Προσοχή στα SMS, έχουν καεί άνθρωποι

Το «μεταξύ μας» έχει πια πολύ κόσμο. Και το κουμπί «Αποστολή» εξακολουθεί να βρίσκεται επικίνδυνα κοντά στον αντίχειρα

Προσοχή στα SMS, έχουν καεί άνθρωποι

Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι η ένδειξη «Αποστολή» στα κινητά είναι ελλιπής. Θα έπρεπε να γράφει «Αποστολή και καλή τύχη».

Τις τελευταίες ημέρες, με όλα αυτά τα μηνύματα που βγαίνουν στη δημοσιότητα, η ευχή μοιάζει όλο και πιο απαραίτητη. Άνθρωποι μπλέκουν, θέσεις κλονίζονται, εξηγήσεις αναζητούνται, ολόκληρη Πρέσβης έφυγε νύχτα. Κι εκείνο το «μεταξύ μας», τόσο καθησυχαστικό την ώρα που το πληκτρολογείς, καταλήγει να έχει τηλεοπτικό κοινό.

Το εντυπωσιακό είναι η άνεσή μας. Για να αγοράσουμε παπούτσια από το ίντερνετ, διαβάζουμε δώδεκα κριτικές, κοιτάμε το μεγεθολόγιο, ελέγχουμε τις επιστροφές. Για να στείλουμε κάτι που μπορεί να μας κυνηγά για χρόνια, μας αρκεί να έχει μπαταρία το κινητό.

Μπαίνει και ένα χαμογελάκι στο τέλος, έτσι για να γίνει πιο πρόσχαρο το μελλοντικό ντοκουμέντο.

Μάλλον φταίει αυτή η μικρή οθόνη. Την κρατάς στην παλάμη σου, γράφεις στον καναπέ με τις παντόφλες και αισθάνεσαι ότι κουβεντιάζεις. Ο άλλος είναι ένας δικός σου άνθρωπος. Ξέρει τι εννοείς, ξέρεις τι εννοεί, ποιος θα ασχοληθεί τώρα με την κάθε κουβέντα σας;

Το τηλέφωνο, πάντως, ασχολείται. Καταγράφει με αξιοθαύμαστη συνέπεια, χωρίς να βαριέται και χωρίς να πετάγεται να πει «μήπως αυτό να το ξανασκεφτείς;».

Σκέφτομαι καμιά φορά τα παλιά γράμματα. Μέχρι να βρεις χαρτί, στυλό, φάκελο και γραμματόσημο, είχες αρκετές ευκαιρίες να σου περάσει ο θυμός. Μπορεί να πεινούσες στο μεταξύ, να έτρωγες κάτι και να αποφάσιζες ότι τελικά δεν άξιζε να γράψεις τέσσερις σελίδες για εκείνον τον ανεκδιήγητο άνθρωπο.

Τώρα ο αντίχειρας έχει ήδη στείλει, ενώ η σκέψη ψάχνει ακόμη τα γυαλιά της.

Και το φαινόμενο έχει, φυσικά, την καθημερινή του εκδοχή. Στην οικογενειακή ομάδα γράφεις «με μεγάλη χαρά θα έρθουμε την Κυριακή» και στη φίλη σου «δεν έχω καμία όρεξη για αυτό το τραπέζι». Το κινητό φιλοξενεί και τις δύο αλήθειες σου με απόλυτη ψυχραιμία. Εσύ είσαι που θα ιδρώσεις αν συναντηθούν.

Έχω επίσης μια αδυναμία στη φράση «σβήσ’ το μόλις το διαβάσεις». Είναι συγκινητική αυτή η εμπιστοσύνη: αναθέτεις στον παραλήπτη και την εχεμύθεια και την καθαριότητα, αφού πρώτα έχεις φροντίσει να του επισημάνεις πόσο ενδιαφέρον είναι αυτό που μόλις έστειλες.

Σαν να αφήνεις έναν φάκελο πάνω στο τραπέζι και να γράφεις απ’ έξω «μην τον ανοίξετε, ειδικά στη σελίδα τρία».

Ένα μήνυμα μπορεί, βέβαια, να χρειάζεται συμφραζόμενα. Το screenshot, όμως, κυκλοφορεί μια χαρά χωρίς τον συντάκτη του δίπλα, με μικρόφωνο, να εξηγεί το πνεύμα της συζήτησης. Εσύ θυμάσαι τι προηγήθηκε, τι ακολούθησε, τι ήθελες να πεις. Οι υπόλοιποι βλέπουν ένα κουτάκι με λέξεις. Και κάνουν ζουμ.

Εγώ θα ήθελα μια μικρή βελτίωση στο πληκτρολόγιο. Πριν φύγει το μήνυμα, να εμφανίζεται μια ερώτηση. Λίγο πιο χρήσιμη από το αν θέλω να προσθέσω το άγνωστο επώνυμο στο λεξικό.

«Να διορθώσω και τη στίξη για όταν δημοσιευτεί;»

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Από το Δίκτυο