Gen Z: Η γενιά που μιλά περισσότερο για το σεξ και κάνει λιγότερο

Η «σεξουαλική ύφεση» των 20άρηδων, ο ρόλος των dating apps, η πορνογραφία, η πανδημία και η οικονομική ανασφάλεια – Γιατί η ανάγκη για σύνδεση φαίνεται να γίνεται σημαντικότερη από την ίδια την πράξη

Gen Z: Η γενιά που μιλά περισσότερο για το σεξ και κάνει λιγότερο

Ζούμε, τουλάχιστον θεωρητικά, στην εποχή ενός νέου «σεξουαλικού διαφωτισμού». Η συζήτηση γύρω από τη συναίνεση, τις επιθυμίες, τα kinks, τον οργασμό και τη σεξουαλική ταυτότητα είναι περισσότερο ανοιχτή από ποτέ. Η Gen Z μεγάλωσε με μια πρωτοφανή πρόσβαση σε πληροφορίες και με μια γλώσσα γύρω από το σεξ που προηγούμενες γενιές δεν είχαν.

Κι όμως, κάνει λιγότερο σεξ.

Όλο και περισσότεροι νέοι δηλώνουν σεξουαλικά ανενεργοί ή αδιάφοροι, με τον όρο «sex recession» να χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια για να περιγράψει τη μείωση όχι μόνο της συχνότητας των επαφών, αλλά και της διάθεσης για ερωτική προσέγγιση και ουσιαστική σύνδεση.

Από το φλερτ στο ατελείωτο scrolling

Η γενιά που είναι διαρκώς online έχει απομακρυνθεί από αρκετούς από τους παραδοσιακούς τρόπους γνωριμίας. Το αυθόρμητο φλερτ σε ένα μπαρ ή σε μια έξοδο έχει αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό από τις εφαρμογές γνωριμιών.

Tinder, Hinge, Bumble και άλλες πλατφόρμες υπόσχονται αμέτρητες επιλογές, όμως η πραγματικότητα συχνά είναι διαφορετική: ατελείωτο scrolling, επαναλαμβανόμενα προφίλ, ghosting και σύντομες συνομιλίες που σπάνια οδηγούν σε ουσιαστική επαφή.

Το αποτέλεσμα είναι ένας φαύλος κύκλος επιφανειακών γνωριμιών που μπορεί να κουράσει και τελικά να αποθαρρύνει την επένδυση σε μια σχέση.

Η άλλοτε απελευθερωτική κουλτούρα του περιστασιακού σεξ, αντί να λειτουργεί πάντα ως απελευθέρωση, μπορεί να αφήνει πίσω της απογοήτευση και μοναξιά.

Η γενιά που ενηλικιώθηκε στην καραντίνα

Καθοριστικό ρόλο έπαιξε και η πανδημία. Μια ολόκληρη γενιά έζησε τα πρώτα σημαντικά ερωτικά της βιώματα σε συνθήκες κοινωνικής απομόνωσης.

Οι έξοδοι, οι παρέες, τα πάρτι και οι αυθόρμητες γνωριμίες περιορίστηκαν δραστικά. Το φλερτ μεταφέρθηκε στις οθόνες και η επικοινωνία μέσω chat έγινε για πολλούς η βασική μορφή ερωτικής επαφής.

Η ψηφιακή οικειότητα, όμως, δεν αντικαθιστά πάντα τη φυσική. Ακόμη και σήμερα, αρκετοί νέοι διατηρούν διαδικτυακές ή εξ αποστάσεως σχέσεις χωρίς να έχουν βιώσει την πραγματική σωματική επαφή.

Όταν το πορνό γίνεται «μάθημα»

Για πολλούς νέους, η πρώτη επαφή με τη σεξουαλική πληροφορία δεν έγινε μέσα από το σχολείο ή την οικογένεια, αλλά μέσα από το Διαδίκτυο.

Βίντεο, social media, forums και πορνογραφικό περιεχόμενο διαμόρφωσαν από νωρίς αντιλήψεις για το πώς «πρέπει» να είναι το σεξ.

Η Άρτεμις Κ. Τσίτσικα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Εφηβικής Ιατρικής του ΕΚΠΑ και υπεύθυνη της Μονάδας Εφηβικής Υγείας, έχει επισημάνει ότι η υπερβολική έκθεση στην πορνογραφία μπορεί να δημιουργήσει μη ρεαλιστικές προσδοκίες, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις επηρεάζει ακόμη και τον τρόπο με τον οποίο βιώνεται η σεξουαλική απόλαυση.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η εικόνα του σεξ. Είναι και η εικόνα του σώματος.

Το σώμα δεν αρκεί πλέον να είναι επιθυμητό. Πρέπει να φαίνεται επιθυμητό. Το σωστό φως, η σωστή γωνία, η σωστή εμφάνιση και η διαρκής αυτοπαρατήρηση δημιουργούν μια κατάσταση στην οποία ακόμη και η πραγματική σεξουαλική εμπειρία μπορεί να μοιάζει με performance.

Ένα αμήχανο φιλί, μια παύση ή μια αστεία στιγμή που δεν θυμίζει σκηνή από πορνογραφική παραγωγή μπορεί να βιωθεί ως αποτυχία.

Περισσότερη ελευθερία, περισσότερη σύγχυση

Η Gen Z είναι ταυτόχρονα η γενιά που έχει αμφισβητήσει περισσότερο από κάθε προηγούμενη τα παραδοσιακά πρότυπα γύρω από το φύλο, τη σεξουαλικότητα και τις σχέσεις.

Η αποδοχή της διαφορετικότητας, η σεξουαλική ρευστότητα και η μεγαλύτερη έμφαση στη συναίνεση έχουν δημιουργήσει έναν πολύ πιο σύνθετο χάρτη επιθυμιών.

Αυτό μπορεί να είναι απελευθερωτικό. Μπορεί όμως να δημιουργεί και νέες ανασφάλειες.

«Τι είμαι; Τι θέλω; Πώς το λέω; Πώς με βλέπουν οι άλλοι;»

Όταν η ερωτική επιθυμία συνοδεύεται από τόσα πολλά ερωτήματα, η πράξη μπορεί τελικά να μετατίθεται.

Παράλληλα, σύμφωνα με την Άρτεμις Τσίτσικα, η επικοινωνία μέσω Διαδικτύου έχει κάνει αρκετούς νέους άνδρες πιο ντροπαλούς και λιγότερο διεκδικητικούς, ενώ ορισμένες νέες γυναίκες υιοθετούν περισσότερο σεξουαλικοποιημένες συμπεριφορές αναζητώντας αποδοχή. Η αντίφαση αυτή μπορεί να ενισχύσει τη χαμηλή αυτοεκτίμηση και τη σύγχυση γύρω από την εικόνα του σώματος.

Δεν είναι μόνο θέμα σεξ

Πίσω από τη «σεξουαλική ύφεση» φαίνεται να υπάρχει ένα πολύ ευρύτερο ζήτημα: η δυσκολία στη δημιουργία σχέσεων.

Η Gen Z ενηλικιώθηκε μέσα σε αλλεπάλληλες κρίσεις – οικονομική, υγειονομική, ενεργειακή και στεγαστική. Για πολλούς νέους η οικονομική ανεξαρτησία καθυστερεί, η παραμονή στο πατρικό σπίτι παρατείνεται και ο προσωπικός χώρος περιορίζεται.

Όταν η καθημερινότητα περιστρέφεται γύρω από το εισόδημα, το ενοίκιο, την εργασία και την αβεβαιότητα για το μέλλον, η ερωτική ζωή δεν βρίσκεται πάντα στην κορυφή των προτεραιοτήτων.

Την ίδια στιγμή, φαίνεται να επιστρέφει η ανάγκη για πιο σταθερές και παραδοσιακές σχέσεις. Μέσα σε ένα περιβάλλον όπου όλα μοιάζουν ρευστά, η ασφάλεια μιας σταθερής σχέσης μπορεί να αποκτά μεγαλύτερη αξία.

Η ανάγκη για σύνδεση

Η «σεξουαλική ύφεση» δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οι νέοι δεν θέλουν σεξ. Μπορεί να σημαίνει ότι θέλουν κάτι περισσότερο για να φτάσουν σε αυτό.

Εμπιστοσύνη, ασφάλεια, σεβασμό, συντροφικότητα και συναισθηματική σύνδεση.

Η συγγραφέας Κάρτερ Σέρμαν, στο βιβλίο της «The Second Coming: Sex and the Next Generation’s Fight Over Its Future», υποστηρίζει ότι το βασικό πρόβλημα δεν είναι τόσο το σεξ όσο οι σχέσεις. Όσοι βρίσκονται σε σχέση τείνουν να έχουν συχνότερη σεξουαλική ζωή, την ώρα που η Gen Z εμφανίζει υψηλά ποσοστά μοναχικότητας στις ηλικίες των 20-24.

Παράλληλα, το άγχος και η ψυχική πίεση μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την επιθυμία και την οικειότητα.

Τι μπορεί να αλλάξει

Η λύση πιθανότατα δεν βρίσκεται σε περισσότερη πληροφορία για το σεξ. Η Gen Z διαθέτει ήδη περισσότερη από οποιαδήποτε προηγούμενη γενιά.

Αυτό που λείπει είναι η ουσιαστική εκπαίδευση γύρω από τις σχέσεις, την επικοινωνία, τα όρια, τη συναίνεση, την αυτοεκτίμηση και τη διαχείριση των συναισθημάτων.

Η σεξουαλική αγωγή δεν θα μπορούσε να περιορίζεται στη βιολογία. Θα έπρεπε να λειτουργεί ως εκπαίδευση στις σχέσεις και στις δεξιότητες ζωής.

Όπως επισημαίνει η Αρτέμις Τσίτσικα, για μια υγιή σεξουαλική σχέση χρειάζεται πρώτα να έχει καλλιεργηθεί η αυτονομία, η συναισθηματική ωριμότητα, η φροντίδα του εαυτού και του άλλου και η ικανότητα να διατηρούνται ισορροπίες.

Ίσως, λοιπόν, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι «πόσο σεξ κάνει η Gen Z».

Είναι αν έχει αρκετό χώρο για να γνωρίσει τον εαυτό της, να εμπιστευτεί τον άλλον και να δημιουργήσει ουσιαστικές σχέσεις.

Γιατί σε μια εποχή όπου μιλάμε περισσότερο από ποτέ για το σεξ, αυτό που μπορεί να μας λείπει περισσότερο δεν είναι η πληροφορία για την πράξη, αλλά η ίδια η ανθρώπινη σύνδεση.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Από το Δίκτυο