Απλά ζει για να πληρώνει το ενοίκιο…
O μέσος Ελληνας πρέπει να δίνει το μισό μισθό του, αν είναι καλός, για ένα απλό σπιτάκι! Κάπως έτσι πολλοί νέοι μένουν ακόμα με τους γονείς τους…
Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα είναι κάτι εισερχόμενο και πολυπαραγοντικής μορφής. Μην ξεχνάμε ότι ακόμα και σήμερα η Ελλάδα έχει μεγάλο ποσοστό ιδιοκατοίκησης. Αλλά αυτό μειώνεται συνεχώς και ταυτόχρονα μεταβάλλεται και η ελληνική ιδιοκτησία, αφού ξένοι αγοράζουν συνεχώς, είτε για να μείνουν οι ίδιοι, είτε για τη βίζα, είτε επιχειρηματικά.
Η κρίση της εποχής των μνημονίων έφερε οικονομικό μαρασμό και χιλιάδες πλειστηριασμούς. Η περιουσία του Ελληνα για πολλούς λόγους αλλάζει χέρια. Είτε γιατί στα χλιδάτα και ακριβά μέρη πουλάς για το κέρδος, είτε λόγω αδυναμίας συντήρησης των δανείων.
Ολα αυτά φέρνουν και πολλά σπίτια κλειστά από κατασχέσεις και άλλα προβλήματα και το στεγαστικό, με την κατακόρυφη αύξηση των ενοικίων, εμφανίστηκε για πρώτη φορά τόσο δυνατά. Μαζί με τις ημερήσιες μισθώσεις που τόσοι πολίτες έγιναν εν μια νυκτί ξενοδόχοι μέχρι να αρχίσουν να μπαίνουν θεσμικά πλαίσια, διογκώθηκε το πρόβλημα.
Σε μια Ελλάδα που οι μισθοί ανεβαίνουν, αλλά αργά, οι αυξήσεις στην καθημερινότητα είναι τεράστιες λόγω και πληθωρισμού, ο μέσος Ελληνας πρέπει να δίνει το μισό μισθό του, αν είναι καλός, για ένα απλό σπιτάκι! Κάπως έτσι πολλοί νέοι μένουν ακόμα με τους γονείς τους και η Ελλάδα εδώ έχει αρνητικά πρωτεία.
Πολλοί αναγκάζονται να συζούν για να επιβιώσουν. Σε νησί δεν μπορείς να βρεις σπίτι για να πας να δουλέψεις. Στην Αθήνα οι τιμές απαγορεύουν την ποιότητα ζωής για τον νέο, που απλά ζει για να πληρώνει το ενοίκιο.
Αλλά το πρόβλημα είναι ευρύτερο και παγκόσμιο. Σε μια εποχή που οι μπίλιονερς αγοράζουν γη, σε μια εποχή κρίσης παγκόσμιας, λόγω και πολέμων, που ακόμα και πολλοί Γερμανοί ζουν στο όριο της φτώχειας, τι θα γίνει στην Ελλάδα;
Οταν στην Ελβετία οι περισσότεροι νέοι δεν έχουν εισοδήματα για αγορά κατοικίας, τι να λέμε εμείς; Παντού οι τιμές την ανηφόρα για αγορά και ενοίκιο, οι μισθοί χαμηλά και η ακρίβεια στα ύψη. Παγκόσμιο φαινόμενο. Ο κίνδυνος της AI για την εργασία πολλαπλασιάζει την αβεβαιότητα.
Πώς θα έχει καλά έσοδα ένας νέος για να νοικιάζει σπίτι; Οχι καν να αγοράσει. Και ειδικά στην Ελλάδα.
Πώς θα δημιουργηθούν έτσι οικογένειες; Ακόμα ένα αίτιο της υπογεννητικότητας της χώρας μας. Πλέον πρέπει να είσαι must στην τεχνολογία για καλές δουλειές και μισθούς.
Αλλά στην Ελλάδα υπάρχει ο κίνδυνος από την ανάπτυξη της χώρας σε συνδυασμό με την γεωπολιτική της θέση που την κάνει must προορισμό για τους ξένους σαν μέρος κατοικίας, να μην υπάρχουν διαθέσιμα σπίτια.
Και βάλτε και την αύξηση του τουρισμού που από την μια φέρνει έσοδα στα κρατικά ταμεία, από την άλλη βγάζει εκτός κάδρου χιλιάδες κατοικίες. Οι λύσεις πολλές. Θέλει βούληση όμως. Φρένο στο «όλοι γίναμε ξενοδόχοι με τα Airbnb».
Φρένο στις χρυσές βίζες. Να μπει ένα τέλος αίσιο για τους δανειολήπτες με κρατική παρέμβαση για να μένουν στις κύριες κατοικίες τους. Αξιοποίηση κρατικής περιουσίας από την εκκλησία μέχρι τις χιλιάδες κατασχέσεις με την δημιουργία κοινωνικών κατοικιών.
Φυσικά, αύξηση μισθών αλλά και άλλες παρεμβάσεις, και ας είμαστε ελεύθερη οικονομία, όπως πλαφόν ενοικίου με εξαίρεση συγκεκριμένες περιοχές και κατασκευές και συνδυαστικά με φοροαπαλλαγές.
Το πρόβλημα, ειδικά στην Ελλάδα, που ο μικρομεσαίος δεν είναι Ευρωπαίος οικονομικά, θα γίνει ακόμα πιο μεγάλο όταν χώρες όπως η Μ.Βρετανία, η Ελβετία και η Γερμανία οδηγούνται σε μια κατάσταση που οι νέοι δεν ονειρεύονται καλά καλά το δικό τους σπίτι…
* Ο Σωτήρης Γεωργίου είναι δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
