Backrooms: Από το YouTube στο Χόλιγουντ – Η κρυφή σκηνή των horror shorts

Για χρόνια, όταν μιλούσαμε για ταινίες στο σπίτι, το μυαλό πήγαινε στις πλατφόρμες. Netflix, Disney+, Amazon, Cinobo, Ertflix. Συνδρομές, κατάλογοι, αλγόριθμοι, Top 10, προτάσεις που μοιάζουν συχνά ίδιες.

Κι όμως, δίπλα σε όλα αυτά υπάρχει μια τεράστια κινηματογραφική περιοχή που πολλοί υποτιμούν: το YouTube.
Εκεί δεν βρίσκει κανείς μόνο βίντεο, trailers και αποσπάσματα από ταινίες. Βρίσκει μικρού μήκους, ανεξάρτητες δουλειές, φοιτητικές ταινίες, ντοκιμαντέρ, animation, sci-fi shorts, πειραματικό σινεμά και, κυρίως, μικρού μήκους ταινίες τρόμου που τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σχεδόν ξεχωριστή σκηνή.

Η καλύτερη απόδειξη είναι το Backrooms. Αυτό που ξεκίνησε ως viral found-footage horror στο YouTube από τον Kane Parsons, γνωστό ως Kane Pixels, εξελίχθηκε σε κινηματογραφικό φαινόμενο της A24. Το επίσημο trailer της A24 παρουσιάζει την ταινία με σκηνοθέτη τον Parsons και πρωταγωνιστές τους Chiwetel Ejiofor, Renate Reinsve, Mark Duplass, Finn Bennett και Lukita Maxwell.

Διαβάστε επίσης: Πικρές Γιορτές: Ανάμεσα σε δύο ζωές

Το Backrooms άλλαξε την κουβέντα

Το Backrooms είναι το παράδειγμα που δείχνει πώς μια ιδέα γεννημένη στην online κουλτούρα μπορεί να περάσει στην κεντρική σκηνή του σινεμά.

Η αρχική αίσθηση ήταν απλή και ανατριχιαστική: άδειοι, ατελείωτοι χώροι, κίτρινοι τοίχοι, φθορίζον φως, διάδρομοι που μοιάζουν με γραφεία, ξενοδοχεία ή αποθήκες χωρίς ανθρώπους. Ένας κόσμος οικείος και αφύσικος μαζί. Αυτό που σήμερα περιγράφεται ως liminal horror, δηλαδή τρόμος που δεν στηρίζεται μόνο στο τέρας, αλλά στην αίσθηση ότι ο χώρος γύρω σου έχει στραβώσει.

Ο Kane Parsons μετέτρεψε αυτό το υλικό σε found-footage βίντεο στο YouTube. Το πρώτο The Backrooms (Found Footage) στο κανάλι Kane Pixels έχει δεκάδες εκατομμύρια προβολές, ενώ το κανάλι του συγκεντρώνει και άλλα βίντεο του ίδιου σύμπαντος, όπως Backrooms – Missing Persons.

Η επιτυχία της κινηματογραφικής εκδοχής έφερε ξανά στο προσκήνιο και τα αρχικά YouTube βίντεο. Δημοσιεύματα σημειώνουν ότι η ταινία της A24 άνοιξε με πολύ ισχυρά εισπρακτικά αποτελέσματα και έδωσε νέα ώθηση ακόμη και σε παιχνίδια εμπνευσμένα από το ίδιο creepypasta σύμπαν.

Γιατί ο τρόμος μικρού μήκους ταιριάζει τόσο πολύ στο YouTube

Ο τρόμος είναι ίσως το είδος που ευνοήθηκε περισσότερο από τη μικρή φόρμα. Δεν χρειάζεται πάντα μεγάλο budget. Χρειάζεται μία καθαρή ιδέα, ατμόσφαιρα, σωστό ρυθμό και ένα χτύπημα που έρχεται την κατάλληλη στιγμή.

Μια σκιά στην άκρη του διαδρόμου. Ένας ήχος πίσω από την πόρτα. Μια κούκλα που έχει αλλάξει θέση. Μια κάμερα ασφαλείας που δείχνει κάτι που δεν έπρεπε να φαίνεται. Ένας άνθρωπος μόνος σε ένα σπίτι, με το φως να τρεμοπαίζει.

Πολλές ιδέες τρόμου λειτουργούν καλύτερα στα 5, 10 ή 15 λεπτά. Δεν προλαβαίνουν να φθαρούν, δεν χρειάζεται να εξηγηθούν υπερβολικά, δεν απλώνονται μέχρι να χάσουν τη δύναμή τους. Το YouTube έγινε ιδανικός χώρος γι’ αυτό: ο θεατής μπορεί να δοκιμάσει μια μικρού μήκους ταινία τρόμου χωρίς μεγάλη δέσμευση χρόνου, και ο δημιουργός μπορεί να δείξει αμέσως αν έχει ύφος, ένστικτο και κινηματογραφική ματιά.

Από το Lights Out μέχρι το Backrooms

Το Backrooms δεν εμφανίστηκε από το πουθενά. Υπάρχει ήδη ιστορία μικρού μήκους ταινιών τρόμου που ξεκίνησαν online και τράβηξαν την προσοχή της κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι το Lights Out του David F. Sandberg. Το μικρού μήκους horror κυκλοφόρησε το 2013 και αργότερα έγινε μεγάλου μήκους ταινία το 2016. Το επίσημο trailer της Warner Bros. αναφέρει ότι η ταινία μεγάλου μήκους βασίστηκε στο short του Sandberg, με παραγωγό τον James Wan.

Αυτό είναι το μοτίβο που έχει πλέον ενδιαφέρον: ένα short μπορεί να λειτουργήσει σαν proof of concept. Δεν χρειάζεται να εξηγήσει όλο τον κόσμο της ιστορίας. Χρειάζεται να αποδείξει ότι η ιδέα έχει ένταση, εικόνα και δυνατότητα να μεγαλώσει.

Το Backrooms πήγε αυτό το μοντέλο πιο μακριά, γιατί δεν έμεινε σε ένα μικρό horror εύρημα. Έχτισε ολόκληρο σύμπαν, κοινότητα θεατών, αισθητική, lore και μια αίσθηση ότι ο τρόμος μπορεί να βγει από την αρχιτεκτονική του ίδιου του χώρου.

Τα κανάλια που λειτουργούν σαν μικρά φεστιβάλ

Το YouTube έχει χάος. Έχει όμως και κανάλια που λειτουργούν σχεδόν σαν επιμελημένες κινηματογραφικές σκηνές.

Το ALTER είναι από τα πιο γνωστά για horror shorts. Το ίδιο το κανάλι αυτοχαρακτηρίζεται ως «το σπίτι του τρόμου στο YouTube» και αναφέρει ότι φιλοξενεί curated ανεξάρτητες μικρού μήκους ταινίες, αδειοδοτημένες απευθείας από τους δημιουργούς τους.

Εκεί μπορεί να βρει κανείς δεκάδες horror μικρού μήκους, από πιο κλασικές ιστορίες με τέρατα και στοιχειωμένα σπίτια μέχρι ψυχολογικό τρόμο, body horror, folk horror και πειραματικές δουλειές. Δεν είναι όλα αριστουργήματα. Αυτό όμως είναι μέρος της γοητείας. Βλέπεις ιδέες σε ωμή μορφή, πολλές φορές πριν λειανθούν από παραγωγούς, δοκιμαστικά screenings και εμπορικούς υπολογισμούς.

Για όσους αγαπούν το sci-fi, υπάρχει το DUST, αντίστοιχο curated κανάλι για ανεξάρτητες ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Το κανάλι αναφέρει ότι φιλοξενεί ανεξάρτητα sci-fi short films, αδειοδοτημένα από τους δημιουργούς τους.

Υπάρχει επίσης το Omeleto, με μεγάλη συλλογή μικρού μήκους ταινιών διαφορετικών ειδών, και το Short of the Week, που λειτουργεί ως πλατφόρμα ανακάλυψης για μικρού μήκους από πολλά είδη, ανάμεσά τους horror, sci-fi, animation, ντοκιμαντέρ και student films.

Τι μπορεί να βρει κάποιος πέρα από τον τρόμο

Το horror είναι το πιο εύκολο σημείο εκκίνησης, επειδή έχει σαφές κοινό και πολλές viral επιτυχίες. Το YouTube, όμως, έχει πολύ περισσότερα.

Υπάρχουν μικρά ντοκιμαντέρ που ανεβαίνουν από δημιουργούς ή φορείς, ανεξάρτητες ταινίες που δεν βρήκαν διανομή, animation που ταξίδεψαν σε φεστιβάλ, φοιτητικές δουλειές, web series, μουσικά ντοκιμαντέρ και παλιότερες ταινίες που διατίθενται νόμιμα από επίσημα κανάλια.

Το ενδιαφέρον εδώ δεν είναι μόνο το «δωρεάν». Είναι η αίσθηση ανακάλυψης. Στις πλατφόρμες, ο θεατής συνήθως κινείται σε έναν κατάλογο που έχει ήδη ταξινομηθεί γι’ αυτόν. Στο YouTube πρέπει να ψάξει λίγο περισσότερο. Να ακολουθήσει κανάλια. Να δοκιμάσει. Να πέσει και σε μέτριες δουλειές για να βρει μία που αξίζει.

Αυτό θυμίζει λίγο την παλιά χαρά του ψαξίματος σε βιντεοκλάμπ ή φεστιβάλ μικρού μήκους. Δεν είναι όλα έτοιμα, αλλά κάποτε βρίσκεις κάτι που δεν θα σου το πρότεινε κανένας αλγόριθμος μεγάλης πλατφόρμας.

Οι νέοι δημιουργοί δεν περιμένουν πια άδεια

Για έναν νέο σκηνοθέτη, το YouTube μπορεί να γίνει πρώτη αίθουσα προβολής. Μια μικρού μήκους ταινία μπορεί να γυριστεί με μικρό συνεργείο, λίγα χρήματα, πολύ προσωπική δουλειά και να βγει κατευθείαν στο κοινό.

Αυτό δεν αντικαθιστά τα φεστιβάλ. Δεν αντικαθιστά τις αίθουσες. Δεν κάνει κάθε βίντεο ταινία. Δίνει όμως πρόσβαση.

Ένας δημιουργός μπορεί να χτίσει portfolio, να δείξει ύφος, να δοκιμάσει ιδέες, να δει τι λειτουργεί και τι όχι. Ένας θεατής μπορεί να ανακαλύψει ανθρώπους πριν γίνουν γνωστοί. Κάπως έτσι, το YouTube γίνεται εργαστήριο. Όχι πάντα καθαρό, όχι πάντα εύκολο, αλλά ζωντανό.

Το Backrooms και το Lights Out δείχνουν τη διαδρομή: ένα μικρό online horror δεν είναι απαραίτητα απλή «ιντερνετική τρέλα». Μπορεί να είναι το πρώτο δείγμα ενός δημιουργού που έχει πραγματικό κινηματογραφικό ένστικτο.

Τι να προσέχει ο θεατής

Υπάρχει, βέβαια, και το πρακτικό κομμάτι. Το YouTube έχει πολύ νόμιμο υλικό, αλλά έχει και πολλά πειρατικά uploads, κακές κόπιες, ταινίες κομμένες σε μέρη, τίτλους που παραπλανούν και βίντεο που εξαφανίζονται επειδή παραβιάζουν δικαιώματα.

Καλό είναι ο θεατής να κοιτάζει ποιος έχει ανεβάσει την ταινία. Αν είναι επίσημο κανάλι, ο ίδιος ο δημιουργός, εταιρεία παραγωγής, φεστιβάλ ή αναγνωρίσιμη πλατφόρμα μικρού μήκους. Να ελέγχει αν πρόκειται για πλήρη ταινία ή απόσπασμα, αν υπάρχουν υπότιτλοι, αν η ποιότητα εικόνας και ήχου είναι αξιοπρεπής.

Για αναζήτηση, βοηθούν όροι όπως horror short film, award winning short film, independent short film, found footage horror short, sci-fi short film, student film. Ακόμη καλύτερα, αξίζει να ξεκινήσει κανείς από κανάλια όπως ALTER, DUST, Omeleto και Short of the Week και μετά να ακολουθήσει τους ίδιους τους δημιουργούς.

Γιατί αξίζει τώρα

Οι συνδρομές έχουν πολλαπλασιαστεί. Το streaming έχει γίνει ακριβό, κορεσμένο και συχνά κουραστικό. Το YouTube προσφέρει κάτι διαφορετικό: άμεση πρόσβαση, μικρή διάρκεια, νέες φωνές και έναν πιο άναρχο τρόπο θέασης.

Αν θέλεις ένα δίωρο blockbuster, οι πλατφόρμες έχουν τον πρώτο λόγο. Αν όμως θέλεις να δεις πού δοκιμάζονται νέες ιδέες, ειδικά στον τρόμο και στην επιστημονική φαντασία, το YouTube έχει πολύ υλικό που δεν μοιάζει με τα συνηθισμένα.

Το Backrooms είναι ίσως το πιο καθαρό παράδειγμα αυτής της διαδρομής. Ένα horror σύμπαν γεννήθηκε στο YouTube, μεγάλωσε μέσα από θεατές που το μοιράστηκαν και έφτασε να απασχολεί τη μεγάλη παραγωγή. Για τους νέους δημιουργούς, αυτό έχει σημασία: μια μικρού μήκους ταινία δεν είναι απλώς δείγμα δουλειάς. Μπορεί να γίνει η πρώτη απόδειξη ότι μια ιδέα αντέχει έξω από το συρτάρι.

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News