Being Heumann: Η κατάληψη που έκανε την προσβασιμότητα υπόθεση όλων
Η ταινία της Σίαν Χέντερ επιστρέφει στο Σαν Φρανσίσκο του 1977, όταν μια ομάδα ακτιβιστών με αναπηρία έμεινε 26 ημέρες σε ένα ομοσπονδιακό κτίριο για να εφαρμοστεί ένας νόμος που υπήρχε ήδη
Στο ομοσπονδιακό κτίριο της πλατείας United Nations, στο Σαν Φρανσίσκο, οι καταληψίες χρειάζονταν ένα ψυγείο για τα φάρμακά τους. Η Κίτι Κόουν βρήκε λύση με ένα κουτί γύρω από μια μονάδα κλιματισμού. Έξω από το κτίριο, οι Μαύροι Πάνθηρες βοηθούσαν με ζεστό φαγητό. Για να κρατήσει η διαμαρτυρία, κάποιος έπρεπε καθημερινά να φροντίζει και για τα δύο.
Αυτή είναι η ιστορία πίσω από το «Being Heumann», τη νέα ταινία της Σίαν Χέντερ, σκηνοθέτιδας του «CODA». Η Ρουθ Μέιντλι υποδύεται την Τζούντι Χιούμαν, μία από τις οργανώτριες της κινητοποίησης του 1977, και ο Μαρκ Ράφαλο τον Τζόζεφ Καλιφάνο, τον υπουργό που είχε την ευθύνη να υπογράψει τους κανονισμούς. Η ταινία βγαίνει στις 6 Νοεμβρίου σε επιλεγμένες αίθουσες του εξωτερικού. Στην Ελλάδα, η σελίδα της ταινίας στο Apple TV αναγράφει πρεμιέρα στις 13 Νοεμβρίου.
Τέσσερα χρόνια με τον νόμο στα χαρτιά
Το Άρθρο 504 του αμερικανικού νόμου για την αποκατάσταση του 1973 απαγόρευε τις διακρίσεις λόγω αναπηρίας σε προγράμματα που λάμβαναν ομοσπονδιακή χρηματοδότηση. Τέσσερα χρόνια αργότερα, οι κανονισμοί εφαρμογής εκκρεμούσαν. Για τους ανθρώπους που διαμαρτύρονταν, αυτή η καθυστέρηση είχε καθημερινές συνέπειες: ένα σχολείο στο οποίο δεν μπορούσαν να μπουν, μια υπηρεσία που δεν είχαν τρόπο να χρησιμοποιήσουν.
Στις 5 Απριλίου 1977 έγιναν διαμαρτυρίες σε δέκα αμερικανικές πόλεις. Στο Σαν Φρανσίσκο, η κατάληψη κράτησε 26 ημέρες, σύμφωνα με την ιστορική καταγραφή της αμερικανικής Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων. Οι καταληψίες ζήτησαν να υπογραφούν οι κανονισμοί χωρίς αποδυνάμωση των προβλέψεών τους. Ο Καλιφάνο τελικά υπέγραψε στις 28 Απριλίου.
Η ομάδα των διαδηλωτών σε σκηνή από την ταινία «Being Heumann»
Οι άνθρωποι που κράτησαν την κατάληψη
Η Χιούμαν είναι το κεντρικό πρόσωπο της ταινίας. Το φωτογραφικό αρχείο του Smithsonian βοηθά να δούμε δίπλα της και τον Μπραντ Λόμαξ, ακτιβιστή με αναπηρία και μέλος των Μαύρων Πανθήρων. Η δική του παρουσία συνδέει δύο ιστορίες που συχνά αφηγούμαστε χωριστά: τον αγώνα για τα δικαιώματα των αναπήρων και την οργάνωση των μαύρων κοινοτήτων.
Η καθημερινότητα της κατάληψης είχε βάρδιες, επιτροπές και πρακτικά προβλήματα. Άνθρωποι που χρειάζονταν βοήθεια για να αλλάξουν θέση στον ύπνο στηρίζονταν στους υπόλοιπους. Άλλοι αναλάμβαναν την επικοινωνία ή φρόντιζαν να φτάσουν τα γεύματα. Η πρόσβαση, το ίδιο το αντικείμενο της διεκδίκησης, ήταν και προϋπόθεση για να μείνουν μέσα.
Εκεί βρίσκεται η δύναμη της ιστορίας που ξαναφέρνει το «Being Heumann» στην οθόνη. Το αίτημα μπορούσε να χωρέσει σε δύο λέξεις, «Υπογράψτε το 504». Για να ακουστεί επί 26 ημέρες, χρειάστηκαν άνθρωποι που ήξεραν πώς να κρατήσουν ο ένας τον άλλον εκεί.
Διαβάστε επίσης: Ο Τζον Μάλκοβιτς ξέρει πάρα πολλά. Και ο Μάρτιν ΜακΝτόνα τον στέλνει στην άκρη του κόσμου
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
Από το Δίκτυο
Το Gemini δημιουργεί πλέον AI βίντεο 15 δευτερολέπτων και επιτρέπει αλλαγές με απλές εντολές
Νέα τηλέφωνα για επισκέψεις σχολείων στα Κέντρα Περιβαλλοντικής Πληροφόρησης
Πώς ξεθωριάζεις καφέ κηλίδες στο δέρμα με ασφάλεια
Η Anker παρουσίασε κάμερα που βλέπει έξω από το παράθυρο χωρίς εγκατάσταση στον τοίχο
Εκπαιδευτικά προγράμματα στην Δημοτική Βιβλιοθήκη Φωκαίας ΦΩΤΟ
