Γιώργος Δούκας (μουσικός – συγγραφέας): «Εχω πάθος με το άπιαστο και το ακατανόητο»

Πιστεύω στο Φως της δημιουργίας και σε αυτό που με κάνει να χαμογελώ και να είμαι θετικός και δοτικός

Γιώργος Δούκας (μουσικός - συγγραφέας): «Εχω πάθος με το άπιαστο και το ακατανόητο»

Με αφετηρία την ελληνική μυθολογία και σκηνικό την αρχαία Κρήτη, επιχειρεί στο νέο του μυθιστόρημα «Ιχώρ – Το αίμα των θεών» να φωτίσει διαφορετικά τον αφανισμό του Μινωικού πολιτισμού, ταξιδεύοντας στις απαρχές του σύμπαντος και στις συγκρούσεις των πρώτων δυνάμεων.

Με αφορμή την παρουσίασή του την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου (ώρα 19:00) στην αίθουσα εκδηλώσεων του Επιμελητηρίου Αχαΐας, ο πολυσχιδής Γιώργος Δούκας μιλά στην «Π» για τη γέννηση του βιβλίου του, τη διαχρονικότητα των μύθων, τη θέση της γυναίκας στο χθες και το σήμερα, εκφράζει τους προβληματισμούς του για την τεχνολογία και τους φόβους του για την εποχή μας, συνεχίζοντας πάντα να ελπίζει.

Διαβάστε επίσης: Το αίμα των θεών φτάνει στην Πάτρα: Ο Γιώργος Δούκας παρουσιάζει το «Ιχώρ»

-Hταν η ελληνική μυθολογία ή η Κρήτη το έναυσμα για να γεννηθεί η ιδέα του «Ιχώρ – Το αίμα των θεών»;

Η αφετηρία ήταν η μυθολογία. Το χώμα της Κρήτης και η ενέργειά της ήταν αυτά που με οδήγησαν να βουτήξω την πένα μου βαθιά μέσα στον ρου του ατέρμονου χρόνου, για να δω την ιστορία από μια άλλη οπτική.

-Στο βιβλίο σου, λοιπόν, αφηγείσαι με διαφορετικό τρόπο τον αφανισμό του Μινωικού πολιτισμού, πηγαίνοντας πίσω στον χρόνο. Τι σε οδήγησε σε αυτή την επιλογή;

Δεν ήθελα να επαναλάβω όσα είναι πιο πρόσφατα στη μνήμη μας. Η διαμάχη των Ολύμπιων θεών, ακόμη και η πρώτη Τιτανομαχία, είναι κάτι που όλοι γνωρίζουν. Αυτό με «ανάγκασε» συγγραφικά, να πάω πιο πίσω. Στη σύγκρουση των πρώτων δυνάμεων που δημιούργησαν αυτό που ξέρουμε ως σύμπαν, αλλά και στη μαγεία που τότε ονόμαζαν επίκληση των υπερφυσικών στοιχείων.

-Η Αέναη Ιέρεια που δημιούργησες, μια ιδιαίτερη γυναικεία μορφή με προφητικό χάρισμα, φιμώνεται από την εξουσία για να μην εκφράσει την αλήθεια. Κατά πόσο η ιστορία της συνομιλεί με το παρόν;

Νομίζω είναι ένα διαχρονικό στοιχείο ή, μάλλον πιο σωστά, ένα συμβάν που παραμένει φλέγον. Η μητριαρχία στην Αρχαία Κρήτη ήταν κάτι πρωτοποριακό. Ομως κατάφεραν, ακόμη και τότε, όπως έκανε ο βασιλιάς Μίνωας στο βιβλίο μου, να την αποσιωπήσουν, για να μη πω καλύτερα να τη μειώσουν. Το ίδιο, όμως, συμβαίνει και σήμερα. Η γυναικεία παρουσία στην ιστορία του κόσμου, είτε ως ιέρεια είτε ως βασίλισσα ή ως μια απλή νοικοκυρά ή και επιστήμονας, μειώνεται ώστε να μη διεκδικήσει τη θέση που της αξίζει. Σκοπός μου δεν είναι να προκαλέσω με αυτό που έγραψα, αλλά να εξηγήσω το αυτονόητο. Ολα στο σύμπαν πρέπει να ζουν σε αρμονία και ισορροπία.Το ίδιο και οι άνθρωποι.

-Ο Τάλως, το πρώτο ρομπότ της μυθολογίας, κατασκευή του Ηφαιστου, μοιάζει να γεφυρώνει τον κόσμο των θεών με εκείνον της σύγχρονης τεχνολογίας. Ο χυμένος Ιχώρ του συνιστά ατίμωση για τον ίδιο και επιφέρει την τιμωρία. Συνδέεται η ύβρις του μύθου με τους σημερινούς προβληματισμούς γύρω από την τεχνολογική εξέλιξη και τα όριά της;

Βεβαίως! Και δεν θα μπορούσε να κυκλοφορήσει σε καλύτερη στιγμή το «Ιχώρ». Ο Τάλως, όντας το πρώτο ρομπότ, είχε εντολή να προστατεύσει την Κραταιά Γη. Ομως, αστάθμητοι παράγοντες τον νίκησαν και χύθηκε ο Ιχώρ του -το αίμα των θεών- στη γη, προκαλώντας τον όλεθρο. Αλληγορικά, το ίδιο συμβαίνει και στη σημερινή κοινωνία. Με μια τεχνολογία που προστατεύει, αλλά παράλληλα μας απειλεί, απαιτείται ο σωστός χειρισμός της για να μην επιφέρει μια πιθανή καταστροφή. Το ερώτημα είναι, θα συγκρουστεί το κράτος με το ρομπότ, όπως συγκρούστηκε ο θεός Δίας με τον αδελφό του Πλούτωνα για να ξεπλυθεί η ατίμωση, ή θα οδηγηθούμε όλοι στον αφανισμό αγνοώντας την απειλή;

Γιώργος Δούκας (μουσικός - συγγραφέας): «Εχω πάθος με το άπιαστο και το ακατανόητο»

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΥΚΑΣ
ΙΧΩΡ
ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑΖΗΣΗ, 2026, ΣΕΛ. 346, ΤΙΜΗ 15 ΕΥΡΩ

-Η μυθολογία εξακολουθεί να τροφοδοτεί τη σύγχρονη λογοτεχνία αλλά και τη φαντασία των αναγνωστών. Πιστεύεις ότι αναζητάμε απαντήσεις, βουτώντας στον κόσμο της, ή τη μαγεία που λείπει από την καθημερινότητά μας;

Το κάθε ον, που θρώσκει μέσα από την οπή, δηλαδή, αυτό που στέκει στα πόδια του και βλέπει το Θείο μέσα από τα μάτια του, πάντα θα ψάχνει κάτι ανώτερό του για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του σε αυτό το αχανές σύμπαν όπου ζούμε. Είμαστε ένας κόκκος της άμμου, σε ένα σύμπαν που απαρτίζεται από αμέτρητα αστέρια και πλανήτες. Θαρρώ είναι στη φύση μας να αναζητάμε όχι μόνο την αλήθεια, αλλά και την ουσία της ύπαρξής μας. Η μαγεία απλά κάνει τη ζωή μας πιο κατανοητή.

-Μουσική, θέατρο, παιδικά βιβλία, μυθιστορήματα κι ένα συλλεκτικό λεύκωμα συγκαταλέγονται στο βιογραφικό σου. Πώς συμπορεύονται αυτές οι διαφορετικές εκφάνσεις της καλλιτεχνικής σου ταυτότητας;

Νομίζω πως ο τίτλος που έβαλα μόλις ενεργοποίησα τα σόσιαλ μίντιά μου συμπεριλαμβάνει τα όσα προανέφερες, αγαπητή μου Κρίστυ, σε μια μόνο φράση: «Είμαι ένας συγγραφέας, με μουσικό μυαλό». Και όντως, αυτό είμαι. Ενας ανήσυχος καλλιτέχνης που τραγουδάει, γράφει μουσική, στίχους, θεατρικά, παιδικά βιβλία κι έχει πάθος για το άπιαστο και το ακατανόητο. Η συγγραφή είναι ο λόγος ύπαρξής μου, μέσα από ένα καλλιτεχνικό πρίσμα που μου επιτρέπει να δημιουργώ.

-Ποιες όψεις της κοινωνίας μας σε προβληματίζουν ή σε ενοχλούν περισσότερο;

Η ανάγκη των ανθρώπων να εκφράζονται με μοχθηρία. Αυτό με ενοχλεί, αλλά και με θορυβεί πιο πολύ απ’ όλα Πόλεμοι έγιναν και θα γίνονται. Οι κυβερνήσεις ήταν και θα είναι καλές και κακές. Τα προβλήματα υπήρχαν και θα υπάρχουν -άλλα λύνονται, άλλα όχι. Ομως αυτή η ανάγκη να μιλάς κακοπροαίρετα επί παντός επιστητού, ιδίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με τρομάζει ειλικρινά. Αυτή είναι η πραγματική μάστιγα του αιώνα μας, κατά την άποψή μου. Εχω βγάλει πολλούς ανθρώπους από τη ζωή μου επειδή ήταν μισαλλόδοξοι, και ιδιαίτερα εκείνους που πάντα έχουν το αρνητικό στο μυαλό τους, χωρίς ίχνος ελπίδας, σε έναν κόσμο που τη χρειάζεται πιο πολύ από ποτέ.
Πλέον, δεν επιθυμώ να κάνω παρέα με όσους δεν έχουν καλή διάθεση, παρά μόνο παράπονα για τη ζωή και τους άλλους. Με προσβάλλει ως άνθρωπο.

-Και τι σε κάνει να εξακολουθείς να ελπίζεις σε ένα καλύτερο αύριο;

Πιστεύω στο καλό! Πιστεύω στο Φως της δημιουργίας και σε αυτό που με κάνει να χαμογελώ και να είμαι θετικός και δοτικός. Και με αυτή την ευχή αλλά και συμβουλή θέλω να κλείσω αυτή τη συνέντευξη.

«Να στοχεύετε ψηλά, πιο πέρα και από το μπλε του ουρανού», όπως έγραψα ως αφιέρωση στους αναγνώστες του βιβλίου.
«Και να έχετε δίπλα σας ανθρώπους που χαμογελούν», συμπληρώνω ως άνθρωπος που ζει και ακόμη ελπίζει.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Από το Δίκτυο