Ιούνιος, ο μήνας του Pride: 12 ταινίες για την αγάπη, την ταυτότητα και την ελευθερία

Ο Ιούνιος, ο μήνας του Pride, συνδέεται ιστορικά με την εξέγερση του Stonewall στη Νέα Υόρκη, τον Ιούνιο του 1969, ένα γεγονός που σημάδεψε τη σύγχρονη ιστορία του LGBTQ+ κινήματος. Η πρώτη πορεία Pride στη Νέα Υόρκη πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιουνίου 1970, έναν χρόνο μετά το Stonewall, ως πράξη μνήμης, διεκδίκησης και δημόσιας παρουσίας.

Το Pride Month δεν είναι μόνο παρελάσεις, χρώματα και γιορτή. Είναι και μια υπενθύμιση ότι η ορατότητα κερδήθηκε δύσκολα, μέσα από ζωές που έμειναν στη σκιά, από ιστορίες που δεν λέγονταν ανοιχτά και από ανθρώπους που διεκδίκησαν χώρο σε κοινωνίες που τους ήθελαν αόρατους. Το σινεμά, όταν είναι καλό, μπορεί να κάνει ακριβώς αυτό: να ανοίξει ένα παράθυρο σε ζωές που μοιάζουν διαφορετικές, μέχρι να αναγνωρίσουμε μέσα τους κάτι βαθιά ανθρώπινο.

12 ταινίες για το Pride Month

1. Carol

Η ταινία του Τοντ Χέινς είναι από τις πιο κομψές και συγκρατημένα σπαρακτικές ιστορίες queer επιθυμίας στο σύγχρονο σινεμά. Στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’50, μια νεαρή γυναίκα και μια μεγαλύτερη, παντρεμένη γυναίκα συναντιούνται σε έναν κόσμο όπου η αγάπη τους δεν μπορεί να ειπωθεί δυνατά. Το Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την έχει συμπεριλάβει στις κορυφαίες LGBTQ+ ταινίες όλων των εποχών.

2. Brokeback Mountain

Μια από τις πιο γνωστές queer ιστορίες αγάπης του παγκόσμιου κινηματογράφου. Δύο άνδρες, δύο ζωές που δεν μπορούν να συναντηθούν όπως θα ήθελαν, και μια σχέση που παραμένει πληγή για δεκαετίες. Η ταινία του Ανγκ Λι μίλησε σε ευρύ κοινό για τον φόβο, την καταπίεση και το κόστος της σιωπής.

3. Moonlight

Τρυφερή, σκληρή και βαθιά ανθρώπινη, η ταινία του Μπάρι Τζένκινς παρακολουθεί τη ζωή ενός μαύρου queer αγοριού από την παιδική ηλικία μέχρι την ενηλικίωση. Μιλά για την ταυτότητα, τη μοναξιά, τη βία, την επιθυμία και τη δυσκολία να μεγαλώνεις χωρίς λέξεις για αυτό που είσαι.

4. Paris Is Burning

Ντοκιμαντέρ-σταθμός για τη ballroom σκηνή της Νέας Υόρκης, τις drag κοινότητες, τα houses και μια ολόκληρη κουλτούρα που επηρέασε βαθιά τη μόδα, τη μουσική και την pop αισθητική. Το Criterion Channel τη χαρακτηρίζει μέρος της έκρηξης του New Queer Cinema και δείγμα της δημιουργικότητας και της αντίστασης του queer σινεμά.

5. Call Me by Your Name

Καλοκαίρι στην Ιταλία, πρώτος έρωτας, αμηχανία, επιθυμία, απώλεια. Η ταινία του Λούκα Γκουαντανίνο δεν στηρίζεται στη μεγάλη χειρονομία, αλλά στις μικρές κινήσεις: ένα βλέμμα, μια παύση, μια φράση που μένει. Ιδανική για όσους αγαπούν τις ιστορίες ενηλικίωσης με μελαγχολία και ομορφιά.

6. Portrait of a Lady on Fire

Η Σελίν Σιαμά φτιάχνει ένα από τα ωραιότερα φιλμ για τον έρωτα, τη γυναικεία ματιά και την ανάμνηση. Σε ένα απομονωμένο νησί της Βρετάνης, μια ζωγράφος αναλαμβάνει να φιλοτεχνήσει το πορτρέτο μιας νεαρής γυναίκας που πρόκειται να παντρευτεί. Ανάμεσά τους γεννιέται κάτι που ξέρουν ότι έχει περιορισμένο χρόνο, γι’ αυτό και καίει πιο δυνατά.

7. Weekend

Δύο άνδρες γνωρίζονται ένα βράδυ και περνούν μαζί ένα σαββατοκύριακο που αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουν τον εαυτό τους. Χωρίς υπερβολές, χωρίς μελόδραμα, η ταινία του Άντριου Χέι αποτυπώνει την οικειότητα που μπορεί να γεννηθεί ξαφνικά, σχεδόν απρόσεκτα, και να αφήσει σημάδι.

8. Pride

Βασισμένη σε αληθινή ιστορία, η βρετανική ταινία συνδέει την LGBTQ+ κοινότητα του Λονδίνου με τους απεργούς ανθρακωρύχους της δεκαετίας του ’80. Είναι ζεστή, πολιτική, αστεία και συγκινητική, με έναν πυρήνα αλληλεγγύης που παραμένει επίκαιρος: οι κοινωνικοί αγώνες συναντιούνται συχνά εκεί όπου κανείς δεν το περιμένει.

9. The Danish Girl

Μια ταινία για την ταυτότητα φύλου, την αυτοανακάλυψη και τις σχέσεις που δοκιμάζονται όταν ένας άνθρωπος αποφασίζει να ζήσει πιο κοντά στην αλήθεια του. Μπορεί να έχει δεχθεί συζητήσεις για τον τρόπο αναπαράστασης, όμως παραμένει μια ταινία που έφερε στο ευρύ κοινό μια ιστορία τρανς εμπειρίας.

10. Love, Simon

Μια πιο φωτεινή, mainstream πρόταση, που μιλά για το coming out στην εφηβεία με χιούμορ, αμηχανία και τρυφερότητα. Η σημασία της βρίσκεται και στο ότι έβαλε έναν γκέι έφηβο στο κέντρο μιας ρομαντικής ιστορίας που απευθύνεται σε μεγάλο νεανικό κοινό.

11. Tangerine

Γυρισμένη με iPhone, γεμάτη ενέργεια και νεύρο, η ταινία του Σον Μπέικερ ακολουθεί δύο τρανς γυναίκες στο Λος Άντζελες, μέσα σε μία ξέφρενη μέρα. Έχει χιούμορ, δρόμο, θυμό, τρυφερότητα και έναν ρυθμό που σε τραβά από την πρώτη σκηνή.

12. 120 BPM

Μια από τις πιο δυνατές ευρωπαϊκές ταινίες για την κρίση του AIDS και τον ακτιβισμό της οργάνωσης ACT UP στο Παρίσι της δεκαετίας του ’90. Πολιτική, σωματική, φορτισμένη, μιλά για τον φόβο του θανάτου, την οργή απέναντι στην αδιαφορία και την ανάγκη να διεκδικείς ζωή ακόμη και όταν όλα γύρω σου μετρούν απώλειες.

Το σινεμά ως μνήμη και ορατότητα

Οι LGBTQ+ ιστορίες στο σινεμά δεν είναι όλες ίδιες. Άλλες μιλούν για τον πρώτο έρωτα, άλλες για την απώλεια, άλλες για τον ακτιβισμό, άλλες για τη χαρά, την οικογένεια που επιλέγεις, την ταυτότητα που αργεί να βρει λέξεις. Αυτή ακριβώς είναι και η δύναμή τους: δεν περιορίζουν την εμπειρία σε μία εικόνα.

Τον Ιούνιο του Pride, αυτές οι ταινίες μπορούν να λειτουργήσουν σαν μικρές προσωπικές διαδρομές. Για κάποιους θα είναι αναγνώριση. Για άλλους, κατανόηση. Για όλους, μια υπενθύμιση ότι η ελευθερία ξεκινά συχνά από το πιο απλό και πιο δύσκολο πράγμα: να μπορείς να πεις ποιος είσαι.

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News