Αντικαταθλιπτικά και αιφνίδιος καρδιακός θάνατος: Τι δείχνει νέα μελέτη για τη διάρκεια λήψης
Αυξημένη συσχέτιση με τον κίνδυνο καταγράφεται σε όσους λαμβάνουν αντικαταθλιπτική αγωγή για μεγάλο χρονικό διάστημα – Ποιες ηλικιακές ομάδες εμφανίζουν τις μεγαλύτερες διαφορές και τι επισημαίνουν οι ερευνητές

Τη σύνδεση ανάμεσα στη μακροχρόνια λήψη αντικαταθλιπτικών και τον αυξημένο κίνδυνο αιφνίδιου καρδιακού θανάτου αναδεικνύει μελέτη που παρουσιάστηκε στο επιστημονικό συνέδριο EHRA 2025 της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η συσχέτιση διαφοροποιείται ανάλογα με την ηλικία, αλλά και τη διάρκεια έκθεσης στα συγκεκριμένα φάρμακα.
Ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος αφορά τον απροσδόκητο θάνατο ενός ατόμου, είτε θεωρείται υγιές είτε πάσχει από χρόνια νόσο που βρίσκεται σε σταθερή κατάσταση. Όταν υπάρχει αυτόπτης μάρτυρας, το συμβάν εκδηλώνεται συνήθως μέσα σε μία ώρα από την έναρξη των συμπτωμάτων, ενώ στην περίπτωση ατόμων που βρίσκονται μόνα τους ορίζεται ως θάνατος εντός 24 ωρών από την τελευταία φορά που είχαν θεαθεί ζωντανά.
Τι εξέτασε η μελέτη
Οι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία για τους θανάτους στη Δανία το 2010, σε πληθυσμό ηλικίας 18 έως 90 ετών, αξιοποιώντας πιστοποιητικά θανάτου και εκθέσεις αυτοψίας. Οι θάνατοι διαχωρίστηκαν σε αιφνίδιους καρδιακούς και λοιπούς, ενώ εξετάστηκε το ιστορικό λήψης αντικαταθλιπτικών κατά τη διάρκεια των προηγούμενων 12 ετών.
Ως έκθεση στα φάρμακα ορίστηκε η λήψη τουλάχιστον δύο συνταγογραφήσεων μέσα σε ένα έτος. Η διάρκεια χωρίστηκε σε δύο κατηγορίες: από ένα έως πέντε χρόνια και έξι ή περισσότερα χρόνια.
Συνολικά, σε πληθυσμό περίπου 4,3 εκατομμυρίων ανθρώπων καταγράφηκαν 45.701 θάνατοι, εκ των οποίων οι 6.002 χαρακτηρίστηκαν αιφνίδιοι καρδιακοί. Από αυτούς, οι 1.981 αφορούσαν άτομα με ιστορικό έκθεσης σε αντικαταθλιπτικά και οι 4.021 άτομα χωρίς αντίστοιχο ιστορικό. Στο σύνολο του πληθυσμού, 643.999 πολίτες είχαν λάβει αντικαταθλιπτικά πριν από την έναρξη της περιόδου παρακολούθησης.
Ποιες ηλικίες εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο
Η ανάλυση έδειξε ότι η επίπτωση του αιφνίδιου καρδιακού θανάτου ήταν υψηλότερη μεταξύ όσων είχαν λάβει αντικαταθλιπτικά, με εξαίρεση την ομάδα 18-29 ετών, όπου η συσχέτιση δεν ήταν στατιστικά σημαντική.
Μετά την προσαρμογή των αποτελεσμάτων ως προς την ηλικία, το φύλο και τις συνυπάρχουσες παθήσεις, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι:
- Η έκθεση σε αντικαταθλιπτικά για ένα έως πέντε χρόνια συνδέθηκε με αύξηση του κινδύνου κατά 56%.
- Για διάρκεια λήψης έξι ή περισσότερων ετών, ο κίνδυνος ήταν 2,2 φορές υψηλότερος.
Οι διαφορές ήταν εντονότερες σε ορισμένες ηλικιακές ομάδες. Ειδικότερα:
- 30-39 ετών: Η έκθεση ενός έως πέντε ετών συνδέθηκε με σχεδόν τριπλάσιο κίνδυνο, ενώ για έξι ή περισσότερα χρόνια η αύξηση έφτασε τις πέντε φορές.
- 50-59 ετών: Ο κίνδυνος ήταν διπλάσιος για μικρότερη διάρκεια έκθεσης και τετραπλάσιος για μεγαλύτερη.
- 70-79 ετών: Η έκθεση ενός έως πέντε ετών συνδέθηκε με αύξηση κατά 83%, ενώ για έξι ή περισσότερα χρόνια ο κίνδυνος ήταν 2,2 φορές υψηλότερος.
Πώς επηρεάζει η διάρκεια λήψης
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η σύγκριση ανάμεσα στη βραχύτερη και τη μακροχρόνια έκθεση. Στις ηλικίες 40-79 ετών, η λήψη αντικαταθλιπτικών για έξι ή περισσότερα χρόνια συνδέθηκε με υψηλότερο κίνδυνο αιφνίδιου καρδιακού θανάτου σε σχέση με τη λήψη για ένα έως πέντε χρόνια.
Η διαφορά διαμορφώθηκε σε 70% για τις ηλικίες 40-49 ετών, 100% για τις ηλικίες 50-59 ετών, 40% για τις ηλικίες 60-69 ετών και 20% για τις ηλικίες 70-79 ετών. Αντίθετα, στις ηλικιακές ομάδες κάτω των 40 και άνω των 80 ετών, οι διαφορές δεν ήταν στατιστικά σημαντικές.
Τι επισημαίνουν οι ερευνητές
Ο Δρ. Jasmin Mujkanovic, από το Κέντρο Καρδιάς του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Κοπεγχάγης και συν-συγγραφέας της μελέτης, σημειώνει ότι η διάρκεια έκθεσης στα αντικαταθλιπτικά συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο, ο οποίος εμφανίζεται υψηλότερος όσο παρατείνεται η λήψη, σε σύγκριση με άτομα που δεν έχουν λάβει τέτοια αγωγή.
Ωστόσο, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η συσχέτιση δεν αποδεικνύει πως τα αντικαταθλιπτικά προκαλούν από μόνα τους αιφνίδιο καρδιακό θάνατο. Ορισμένα φάρμακα ενδέχεται να έχουν αρνητικές επιδράσεις στο καρδιαγγειακό σύστημα, αλλά η μακροχρόνια θεραπεία μπορεί παράλληλα να αποτελεί ένδειξη μεγαλύτερης σοβαρότητας της υποκείμενης ψυχικής νόσου.
Στους παράγοντες που ενδέχεται να επηρεάζουν τα αποτελέσματα περιλαμβάνονται επίσης συμπεριφορές και συνθήκες ζωής που σχετίζονται με την κατάθλιψη, όπως η καθυστέρηση στην αναζήτηση ιατρικής βοήθειας ή η επιβαρυμένη καρδιακή υγεία.
Ο Δρ. Mujkanovic υπογραμμίζει ότι απαιτούνται περισσότερες μελέτες για να αποσαφηνιστούν οι μηχανισμοί πίσω από τη συγκεκριμένη συσχέτιση. Τα ευρήματα δεν αποτελούν λόγο διακοπής ή αλλαγής αντικαταθλιπτικής αγωγής χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News