Το «I Will Survive» ήταν στη Β πλευρά ώσπου η πίστα αποφάσισε αλλιώς

Η Gloria Gaynor διάβασε τους στίχους και κατάλαβε αμέσως ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με το σχέδιο.

Το τραγούδι που είχε μπροστά της λεγόταν «I Will Survive». Οι Dino Fekaris και Freddie Perren το είχαν γράψει δύο χρόνια νωρίτερα και τώρα της ανακοίνωναν ότι θα έμπαινε στη Β πλευρά του καινούργιου της single.

Η ίδια αντέδρασε περίπου όπως θα περίμενε κανείς σήμερα, γνωρίζοντας τι ακολούθησε: τους είπε ότι ήταν τρελοί.

Το 1978, όμως, το σχέδιο της δισκογραφικής ήταν άλλο. Η Polydor ήθελε τη Gaynor να ηχογραφήσει το «Substitute», ένα τραγούδι που είχε ήδη γνωρίσει επιτυχία στην Ευρώπη με τους Clout. Αυτό θα ήταν το κομμάτι που θα προωθούσε η εταιρεία. Το I Will Survive θα βρισκόταν από πίσω, στην πλευρά που συχνά προοριζόταν για το τραγούδι στο οποίο κανείς δεν πόνταρε ιδιαίτερα.

Σήμερα, 7 Σεπτεμβρίου, η Gloria Gaynor γίνεται 83 ετών. Και η ιστορία του μεγαλύτερου τραγουδιού της παραμένει απολαυστική ακριβώς επειδή ξεκίνησε από μια τόσο λανθασμένη πρόβλεψη.

Ένα τραγούδι που βρήκε τη σωστή φωνή την κατάλληλη στιγμή

Η Gaynor δεν άκουσε το I Will Survive σαν ένα ακόμη τραγούδι χωρισμού.

Βρισκόταν σε δύσκολη περίοδο. Είχε υποστεί σοβαρό τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη, είχε περάσει από χειρουργείο και η αποκατάστασή της ήταν επίπονη. Όταν ηχογραφούσε, φορούσε έναν άκαμπτο νάρθηκα στην πλάτη. Οι στίχοι για έναν άνθρωπο που πιστεύει ότι θα διαλυθεί και τελικά ανακαλύπτει ότι μπορεί να σταθεί ξανά είχαν για εκείνη πολύ πιο κυριολεκτικό βάρος.

Υπήρχε κι άλλη μία σύμπτωση.

Ο Dino Fekaris είχε αρχίσει να γράφει την ιδέα του τραγουδιού μετά την απόλυσή του από τη Motown. Εκείνος είχε περάσει την επαγγελματική απόρριψη, η Gaynor προσπαθούσε να ανακτήσει το σώμα και τη ζωή της και κάπου ανάμεσα στις δύο εμπειρίες το τραγούδι απέκτησε μια αντοχή πολύ μεγαλύτερη από την ερωτική ιστορία που περιέγραφε.

Η Gaynor ήταν τόσο βέβαιη για το κομμάτι ώστε, όπως θυμόταν χρόνια αργότερα, είπε στους δημιουργούς του ότι δεν επρόκειτο να μείνει στη Β πλευρά αν περνούσε από το χέρι της.

Δεν έμεινε.

Διαβάστε επίσης: Πριν από το TikTok, οκτώ διάδρομοι αρκούσαν – Το viral των 5.000 δολαρίων που άλλαξε το YouTube

Το τεστ του Studio 54

Η δισκογραφική δεν ήθελε να αλλάξει απόφαση. Έτσι η Gaynor αποφάσισε να δοκιμάσει το τραγούδι στο μοναδικό μέρος όπου η αντίδραση δεν μπορούσε να διορθωθεί σε κάποιο meeting.

Στην πίστα.

Πήρε αντίτυπα του single και πήγε στο Studio 54 μαζί με άνθρωπο του A&R της εταιρείας. Εκεί ζήτησε από τον DJ Richie Kaczor να παίξει τη Β πλευρά.

Ο Kaczor έβαλε το I Will Survive.

Το κοινό αντέδρασε αμέσως.

Η ίδια θυμόταν αργότερα ότι αυτό ήταν το σημείο όπου βεβαιώθηκε πως είχε δίκιο. Αν ένα απαιτητικό νεοϋορκέζικο κοινό ανταποκρινόταν έτσι με την πρώτη, το τραγούδι μπορούσε να πάει πολύ μακρύτερα.

Η Gaynor είχε μαζί της ένα κουτί με 25 αντίτυπα. Ζήτησε από τον Kaczor να τα δώσει σε φίλους DJs. Εκείνοι άρχισαν να παίζουν το τραγούδι σε άλλα clubs. Οι θαμώνες άρχισαν να το ζητούν. Οι απαιτήσεις πέρασαν στα ραδιόφωνα και κάποια στιγμή οι σταθμοί άρχισαν να τηλεφωνούν στην εταιρεία αναζητώντας εκείνο το κομμάτι που ζητούσε ο κόσμος.

Η απάντηση ήταν σχεδόν κωμική: το είχαν ήδη.

Βρισκόταν στην άλλη πλευρά του δίσκου.

Η στιγμή που το κοινό άλλαξε το single

Η Polydor τελικά έκανε αυτό που μέχρι τότε αρνιόταν: άρχισε να προωθεί το I Will Survive ως το βασικό τραγούδι.

Τον Μάρτιο του 1979 έφτασε στο Νο 1 του Billboard Hot 100, όπου παρέμεινε για τρεις εβδομάδες. Την επόμενη χρονιά κέρδισε το Grammy για Best Disco Recording. Η κατηγορία απονεμήθηκε μόνο μία φορά στην ιστορία των Grammys, πράγμα που σημαίνει ότι η Gloria Gaynor παραμένει η μοναδική νικήτριά της.

Η ιστορία έχει κάτι σχεδόν κινηματογραφικό σήμερα.

Μια εταιρεία επιλέγει το hit. Η τραγουδίστρια διαφωνεί. Ένας DJ γυρίζει το βινύλιο. Η πίστα απαντά. Τα αντίτυπα περνούν από χέρι σε χέρι και το ραδιόφωνο αναγκάζει τελικά τη βιομηχανία να ακούσει αυτό που το κοινό είχε ήδη καταλάβει.

Ούτε χρειάζεται να εξιδανικεύσουμε την εποχή πριν από το streaming. Και τότε υπήρχαν εταιρείες, gatekeepers, playlists ραδιοφώνων και μηχανισμοί προώθησης.

Στην ιστορία του I Will Survive, όμως, διασώζεται μια υπέροχα αναλογική στιγμή της pop: για να αλλάξει η τύχη ενός τραγουδιού, κάποιοι χρειάστηκε κυριολεκτικά να γυρίσουν τον δίσκο από την άλλη πλευρά.

Το τραγούδι άρχισε να σημαίνει περισσότερα απ’ όσα έγραφαν οι στίχοι

Η δεύτερη ζωή του I Will Survive αποδείχθηκε ακόμη μεγαλύτερη.

Από μια ιστορία ερωτικής εγκατάλειψης έγινε τραγούδι γυναικείας ανεξαρτησίας και συνδέθηκε βαθιά με την LGBTQ+ κοινότητα. Αργότερα χρησιμοποιήθηκε ξανά και ξανά από ανθρώπους που το ταύτισαν με εντελώς διαφορετικές εμπειρίες απώλειας, ασθένειας, απόρριψης και επιβίωσης. Η Library of Congress σημειώνει ακριβώς αυτή τη μετάβαση από το αρχικό νόημα σε έναν πολύ ευρύτερο ύμνο αντοχής.

Το 2015 το τραγούδι εντάχθηκε στο National Recording Registry των ΗΠΑ ως ηχογράφηση με πολιτιστική, ιστορική και αισθητική σημασία.

Η Gaynor έχει πει ότι πλέον αισθάνεται σχεδόν σαν να κρατά ένα οικογενειακό κειμήλιο που περνά από γενιά σε γενιά.

Και μάλλον αυτή είναι η καλύτερη κατάληξη για ένα τραγούδι που ξεκίνησε τη ζωή του ως το κομμάτι που δεν είχε επιλεγεί.

Η δισκογραφική αποφάσισε ότι το σημαντικό τραγούδι βρισκόταν στην Α πλευρά.

Στο Studio 54, κάποιος γύρισε τον δίσκο. Και η pop ιστορία πήγε μαζί του.

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News