Γιατί Ελλάδα και Τουρκία δεν πάνε στη Χάγη
Ο Ανδρέας Χριστόπουλος αρθρογραφεί στην «Π»
Ελλάδα και Τουρκία έχουν σύνθετους, αλλά και κοινούς λόγους, για να μην προσφύγουν στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για τα θέματα του Αιγαίου. Μια κοινή προσφυγή απαιτεί την υπογραφή ενός συνυποσχετικού, το οποίο καθορίζει ποια ακριβώς θέματα θα κρίνει το δικαστήριο. Στη συνέχεια, η Χάγη χαράσσει μια οριστική και δεσμευτική γραμμή οριοθέτησης. Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι τελεσίδικη, δεν επιδέχεται έφεση και οι δύο χώρες υποχρεούνται να τη σεβαστούν.
Γιατί, λοιπόν, Ελλάδα και Τουρκία δεν φτάνουν με τίποτα στη Χάγη; Υπάρχουν τρεις βασικές αιτίες:
Η ΠΡΩΤΗ: Η διαφωνία για το συνυποσχετικό
Η Ελλάδα δέχεται να συζητηθεί μόνο η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Αντίθετα, η Τουρκία επιδιώκει μια συνολική ατζέντα, προσπαθώντας να εντάξει ζητήματα όπως η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, το εύρος του εθνικού εναέριου χώρου και οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες» (κυριαρχία νησίδων). Χωρίς συμφωνία για το περιεχόμενο του συνυποσχετικού, η υπόθεση δεν μπορεί καν να ξεκινήσει.
Η ΔΕΥΤΕΡΗ: Θα χάσουν και οι δύο χώρες – και να πώς
Το Δικαστήριο χαράσσει αρχικά μια γραμμή ίσης απόστασης ανάμεσα στις ακτές των δύο χωρών. Στη συνέχεια, εξετάζει γεωγραφικούς παράγοντες, όπως το μέγεθος των νησιών, το μήκος των ακτών και την απόσταση από την ηπειρωτική χώρα. Σε αυτό το στάδιο, μετακινεί τη γραμμή για να επιτύχει μια «δίκαιη λύση», ελέγχοντας αν η τελική κατανομή των θαλάσσιων ζωνών είναι ανάλογη με το μήκος των ακτογραμμών κάθε χώρας, ώστε να μην υπάρχει ακραία δυσαναλογία.
Έτσι, θα αποφασίσει ότι τα νησιά που μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη ζωή διαθέτουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Μεγάλα νησιά, όπως η Ρόδος, η Κρήτη, η Λέσβος ή η Χίος, θα λάβουν πλήρη ή πολύ μεγάλη επήρεια. Όμως, όταν ένα μικρό νησί βρίσκεται πολύ κοντά στις ακτές της άλλης χώρας και μακριά από τη δική του ηπειρωτική χώρα (όπως το σύμπλεγμα του Καστελόριζου), το Δικαστήριο θα του δώσει μειωμένη επήρεια και θα το περιορίσει στα χωρικά του ύδατα, ώστε να μην «αποκλείσει» τις ακτές της γειτονικής χώρας από την ανοιχτή θάλασσα.
Με απλά λόγια, η Ελλάδα θα χάσει την πλήρη επήρεια σε μικρά νησιά και βραχονησίδες, ενώ η Τουρκία θα χάσει ολοκληρωτικά το αφήγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας», που υποστηρίζει αυθαίρετα ότι όλα τα ελληνικά νησιά περιορίζονται στα 6 μίλια και ότι η υπόλοιπη θάλασσα της ανήκει.
Η ΤΡΙΤΗ: Το τεράστιο εσωτερικό πολιτικό κόστος
Επειδή η απόφαση στη Χάγη θα περιλαμβάνει αναπόφευκτα συμβιβασμούς, καμία κυβέρνηση σε Αθήνα ή Άγκυρα δεν θέλει να αναλάβει το πολιτικό βάρος της υπογραφής.
Οι κυβερνήσεις θα βρίσκονταν αντιμέτωπες με σφοδρές κατηγορίες περί «μειοδοσίας» και «εθνικής προδοσίας», θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια τους την πολιτική επιβίωση. Μπροστά στον φόβο του πολιτικού κόστους και της κοινωνικής κατακραυγής, η διαιώνιση της εκκρεμότητας φαντάζει για τους ηγέτες και των δύο πλευρών ως η πιο ασφαλής και βολική λύση.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
Από το Δίκτυο
4 λόγοι να αλλάξεις το σφουγγάρι της κουζίνας
Πάτρα: Μια εβδομάδα αφιερωμένη στο παιδικό βιβλίο, την εικονογράφηση και τη λογοτεχνία στο Πολύεδρο
Νέα ανάλυση του Stanford AI Index δείχνει επενδύσεις άνω του 1 τρισ. δολαρίων στην AI το 2026
Σπιτικό άρωμα μπάνιου σαν spa
Πάτρα: Με συμμετοχή 204 ατόμων ολοκληρώθηκαν οι δράσεις για την κυκλική οικονομία στη Δυτική Ελλάδα
