Ενας χρόνος από τη φωτιά της Πάτρας – Γιάννης Κοψίνης: «Μεγαλύτερη τιμωρία οι στάχτες του σπιτιού μου ή η γραφειοκρατία;»
Για πολλούς πυρόπληκτους πολίτες και επαγγελματίες η αποκατάσταση παραμένει ακόμη ζητούμενο. Αποζημιώσεις εκκρεμούν, καταγραφές δεν έχουν ολοκληρωθεί και κατεστραμμένα αρδευτικά δίκτυα κρατούν παραγωγούς εκτός παραγωγής.

Ενας χρόνος συμπληρώνεται σήμερα από τις καταστροφικές πυρκαγιές σε Πάτρα και Δυτική Αχαΐα και δύο περιοχές βρίσκονται μπροστά σε μια μεγάλη αντίφαση. Από τη μία, Πολιτεία, Περιφέρεια και ιδιώτες έχουν κινητοποιήσει σημαντικούς πόρους για αντιπλημμυρικά, αντιδιαβρωτικά και έργα αποκατάστασης υποδομών. Από την άλλη, για πολλούς πυρόπληκτους πολίτες και επαγγελματίες η αποκατάσταση παραμένει ακόμη ζητούμενο. Αποζημιώσεις εκκρεμούν, καταγραφές δεν έχουν ολοκληρωθεί και κατεστραμμένα αρδευτικά δίκτυα κρατούν παραγωγούς εκτός παραγωγής.
Φαίνεται όμως ότι ο εφιάλτης αυτός ωχριά μπροστά σε αυτά, τα οποία συνεχίζουν να βιώνουν έναν χρόνο μετά οι πληγέντες.
Διαβάστε επίσης: Ένας χρόνος από τις καταστροφικές πυρκαγιές σε Πάτρα και Δυτική Αχαΐα: Ο βαρύς απολογισμός
Χαρακτηριστικά είναι τα όσα μας κατέθεσε ο συμπολίτης μουσικός και καλλιτέχνης, Γιάννης Κοψίνης, η μόνιμη κατοικία του οποίου στην περιοχή των Συχαινών καταστράφηκε ολοσχερώς.
«Πραγματικά δεν μπορώ να σας απαντήσω εάν η μεγαλύτερη τιμωρία είναι οι στάχτες του σπιτιού μου ή η γραφειοκρατία και τα παράλογά της με τα οποία βρίσκομαι αντιμέτωπος έναν χρόνο τώρα» και εξηγεί:
«Εναν χρόνο μετά την ολική καταστροφή της κύριας κατοικίας μου στην οποία στεγαζόταν και το στούντιό μου, βρίσκομαι στο σημείο μηδέν. Νιώθω ότι έχω απέναντί μου τον κρατικό μηχανισμό και όχι βοηθό όπως όφειλε. Πέραν του ότι δεν αποζημιώνεσαι για όλα τα τετραγωνικά του σπιτιού σου, μέχρι να πάρεις την αποζημίωση, αυτή εξανεμίζεται διότι τα υλικά συνεχώς αυξάνονται. Επειδή κάνω και προσωπικά πολλές εργασίες και ψάχνω να βρω υλικά, οι τιμές μέρα με την ημέρα ανεβαίνουν. Επομένως η αποζημίωση που έχεις πάρει είναι μηδαμινή, χάνει την αξία της».
Το μαρτύριο όμως δεν τελειώνει εδώ για τον κ. Κοψίνη όπως και για κάθε πληγέντα. «Οπως προανέφερα κάηκαν τα πάντα. Που σημαίνει όλα μου τα προσωπικά έγγραφα κ.λπ. Κάθε φορά που χρειάζομαι να επανεκδώσω κάποιο, ζω ένα μαρτύριο. Για παράδειγμα σώθηκε μία μηχανή παλιά διότι την είχα στο συνεργείο. Για να επανεκδώσω την άδεια κυοφορίας μου ζήτησαν τα τέλη, ΚΤΕΟ, ασφάλεια, κ.λπ. Οι ασφαλιστικές μού ζητούσαν άδεια κυκλοφορίας για να μου εκδώσουν την ασφάλεια, το μηχανολογικό όμως για να μου επανεκδώσει την άδεια κυκλοφορίας που ζητούσε την ασφάλεια. Αυτό είναι μόνο ένα τρελό παράδειγμα από τα όσα έχω ζήσει και συνεχίζω να ζω. Οφείλω να σημειώσω, ότι οι υπάλληλοι όλων των υπηρεσιών είναι υποστηρικτικοί αλλά το δημόσιο σύστημα είναι τέτοιο που τους εμποδίζει να λειτουργήσουν άμεσα και με ευελιξία».
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News