Η Ελλάδα της δεύτερης δουλειάς: Γιατί ένας μισθός δεν φτάνει πια για τόσους εργαζομένους
Το αυξημένο κόστος ζωής αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο χτίζεται το εισόδημα, την ώρα που η Ελλάδα παραμένει ψηλά στους χαμηλόμισθους και καταγράφει το μεγαλύτερο ποσοστό πολύωρης εργασίας στην ΕΕ

Η ερώτηση «τι δουλειά κάνεις;» δεν έχει πια πάντα μία απάντηση. Μια κύρια δουλειά μπορεί να συνυπάρχει με freelance projects, πρόσθετες βάρδιες, ένα μικρό ηλεκτρονικό κατάστημα ή μια δεύτερη επαγγελματική δραστηριότητα που ξεκινά όταν τελειώνει το κανονικό ωράριο.
Στην Ελλάδα, αυτή η εικόνα δεν είναι απλώς μια νέα εργασιακή τάση. Τα στοιχεία της Randstad Workmonitor 2026 δείχνουν ότι το 51% των εργαζομένων έχει αναλάβει ή εξετάζει το ενδεχόμενο να αναλάβει δεύτερη εργασία, καθώς η οικονομική πίεση και το αυξημένο κόστος ζωής αλλάζουν τις επιλογές τους.
Το ποσοστό είναι υπερδιπλάσιο από το 22% του 2024. Την ίδια στιγμή, το 41% δηλώνει ότι έχει αυξήσει ή σκοπεύει να αυξήσει τις ώρες απασχόλησής του στην υπάρχουσα δουλειά.
Η «δεύτερη δουλειά» παύει έτσι να βρίσκεται στο περιθώριο της αγοράς εργασίας και μπαίνει όλο και περισσότερο στο κέντρο της συζήτησης για το πώς βγαίνει ο μήνας.
Το polyworking πίσω από την ελληνική καθημερινότητα
Στο εξωτερικό έχει ήδη αποκτήσει όνομα: polyworking.
Ο όρος περιγράφει την ταυτόχρονη διατήρηση περισσότερων από μίας δουλειών ή επαγγελματικών ρόλων, αντί της αποκλειστικής εξάρτησης από έναν εργοδότη και μία πηγή εισοδήματος.
Στην πράξη μπορεί να σημαίνει έναν μισθωτό που κάνει παράλληλα freelance εργασία, έναν εργαζόμενο που αναλαμβάνει δεύτερες βάρδιες ή κάποιον που αξιοποιεί μια δεξιότητα εκτός του βασικού του ωραρίου για πρόσθετο εισόδημα.
Δεν πρόκειται, όμως, πάντα για επιλογή lifestyle ή για μια συνειδητή στροφή προς την επαγγελματική ανεξαρτησία.
Στην ελληνική έρευνα της Randstad, η τάση εμφανίζεται μέσα σε ένα περιβάλλον αυξημένου κόστους ζωής και οικονομικής αβεβαιότητας. Ακόμη και μεταξύ όσων έχουν ήδη θέση πλήρους απασχόλησης, το 26% θα προτιμούσε να τη συνδυάζει με παράλληλη δραστηριότητα που αποφέρει επιπλέον εισόδημα.
Ελλάδα: Στο 21,7% οι χαμηλόμισθοι
Η εικόνα αποκτά μεγαλύτερο βάρος όταν συνδυαστεί με τα τελευταία διαθέσιμα διαρθρωτικά στοιχεία της Eurostat για τις χαμηλές αμοιβές, τα οποία αφορούν το 2022.
Στην Ελλάδα, το 21,7% των μισθωτών χαρακτηριζόταν χαμηλόμισθο, το τέταρτο υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Υψηλότερα βρίσκονταν μόνο η Βουλγαρία με 26,8%, η Ρουμανία με 23,9% και η Λετονία με 23,3%, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος διαμορφωνόταν στο 14,7%.
Χαμηλόμισθος, με βάση τον ορισμό της Eurostat, θεωρείται ο εργαζόμενος του οποίου η ακαθάριστη ωριαία αμοιβή βρίσκεται στα δύο τρίτα ή χαμηλότερα της διάμεσης ακαθάριστης ωριαίας αμοιβής στη χώρα όπου εργάζεται.
Η διάκριση έχει σημασία: δεν υπάρχει ένα κοινό ποσό σε ευρώ κάτω από το οποίο κάποιος χαρακτηρίζεται χαμηλόμισθος σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι νέοι και η εστίαση στα υψηλότερα ποσοστά
Τα ίδια δεδομένα δείχνουν και ποιες κατηγορίες εργαζομένων βρίσκονται περισσότερο εκτεθειμένες.
Στο σύνολο της ΕΕ, το 25,2% των εργαζομένων κάτω των 30 ετών ήταν χαμηλόμισθοι.
Ακόμη υψηλότερο ήταν το ποσοστό στον κλάδο της διαμονής και της εστίασης, όπου έφτανε το 35,1%, ενώ στους εργαζομένους με συμβάσεις ορισμένου χρόνου διαμορφωνόταν στο 27,2%.
Πρόκειται για κλάδους και μορφές απασχόλησης στις οποίες έχουν έντονη παρουσία οι νεότερες ηλικίες, γεγονός που βοηθά να εξηγηθεί γιατί η συζήτηση για δεύτερες δουλειές και πολλαπλά εισοδήματα συναντά ιδιαίτερη απήχηση στις νεότερες γενιές.
Κατώτατος μισθός 920 ευρώ – Τι ήταν τα 1.027 ευρώ της Eurostat
Από την 1η Απριλίου 2026, ο νομοθετημένος κατώτατος μισθός στην Ελλάδα ανέρχεται στα 920 ευρώ μεικτά τον μήνα.
Το ποσό των 1.027 ευρώ που είχε εμφανιστεί στις συγκριτικές καταγραφές της Eurostat τον Ιανουάριο του 2026 δεν σήμαινε ότι αυτό ήταν το ποσό που λάμβανε κάθε μήνα ο εργαζόμενος.
Τότε ο ελληνικός κατώτατος ήταν 880 ευρώ, αλλά στις ευρωπαϊκές συγκρίσεις η Eurostat προσαρμόζει τα ποσά στις χώρες όπου ο μισθός καταβάλλεται περισσότερες από 12 φορές τον χρόνο.
Στην Ελλάδα, όπου προβλέπονται 14 καταβολές, η στατιστική υπηρεσία μετατρέπει το ετήσιο ποσό σε ισοδύναμο 12 μηνιαίων πληρωμών ώστε να είναι δυνατή η σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ.
Και περισσότερες ώρες: Η Ελλάδα πρώτη πάνω από τις 45 την εβδομάδα
Το εισόδημα είναι μόνο η μία πλευρά της εικόνας.
Τα νεότερα διαθέσιμα στοιχεία της Eurostat για τις πολλές ώρες εργασίας δείχνουν ότι στο δεύτερο τρίμηνο του 2025 το 20,9% των εργαζομένων ηλικίας 20 έως 64 ετών στην Ελλάδα εργαζόταν περισσότερες από 45 ώρες την εβδομάδα, εάν συνυπολογιστούν η κύρια και η δεύτερη εργασία.
Ήταν το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ακολουθούσαν η Κύπρος με 16,6% και η Μάλτα με 14,6%, ενώ ο μέσος όρος της ΕΕ βρισκόταν στο 10,8%.
Η δεύτερη δουλειά, επομένως, δεν αφορά μόνο το πόσες πηγές εισοδήματος έχει ένας εργαζόμενος. Αφορά και τον συνολικό χρόνο που χρειάζεται να αφιερώνει στην εργασία του.
Ελευθερία ή οικονομική ανάγκη;
Εδώ βρίσκεται ίσως η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά του polyworking.
Για κάποιους, οι πολλαπλές επαγγελματικές δραστηριότητες αποτελούν συνειδητή επιλογή. Προσφέρουν μεγαλύτερη αυτονομία, διαφορετικές δεξιότητες, περισσότερες επαγγελματικές διεξόδους και μικρότερη εξάρτηση από έναν μόνο εργοδότη.
Για άλλους, όμως, το δεύτερο εισόδημα είναι πολύ λιγότερο επιλογή και πολύ περισσότερο ανάγκη.
Αυτό καταγράφεται έντονα και σε διεθνείς έρευνες. Σε δημοσκόπηση της Monster το 2025 σε περισσότερους από 700 εργαζομένους στις ΗΠΑ, το 47% δήλωσε ότι έχει περισσότερες από μία δουλειές ή επαγγελματικούς ρόλους.
Από όσους κάνουν polyworking, το 51% είπε ότι το πρόσθετο μηνιαίο εισόδημα είναι απολύτως απαραίτητο για την κάλυψη βασικών εξόδων, ενώ το 68% ανέφερε ως κίνητρο την ανάγκη για επιπλέον χρήματα για τα έξοδα διαβίωσης.
Η Gen Z ποντάρει σε περισσότερες πηγές εισοδήματος
Η αλλαγή φαίνεται ακόμη πιο έντονη στις νεότερες γενιές.
Διεθνής έρευνα της Fiverr σε περισσότερους από 12.000 συμμετέχοντες της Gen Z και της Gen Alpha σε ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία και Γερμανία έδειξε ότι το 67% της Gen Z θεωρεί τις πολλαπλές πηγές εισοδήματος απαραίτητες για την οικονομική ασφάλεια.
Περισσότεροι από τους μισούς βλέπουν επίσης ένα μέλλον στο οποίο η παραδοσιακή μορφή μισθωτής απασχόλησης θα έχει χάσει μέρος της σημερινής κυριαρχίας της.
Δεν σημαίνει ότι μια ολόκληρη γενιά εγκαταλείπει τη σταθερή εργασία. Δείχνει όμως μια μετατόπιση στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την ασφάλεια: ένας μισθός και ένας εργοδότης δεν θεωρούνται πλέον από όλους αρκετή εγγύηση.
Μισθός και «μπλοκάκι»: Τι ισχύει με τις εισφορές
Η παράλληλη απασχόληση δημιουργεί και πρακτικά ζητήματα για εργαζομένους που συνδυάζουν μισθωτή εργασία με ελεύθερο επάγγελμα.
Εδώ δεν είναι σωστό να λέγεται γενικά ότι κάποιος «πληρώνει διπλές εισφορές».
Ο e-ΕΦΚΑ προβλέπει ειδικό καθεστώς παράλληλης ασφάλισης για ελεύθερους επαγγελματίες και αυτοαπασχολουμένους που εργάζονται ταυτόχρονα ως μισθωτοί.
Οι εισφορές που καταβάλλονται μέσω της μισθωτής απασχόλησης λαμβάνονται υπόψη στον υπολογισμό των υποχρεώσεων της μη μισθωτής δραστηριότητας, με το ακριβές ποσό να εξαρτάται από την ασφαλιστική κατηγορία και την περίπτωση του ασφαλισμένου.
Άρα η νέα εργασιακή πραγματικότητα δεν κινείται εκτός θεσμικού πλαισίου. Γίνεται, όμως, πιο σύνθετη καθώς περισσότεροι άνθρωποι συνδυάζουν διαφορετικά καθεστώτα εργασίας και διαφορετικές πηγές εισοδήματος.
Η δεύτερη δουλειά δεν είναι πια «δεύτερο» θέμα
Αν υπάρχει ένας αριθμός που συνοψίζει καλύτερα τη μετατόπιση στην ελληνική αγορά εργασίας, είναι το 51%.
Δεν σημαίνει ότι ένας στους δύο εργαζομένους έχει ήδη δύο δουλειές. Σημαίνει όμως ότι περισσότεροι από τους μισούς εργαζομένους που συμμετείχαν στην ελληνική έρευνα της Randstad έχουν ήδη κινηθεί ή σκέφτονται να κινηθούν προς μια δεύτερη απασχόληση σε ένα περιβάλλον αυξημένου κόστους ζωής.
Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα βρίσκεται στο 21,7% των χαμηλόμισθων στα τελευταία διαθέσιμα διαρθρωτικά στοιχεία της Eurostat και στην κορυφή της ΕΕ ως προς το ποσοστό όσων ξεπερνούν τις 45 ώρες εργασίας εβδομαδιαίως.
Κάπως έτσι, το polyworking μπορεί να ακούγεται σαν ένας καινούργιος όρος για το μέλλον της εργασίας. Για ένα μέρος των εργαζομένων, όμως, περιγράφει κάτι πολύ πιο γνώριμο: την αναζήτηση ενός δεύτερου εισοδήματος όταν το πρώτο δεν προσφέρει την οικονομική ασφάλεια που χρειάζονται.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
- Ψηφίζουμε για το νέο «πρόσωπο» του ευρώ– Η ελληνική συμμετοχή, πότε θα κυκλοφορήσουν
- Τουρκία: Το τέλος των φθηνών διακοπών – Μείον 11% οι Βρετανοί, οι Τούρκοι κοιτούν προς την Ελλάδα
- ΕΚΤ: Στο τραπέζι νέα αύξηση επιτοκίων τον Σεπτέμβριο – Τι σημαίνει για δάνεια και καταθέσεις
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News