις, ώστε να τις μετατρέψει σε δημόσια γλώσσα. Αυτό ακριβώς συνέβη με τον Μαζωνάκη και το πρώτο πρόσωπο.
Ανήκω
Το 1994 κυκλοφόρησε το «Ανήκω σε μένα», σε μουσική Νίκου Τερζή και στίχους Πάνου Φαλάρα. Το ρήμα «ανήκω», συνδεδεμένο συνήθως με κάποιον άλλον, επέστρεφε εδώ στον ίδιο τον άνθρωπο.
Η μοναξιά του τραγουδιού έχει συγκεκριμένο σκοπό. Προστατεύει την καρδιά και τα όνειρα από μια ακόμη παραχώρηση. Μαζί με την ανεξαρτησία έρχεται και η ευθύνη: οι αποφάσεις, σωστές ή λανθασμένες, χρεώνονται πλέον στο πρόσωπο που τις παίρνει.
Το «Εγώ τη ζωή μου» επανέφερε χρόνια αργότερα το ίδιο σύνορο. Δύο διαδρομές χωρίζουν και ο καθένας αναλαμβάνει ξανά τη δική του. Το τέλος μιας σχέσης παύει έτσι να ισοδυναμεί με το τέλος της ζωής.
Φεύγω
Στο «Φεύγω για μένα», το 1996, δύο μόνο λέξεις αλλάζουν ολόκληρη τη σημασία της αποχώρησης. Ο ήρωας δεν φεύγει «από» κάποιον. Φεύγει «για» τον εαυτό του.
Η φυγή γίνεται επιλογή αυτοσυντήρησης. Έξω από τη σχέση που καταρρέει εξακολουθούν να περιμένουν πράγματα που αξίζει να ζήσει. Το τραγούδι έδωσε λαϊκή, άμεση γλώσσα σε μια δύσκολη απόφαση: μερικές πόρτες κλείνουν για να μπορέσει να συνεχιστεί η ζωή στην άλλη πλευρά τους.
Φοβάμαι
Το «Μόνο εμένα φοβάμαι» ανατρέπει τη βεβαιότητα του «Ανήκω σε μένα». Ο εαυτός δεν λειτουργεί μόνο ως καταφύγιο. Μπορεί να γίνει ο πιο επικίνδυνος αντίπαλος, να παραλύσει, να μπερδέψει και να κρατήσει φυλακισμένες τις λέξεις που έπρεπε να ειπωθούν.
Αυτή η παραδοχή σώζει το πρώτο πρόσωπο του Μαζωνάκη από τον ναρκισσισμό. Η προσωπική ευθύνη αποκτά και σκοτεινή πλευρά: ο άνθρωπος καλείται να αναγνωρίσει όχι μόνο όσα του έκαναν, αλλά και όσα κάνει ο ίδιος στον εαυτό του.
Στο «Μου λείπεις», ο φόβος παίρνει διαφορετική μορφή. Κάποιος μπορεί να βρίσκεται δίπλα σου και να έχει ήδη απομακρυνθεί. Η απουσία δεν χρειάζεται χιλιόμετρα. Αρκούν ένα βλέμμα στραμμένο αλλού και μια φωνή που δεν ακούγεται πια.
Αντέχω
Το «Έχω περάσει και χειρότερα», σε μουσική και στίχους Δημήτρη Φάκου, κουβαλά το μαύρο χιούμορ της επιβίωσης. Ο τίτλος λειτουργεί σαν έτοιμη απάντηση απέναντι σε κάθε νέα καταστροφή.
Κάτω από το θράσος ακούγεται καθαρά η συντριβή. Το τραγούδι δεν μικραίνει τον πόνο. Του αφαιρεί το δικαίωμα να γίνει οριστικός. Η συγκεκριμένη νύχτα μπορεί να μοιάζει ατελείωτη, αλλά δεν δικαιούται να ορίσει ολόκληρη τη ζωή.
Η αντοχή στα τραγούδια του Μαζωνάκη έχει ακατάστατη εμφάνιση. Κουβαλά θυμό, ξενύχτι, ταπείνωση και υπερβολή. Στο τέλος, όμως, παραμένει όρθια.
Αγαπώ
Μετά από τόσα «εγώ» και «εμένα», το «Αγαπώ σημαίνει» στρέφει το βλέμμα προς τον άλλον. Στο τραγούδι του Μιχάλη Κουϊνέλη, η αγάπη παίρνει τη μορφή πράξης: συνάντηση, φροντίδα, διαδρομή, ρίσκο και υπερβολή.
Ο εαυτός δεν εξαφανίζεται μέσα στη σχέση. Παραμένει παρών και επιλέγει συνειδητά τι θα προσφέρει. Η αυτονομία συναντά έτσι την αγάπη, χωρίς η μία να ακυρώνει την άλλη.
Ανήκω, φεύγω, φοβάμαι, αντέχω, αγαπώ. Πέντε ρήματα που δεν σχηματίζουν μια τακτοποιημένη θεωρία, αλλά κάτι πολύ πιο κοντινό στην πραγματική ζωή. Ο εαυτός γίνεται καταφύγιο και κίνδυνος. Η φυγή σώζει και πονά. Η αντοχή περνά μέσα από τη συντριβή. Η αγάπη απαιτεί χώρο για δύο ανθρώπους που δεν έχουν πάψει να υπάρχουν ξεχωριστά.
Στο χαρτί, όλα αυτά γράφονται σε πρώτο πρόσωπο. Στις πίστες, στα αυτοκίνητα και στα σπίτια τα τραγούδησαν μαζί χιλιάδες άνθρωποι. Αυτό ήταν το μεγάλο παράδοξο του Γιώργου Μαζωνάκη: έκανε το πιο προσωπικό «εγώ» συλλογική φωνή.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
Από το Δίκτυο
Ψείρες: Είναι η εποχή τους, τι πρέπει να γνωρίζετε
«Θέλω να γίνω τραγουδιστής»: Σπάνιο βίντεο με τον Γιώργο Μαζωνάκη το 1994
Η Xbox ανακοίνωσε τη μεγάλη παρουσίασή της στο Tokyo Game Show 2026
Μπέικον ή λουκάνικο: Τι είναι καλύτερο εάν έχει υψηλή χοληστερίνη;
Aγιασμός στην Παναχαϊκή από τον Μητροπολίτη Πατρών ΦΩΤΟ
