Επί προσωπικού – Χρήστος Μπούρας: Ο συνοφρυωμένος πρύτανης
Ο πρώην διευθυντής σύνταξης της «Π» Κωνσταντίνος Μάγνης σκιαγραφεί την προσωπογραφία του πρύτανη του Πανεπιστημίου Πατρών Χρήστου Μπούρα
Χρήστος Μπούρας, η πρώτη εντύπωση. Ενας συνοφρυωμένος, βλοσυρός κύριος. Η πρώτη εντύπωση είναι και η σωστή. Αλλά μην την αφήσετε να σας παρασύρει. Πίσω από την αυστηρότητα των χαρακτηριστικών βρίσκεται ένας τρυφερός άνθρωπος, με ιδιαίτερη αγάπη για τον τόπο του και ένα φορτίο αναμνήσεων που του βαθαίνουν το βλέμμα. Αλλά δεν παύει να φέρει ένα βαρύ αίσθημα ευθύνης, σε συνδυασμό με ένα όραμα, που τον πνίγει και του διεγείρει απέχθεια για τις παθογένειες, τις νοοτροπίες και τις αντιξοότητες που τον χωρίζουν από την πραγμάτωση.
Αντίθετα με τη συντριπτική πλειοψηφία των δημοσίων λειτουργών, ο Χρήστος Μπούρας αναγνωρίζει ευθέως, ενίοτε το διατυμπανίζει κιόλας, ότι ο οργανισμός του «έχει πρόβλημα». Αλλοτε εκπέμπει SOS για το τμήμα Ιατρικής, άλλοτε προειδοποιεί ότι το δημογραφικό αδειάζει τα αμφιθέατρα, άλλοτε πυροδοτεί κατά της πρακτικής «κάθε πόλη κι ένα πανεπιστήμιο». Και άλλοτε συγκρούεται με τη δημοτική αρχή για την αδέσποτη διαχείριση των αδέσποτων σκύλων.
«Θα γίνω πάλι δυσάρεστος» συνηθίζει να λέει, προλογίζοντας τον εαυτό του. Και πράγματι θα γίνει, και θα ξαναγίνει. Το τελευταίο του χτύπημα τάραξε τα νερά πανελληνίως: Μίλησε για επιτυχόντες στο τμήμα Ιατρικής που αδυνατούν να υπερασπιστούν την ίδια τους την επιτυχία καθώς η οικογένειά τους δεν μπορεί να ανταποκριθεί το κόστος σπουδών. Ολη η Ελλάδα συνειδητοποίησε ότι έχουμε μπροστά μας ένα εκκωφαντικό πρόβλημα γύρω από το οποίο στριφογυρνάμε επιδερμικά αλλά δεν μπαίνουμε στη βάσανο να το αντιμετωπίσουμε. Με πρώτον, την ελληνική Πολιτεία, η οποία σιώπησε. Τα πρωτοσέλιδα πάντως για τον Χ. Μπούρα δεν σταμάτησαν: Ακολούθησε μια παράσταση διαμαρτυρίας φοιτητών (και συμπαραστατών) με τον ίδιον να αποκλείεται στο γραφείο του επειδή δεν υπάκουσε στους όρους τους ως προς την υποδοχή που οι ίδιοι απαιτούσαν, γνωρίζοντας βέβαια ότι οι όροι τους δεν θα γίνονταν δεκτοί. Τα γνωστά παίγνια του λεγόμενου φοιτητικού κινήματος, στο πλαίσιο του οποίου μια αιχμαλωσία θεωρείται θεμιτή, χωρίς παρενέργειες. Οι συμβολισμοί καταλύουν το ποινικό δίκαιο με τη γνωστή μεταπολιτευτική άνεση.
Ο Χ. Μπούρας είναι βέβαια εκπαιδευμένος στα χούγια της ακαδημαϊκής ζωής. Είναι καθηγητής στο Τμήμα Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής. Το ερευνητικό του αντικείμενο περιλαμβάνει δίκτυα, τηλεματική, ανάλυση απόδοσης συστημάτων, 5G και τεχνοοικονομικά μοντέλα. Εχει περισσότερες από 600 επιστημονικές δημοσιεύσεις, ενώ πριν γίνει πρύτανης είχε ήδη περάσει από τη διοίκηση του ιδρύματος ως αναπληρωτής πρύτανη από το 2015 έως το 2019.
Φύση πρακτική, προσανατολισμένος στον επιστημονικό ορθολογισμό, δεν θα μπορούσε να σκέφτεται και να πράττει διαφορετικά: Σέβεται τους αριθμούς, μάχεται για τις λύσεις στα προβλήματα.
Ως άνθρωπος των δικτύων, εντοπίζει το πρόβλημα και τη θέση του.
Και αυτή τη στιγμή ένας από τους κόμβους που, κατά τη δική του διάγνωση, βρίσκονται στα όρια είναι η Ιατρική. Στην οποία η Πολιτεία κατευθύνει πολύ λιγότερα μέλη ΔΕΠ σε σχέση με το δυναμικό και την ιστορία της σχολής. Ο πρύτανης δεν έμεινε στη διαμαρτυρία. Ζήτησε συστράτευση του πολιτικού προσωπικού. Και παραλλήλως θέτει ζήτημα επανασχεδιασμού του ακαδημαϊκού χάρτη: Η χώρα έχει περισσότερα ακαδημαϊκά τμήματα από όσα δικαιολογεί ο πληθυσμός αλλά και τα δημόσια έσοδα. Αλλά δεν περιμένει από τους κυβερνώντες «να μας κάνουν και παιδιά»: Κατευθύνει το Πανεπιστήμιο Πατρών στη διεθνή κοινότητα. Διακηρύσσει ότι η επιβίωση και η ανάπτυξη των μεγάλων ελληνικών πανεπιστημίων περνά από την προσέλκυση φοιτητών από το εξωτερικό. Ηδη λειτουργούν τρία προγράμματα του Πανεπιστημίου στην Κίνα και σχεδιάζονται άλλα δύο, με επόμενο στόχο μέρος αυτών των φοιτητών να συνεχίζει σπουδές στην Πάτρα. Ο Χρήστος Μπούρας δεν μένει στο σύνθημα: Κάνει την εξωστρέφεια έμπρακτη πολιτική.
Υπάρχει βέβαια το ερώτημα αν το υποστελεχωμένο Πανεπιστήμιο της Πάτρας μπορεί να αντέξει τη διεθνοποίηση που απεργάζεται. Δεν είναι ασφαλώς στα χέρια του πρύτανη η λύση στο ζήτημα, αλλά ο Χρήστος Μπούρας δεν είναι νέος στο τιμόνι. Παρέλαβε το Πανεπιστήμιο το 2020. Η πρώτη του θητεία ολοκληρώθηκε το 2024 και στις 11 Ιουλίου εκείνης της χρονιάς το νέο Συμβούλιο Διοίκησης τον επέλεξε για δεύτερη θητεία μέχρι το 2028. Συνεπώς, δεν μπορεί να μένει στις διαγνώσεις: Του αναλογεί μερίδιο ευθύνης για την ισχυροποίηση και την ανάπτυξη του ιδρύματος. Οχι με στόχο απλώς ένα μεγαλύτερο Πανεπιστήμιο Πατρών, αλλά ένα Πανεπιστήμιο που θα επιβιώσει από τη δημογραφική αλλαγή επειδή θα πάψει να σκέφτεται τον εαυτό του αποκλειστικά ως πανεπιστήμιο της Δυτικής Ελλάδας. Και εδώ βρίσκεται το μέτρο με το οποίο θα πρέπει να κριθεί το 2028. Οι προκλήσεις δεν σταματούν εκεί: Το Πανεπιστήμιο της Πάτρας είναι από τους πλέον κομβικούς πυλώνες για την πόλη και την Αχαΐα, επομένως διαθέτει το ανθρώπινο κοίτασμα, την τεχνογνωσία και την εξελικτική προοπτική που θα μπορούσαν να δώσουν αποφασιστική αναπτυξιακή δυναμική στην περιοχή, αλλά και γενικότερη πνευματική αναβάθμιση.
Είναι αλήθεια ότι η πρυτανική αρχή δεν έχει μπορέσει να βρει κοινό βηματισμό με τη δημοτική αντίστοιχη και μάλλον δεν θα βρει, γιατί ο κοινός βηματισμός θέλει δύο. Και στο πεδίο αυτό, ο πρύτανης συνάντησε μια ασύμμετρη επιθετικότητα από τον Δήμο Πατρέων, ο οποίος έχει επιλέξει να βάλει απέναντί του (και) το Πανεπιστήμιο, ως βραχίονα του καπιταλισμού.
Ο ίδιος ο Χρήστος Μπούρας, Μεσσήνιος στην καταγωγή, δεν κρύβει την αγάπη του για τον τόπο καταγωγής του όπως και για την ποδοσφαιρική «μαύρη θύελλα» της Καλαμάτας, αλλά έχει εκδηλώσει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον και ζέση για την Πάτρα από όσο κάποιοι άλλοι βέροι Πατρινοί. Αν το εννοεί απολύτως, είναι ένα άλλο θέμα, αλλά ούτως ή άλλως δεν είναι πολλοί οι πανεπιστημιακοί που δέθηκαν με την πόλη. Αλλά ούτε εκείνους έχει νόημα να μαλώσεις ούτε την πόλη.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
