Γιώργος Αντζουλάς στην «Π»: «Ο επαγγελματικός αθλητισμός είναι πολύ σκληρός»

Ανθη Ροδοπούλου

Από τις Καμάρες και τις πρώτες μπάλες στη γειτονιά, μέχρι τα γερμανικά γήπεδα, η διαδρομή του είναι μια ιστορία γεμάτη όνειρα, προσπάθεια και θυσίες. Από μικρό παιδί δεν αποχωριζόταν την μπάλα και πολύ γρήγορα κατάλαβε πως το ποδόσφαιρο δεν ήταν απλώς ένα παιχνίδι, αλλά το όνειρο που ήθελε να κυνηγήσει. Ο δρόμος προς το εξωτερικό δεν ήταν εύκολος, όμως με τη στήριξη της οικογένειάς του κατάφερε να κάνει το μεγάλο, εξελισσόμενος όχι μόνο ως ποδοσφαιριστής, αλλά και ως άνθρωπος. Σήμερα, στη Γερμανία, ο 26χρονος Γιώργος Αντζουλάς, παίκτης της ομάδας FC Ingolstadt, ζει μια διαφορετική ποδοσφαιρική πραγματικότητα, με εξαιρετικές υποδομές και ένα περιβάλλον όπου το ποδόσφαιρο γίνεται πραγματική γιορτή.

Παρά τις δυσκολίες και τις αποτυχίες που συνάντησε στην πορεία, συνεχίζει να δουλεύει καθημερινά, κρατώντας ζωντανό το μεγαλύτερο όνειρό του: να φορέσει κάποτε τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδος. Και κάθε φορά που πατά στο γήπεδο, κουβαλά μαζί του την αγάπη και τις θυσίες των ανθρώπων που στάθηκαν δίπλα του, αλλά και την περηφάνια του τόπου από όπου ξεκίνησε. Γιατί, όπως λέει, το ποδόσφαιρο τον έχει καθορίσει σε μεγάλο βαθμό και η ιστορία του δείχνει πως τα όνειρα μπορεί να ξεκινούν από ένα μικρό χωριό, αλλά δεν έχουν όρια. Με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, την καθημερινή δουλειά, την πειθαρχία και την πίστη ότι τίποτα δεν χαρίζεται, συνεχίζει να δίνει τον καλύτερό του εαυτό και να απολαμβάνει κάθε στιγμή. Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο κέρδος μιας διαδρομής που δεν ήταν ποτέ στρωμένη με ροδοπέταλα. Είναι η ιστορία ενός νέου ανθρώπου που έφυγε από τον τόπο του για να κυνηγήσει ένα όνειρο, χωρίς όμως να ξεχάσει ποτέ από πού ξεκίνησε. Και κάθε φορά που πατά το χορτάρι, κουβαλά μαζί του τις ρίζες του, την οικογένειά του και όλα εκείνα που τον έφεραν μέχρι εδώ.

-Πώς ξεκίνησε η σχέση σας με το ποδόσφαιρο και τι ήταν αυτό που σας έκανε να αγαπήσετε το συγκεκριμένο άθλημα;
Από πολύ μικρός θυμάμαι τον εαυτό μου να κλοτσάει μια μπάλα παντού. Μέσα στο σπίτι, στην αυλή, στη γειτονιά, παντού. Αρχικά οι γονείς μου με έγραψαν στην τοπική ομάδα του χωριού και στη συνέχεια σε μια ακαδημία στο Ρίο.

-Πόσο δύσκολο ήταν να φύγετε από τις Καμάρες και να κυνηγήσετε το όνειρό σας στο εξωτερικό;
Η διαδρομή δεν είναι καθόλου απλή και σίγουρα όχι στρωμένη με ροδοπέταλα. Χρειάζονται πάρα πολλές θυσίες τόσο προσωπικές όσο και όλων των ανθρώπων που είναι κοντά σου.

-Πώς ήταν η πρώτη σας εμπειρία από το γερμανικό ποδόσφαιρο και ποιες ήταν οι μεγαλύτερες διαφορές που συναντήσατε σε σχέση με την Ελλάδα;
Θα σταθώ στις υποδομές στη Γερμανία, οι οποίες είναι εξαιρετικές. Εχω αρκετά μεγάλη εμπειρία από το εξωτερικό, καθώς έχω αγωνιστεί σε 4 διαφορετικές χώρες. Στη Γερμανία το ποδόσφαιρο είναι γιορτή. Ολοι περιμένουν το σαββατοκύριακο για να πάνε με την παρέα τους γήπεδο, να φωνάξουν, να υποστηρίξουν και να περάσουν καλά, δημιουργώντας μια εξαιρετική ατμόσφαιρα. Βρίσκομαι περίπου 9 μήνες εδώ και απολαμβάνω την κάθε στιγμή.

-Τι σας έχει προσφέρει μέχρι σήμερα η παρουσία σας σε μια γερμανική ομάδα, τόσο σε αγωνιστικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο;
Εχεις όλα τα εφόδια για να εξελιχθείς σωματικά και αγωνιστικά. Οπως και σε όλα τα επαγγέλματα, αν αισθάνεσαι καλά στο εργασιακό σου περιβάλλον, τις περισσότερες φορές εξελίσσεσαι και σε προσωπικό επίπεδο και έχεις μια θετική αύρα.

-Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε μέχρι να καθιερωθείτε και ποιο ήταν το σημαντικότερο εμπόδιο που χρειάστηκε να ξεπεράσετε;
Σίγουρα στην πορεία μου ως τώρα είχα αρκετά δύσκολες στιγμές. Ωστόσο, με τη βοήθεια των κοντινών μου ανθρώπων πάντα κατάφερα να τα βγάλω εις πέρας. Από τη μέρα που έφυγα μόνιμα για το εξωτερικό και βγήκα από το «safe zone» μου, εξελίχθηκα πολύ και ως αθλητής και ως άνθρωπος. Βοήθησε πολύ και ο σεβασμός που λάμβανα σε κάθε ομάδα που βρισκόμουν, τον οποίο δυσκολευόμουν να κερδίσω στην Ελλάδα.

-Πόσο διαφορετική είναι η αντιμετώπιση του ποδοσφαίρου στη Γερμανία και γενικότερα στην Ευρώπη; Τι θα μπορούσε να διδαχθεί η Ελλάδα από το μοντέλο των ξένων ομάδων;
Οπως προανέφερα, το ποδόσφαιρο εδώ είναι γιορτή. Κάθε φίλαθλος προφανώς θέλει να βλέπει την ομάδα του να κερδίζει, αλλά εδώ οι άνθρωποι πάνε στο γήπεδο για να περάσουν καλά και να υποστηρίξουν την ομάδα τους.

-Ποια είναι τα όνειρα και οι στόχοι σας για την ποδοσφαιρική σας καριέρα; Υπάρχει κάποια ομάδα ή κάποια διοργάνωση στην οποία θα θέλατε ιδιαίτερα να αγωνιστείτε;
Σίγουρα το όνειρό μου είναι κάποια στιγμή να αγωνιστώ στην εθνική ομάδα. Εχω περάσει από όλες τις αναπτυξιακές ηλικίες και είναι κάτι πολύ όμορφο. Από εκεί και πέρα, κύριος μου στόχος είναι να δίνω πάντα το 100% και να βελτιώνομαι κάθε μέρα, να παραμένω υγιής και από εκεί και πέρα όσο πιο ψηλά φθάσω. Προσπαθώ να απολαμβάνω την κάθε στιγμή. Από εκεί και πέρα ό,τι θέλει ο Θεός.

-Πόσο σημαντική ήταν η στήριξη της οικογένειάς σας σε αυτή τη διαδρομή και τι σημαίνει για εσάς να εκπροσωπείτε έναν μικρό τόπο όπως οι Καμάρες σε ένα τόσο ανταγωνιστικό ποδοσφαιρικό περιβάλλον;
Δεν θα μπορούσα να τα έχω καταφέρει χωρίς την οικογένειά μου. Νιώθω ευλογημένος, γιατί οι δικοί μου άνθρωποι θυσίασαν πάρα πολλά και με βοήθησαν να πετύχω το όνειρό μου. Δεν χρειάζεται να αναφέρω παραδείγματα, τα γνωρίζουμε εμείς και αυτό είναι σημαντικό. Κάθε φορά που μπαίνω στο γήπεδο παίζω και γι’ αυτούς. Για να ανταποδώσω λίγο από την αγάπη και τη στήριξη που είχα όλα αυτά τα χρόνια και συνεχίζω να έχω μέχρι και σήμερα. Δεν θα μπορούσα να καταφέρω τίποτα χωρίς τη στήριξη και της γυναίκας μου. Είμαστε μαζί από πολύ μικροί και τα έχουμε ζήσει όλα μαζί, εύκολα και δύσκολα, επιτυχίες και πολλές αποτυχίες.

-Αν γυρίζατε πίσω στην αρχή της διαδρομής σας, θα επιλέγατε ξανά το ποδόσφαιρο και την απόφαση να φύγετε στο εξωτερικό για να κυνηγήσετε το όνειρό σας;
Σίγουρα δεν θα άλλαζα τίποτα. Είμαι περήφανος για τον άνθρωπο που έχω γίνει και το ποδόσφαιρο με έχει καθορίσει σε πολύ μεγάλο βαθμό.

-Τι θα λέγατε σήμερα σ’ ένα νέο παιδί από την Αιγιάλεια που αγαπά το ποδόσφαιρο, αλλά φοβάται να κάνει το μεγάλο βήμα και να κυνηγήσει το όνειρό του;
Θα του έλεγα να μη σταματήσει ποτέ να ονειρεύεται. Να κυνηγάει τα όνειρά του όσο μακρινά και αν φαίνονται. Παράλληλα, όμως, να συνδύαζε το σχολείο και την εκπαίδευσή του. Ο επαγγελματικός αθλητισμός είναι πολύ σκληρός και πρέπει να έχεις την πνευματική δύναμη να αντεπεξέλθεις. Ολα συνδυάζονται με θέληση, πειθαρχία και οργάνωση. Είναι δύσκολο να πετύχεις, καθώς θέλει και πάρα πολύ τύχη. Δεν εξαρτώνται όλα από εσένα και γι’ αυτό πάντα πρέπει να έχεις μια εναλλακτική. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι δεν θα τα δώσεις όλα για να διεκδικήσεις τις πιθανότητές σου να πραγματοποιήσεις το όνειρό σου.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News