Elle Woods: Η «ροζ» ηρωίδα που επιστρέφει γιατί δεν έμαθε ποτέ να μικραίνει τον εαυτό της
Με τη νέα σειρά «Elle» στο Prime Video, το σύμπαν του «Legally Blonde» επιστρέφει στα εφηβικά χρόνια της Elle Woods, θυμίζοντας γιατί μια pop ηρωίδα των 00s συνεχίζει να μιλά για αυτοπεποίθηση, στερεότυπα και γυναικεία ταυτότητα
Η Elle Woods επιστρέφει στα ροζ, αλλά αυτή τη φορά η ιστορία γυρίζει αρκετά χρόνια πίσω. Η νέα σειρά «Elle» του Prime Video μάς συστήνει την ηρωίδα στα εφηβικά της χρόνια, πριν από τη Νομική, πριν από το Harvard, πριν από τη στιγμή που μπήκε σε έναν χώρο που την υποτίμησε και τελικά τον κέρδισε χωρίς να απαρνηθεί τον εαυτό της.
Η επιστροφή της δεν μοιάζει τυχαία. Είκοσι πέντε χρόνια μετά το «Legally Blonde», η Elle Woods εξακολουθεί να έχει κάτι σπάνιο για μια ηρωίδα ρομαντικής κωμωδίας των αρχών των 00s: αντοχή. Η πρώτη ταινία έμοιαζε, στην επιφάνειά της, με μια λαμπερή κωμωδία γεμάτη ροζ σύνολα, σκυλάκι, ατάκες και μια νεαρή γυναίκα που αποφασίζει να ακολουθήσει τον πρώην της στη Νομική. Στην πορεία, όμως, έγινε κάτι πολύ περισσότερο. Έγινε μια ιστορία για το πώς σε υποτιμούν από την εικόνα σου και πώς απαντάς όχι αλλάζοντας, αλλά χρησιμοποιώντας ακριβώς όσα οι άλλοι θεώρησαν αδυναμία.
Η Elle πριν γίνει η Elle που ξέρουμε
Το «Elle» δεν λειτουργεί ως κλασικό reboot. Δεν ξαναλέει από την αρχή την ιστορία του «Legally Blonde», ούτε προσπαθεί να αντικαταστήσει την Elle Woods της Ρις Γουίδερσπουν. Είναι περισσότερο μια ιστορία προέλευσης, ένα prequel που αναζητά τη στιγμή πριν από τον μύθο: την έφηβη Elle, στο λύκειο, σε μια ηλικία όπου όλα μοιάζουν επείγοντα, τεράστια και προσωπικά.
Αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της σειράς. Οι πλατφόρμες αγαπούν πλέον τα prequels, τα origin stories και τις επιστροφές σε γνωστά σύμπαντα. Το κάνουν συχνά για λόγους νοσταλγίας, αναγνωρισιμότητας και ασφάλειας. Στην περίπτωση της Elle Woods, όμως, υπάρχει ένα πιο ουσιαστικό ερώτημα: πώς σχηματίζεται μια γυναίκα που αργότερα θα μάθει να μπαίνει σε χώρους όπου δεν τη θέλουν και να μη ζητά συγγνώμη για την παρουσία της;
Διαβάστε επίσης: «Ο Ψιθυριστής»: Το σκοτεινό θρίλερ του Alex North από τις εκδόσεις Bell βρίσκει τον δρόμο του στο Netflix
Η νεαρή Elle δεν έχει ακόμη τη βεβαιότητα της ενήλικης ηρωίδας. Δεν έχει δοκιμαστεί στο Harvard, δεν έχει αποδείξει την αξία της, δεν έχει μετατρέψει την παρεξηγημένη της εικόνα σε όπλο. Βρίσκεται ακόμη στο στάδιο όπου η αυτοπεποίθηση χτίζεται, πληγώνεται, ξανασηκώνεται και μαθαίνει να επιμένει.
Η παρεξηγημένη δύναμη του ροζ
Η Elle Woods άντεξε στον χρόνο επειδή υπήρξε από την αρχή μια παρεξηγημένη ηρωίδα. Όλοι πίστευαν ότι την καταλάβαιναν πριν ακόμη την ακούσουν. Ξανθιά, κοινωνική, πλούσια, χαρούμενη, υπερβολικά θηλυκή, υπερβολικά ροζ, υπερβολικά «ελαφριά» για έναν κόσμο που είχε μάθει να αναγνωρίζει τη σοβαρότητα μόνο όταν φορά αυστηρά χρώματα και μιλά με συγκεκριμένο τρόπο.
Η ταινία κέρδισε γιατί δεν ζήτησε ποτέ από την Elle να εγκαταλείψει αυτή την εικόνα για να γίνει αποδεκτή. Δεν έπρεπε να σκοτεινιάσει για να γίνει έξυπνη. Δεν έπρεπε να γίνει ψυχρή για να θεωρηθεί δυνατή. Δεν έπρεπε να μικρύνει τη χαρά, τη θηλυκότητα ή την εξωστρέφειά της για να πάρει θέση σε έναν επαγγελματικό χώρο που την αντιμετώπισε σαν διακοσμητική παρουσία.
Ακριβώς γι’ αυτό η επιστροφή της σήμερα έχει ενδιαφέρον. Σε μια εποχή όπου οι γυναίκες εξακολουθούν να κρίνονται για το πώς ντύνονται, πώς μιλούν, πόσο φιλόδοξες είναι, πόσο «σοβαρές» φαίνονται ή πόσο χώρο καταλαμβάνουν, η Elle Woods παραμένει πιο επίκαιρη απ’ όσο θα περίμενε κανείς. Η ιστορία της θυμίζει ότι η σοβαρότητα δεν έχει μία μόνο μορφή και ότι η αυτοπεποίθηση μπορεί να είναι λαμπερή, αστεία, συναισθηματική και απολύτως αποτελεσματική.
Διαβάστε επίσης: Από την «Ανατομία μιας Πτώσης» στο «Animal»: Το ERTFLIX έστησε ένα μικρό ευρωπαϊκό φεστιβάλ στην οθόνη μας
Από την κωμωδία στο σύμβολο
Το «Legally Blonde» μεγάλωσε μαζί με το κοινό του. Για όσους το είδαν όταν πρωτοβγήκε, ήταν μια απολαυστική κωμωδία με ρυθμό, χιούμορ και μια πρωταγωνίστρια που έλαμπε. Για όσους το ξαναβλέπουν σήμερα, είναι και κάτι ακόμη: μια ιστορία για τις ταμπέλες που μπαίνουν πολύ γρήγορα πάνω στις γυναίκες και για τη δυσκολία να επιμείνεις στον εαυτό σου όταν όλοι γύρω σου σου δείχνουν ποια εκδοχή σου θα προτιμούσαν.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Elle Woods εξακολουθεί να εμπνέει γυναίκες σε επαγγελματικούς χώρους όπου η συμμόρφωση συχνά παρουσιάζεται ως προϋπόθεση σοβαρότητας. Η εικόνα της γυναίκας που μπαίνει σε μια αυστηρή αίθουσα με ροζ ντύσιμο και δεν απολογείται γι’ αυτό δεν λειτουργεί πια μόνο ως κωμικό εύρημα. Έχει γίνει μικρό πολιτιστικό σύμβολο για όσες αρνήθηκαν να διαλέξουν ανάμεσα στη θηλυκότητα και τη φιλοδοξία.
Το «Elle» πατά ακριβώς πάνω σε αυτή την κληρονομιά. Το στοίχημά του δεν είναι μόνο να αναπαραγάγει τη νοσταλγία των 90s και των 00s, τα χρώματα, τη μόδα, την ενέργεια και την αναγνωρίσιμη αισθητική του franchise. Το πραγματικό στοίχημα είναι να δείξει γιατί αυτή η ηρωίδα άξιζε να επιστρέψει. Να μην μείνει στην επιφάνεια του ροζ, αλλά να θυμηθεί τι έκανε το ροζ τόσο δυνατό εξαρχής.
Το δικαίωμα να μη χωράς στο κουτί τους
Η Elle Woods δεν έγινε αγαπητή επειδή ήταν τέλεια. Έγινε αγαπητή επειδή μπήκε σε έναν κόσμο που την είχε ήδη κρίνει και αρνήθηκε να αλλάξει για να γίνει πιο βολική. Η αισιοδοξία της δεν ήταν αφέλεια. Ήταν πείσμα. Η θηλυκότητά της δεν ήταν αδυναμία. Ήταν κομμάτι της ταυτότητάς της. Η εξωστρέφειά της δεν την έκανε λιγότερο έξυπνη. Την έκανε απλώς δυσκολότερη να ταξινομηθεί.
Αυτό είναι που μπορεί να κάνει το «Elle» κάτι περισσότερο από μια ακόμη επιστροφή παλιού τίτλου σε νέα πλατφόρμα. Αν δει την έφηβη Elle όχι απλώς ως μικρότερη εκδοχή μιας γνωστής ηρωίδας, αλλά ως κορίτσι που μαθαίνει να εμπιστεύεται τη δική του φωνή, τότε η σειρά αποκτά λόγο ύπαρξης πέρα από τη νοσταλγία.
Γιατί η Elle Woods δεν επιστρέφει μόνο για να θυμίσει μια αγαπημένη ταινία. Επιστρέφει επειδή το βασικό της μήνυμα εξακολουθεί να έχει νεύρο: μπορείς να είσαι έξυπνη χωρίς να παριστάνεις κάτι που δεν είσαι, φιλόδοξη χωρίς να σβήνεις τη χαρά σου, θηλυκή χωρίς να ζητάς άδεια, φωτεινή χωρίς να σε θεωρούν λιγότερο σοβαρή.
Και ίσως γι’ αυτό, τόσα χρόνια μετά, η Elle Woods παραμένει αναγνωρίσιμη. Όχι επειδή φόρεσε ροζ. Αλλά επειδή έκανε το ροζ να μοιάζει με στρατηγική.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
