Ηράκλειο: «Να μην ακουστεί ξανά πυροβολισμός» – Ράγισαν καρδιές στο τελευταίο αντίο του Νικήτα
Σε κλίμα βαθιάς οδύνης, αλλά και έντονης φόρτισης, ο Χώνος Μυλοποτάμου είπε το τελευταίο αντίο στον 21χρονο Νικήτα Γεμιστό, που δολοφονήθηκε στην Αμμουδάρα. Η κηδεία σημαδεύτηκε από τη συγκλονιστική παρέμβαση του μητροπολίτη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, τη μουσική και τις μαντινάδες στο ύστατο χαίρε, αλλά και την οργή των συγγενών απέναντι στην παρουσία της Αστυνομίας.
Σπαρακτικές στιγμές εκτυλίχθηκαν στον Χώνο Μυλοποτάμου, όπου συγγενείς, φίλοι και κάτοικοι αποχαιρέτησαν τον 21χρονο Νικήτα Γεμιστό, το νέο παιδί που έπεσε νεκρό στην Αμμουδάρα από τα πυρά του 54χρονου πατέρα του φίλου του. Το χωριό βυθίστηκε στο πένθος, με το τελευταίο αντίο να παίρνει τον χαρακτήρα μιας οδυνηρής συλλογικής στιγμής για την οικογένεια, την τοπική κοινωνία και συνολικά την Κρήτη.
Πλήθος κόσμου βρέθηκε στον τόπο της κηδείας με λουλούδια στα χέρια και δάκρυα στα μάτια, ακολουθώντας την επιθυμία της οικογένειας να μη φορεθούν μαύρα, αλλά λευκά ρούχα. Η εικόνα αυτή, με το λευκό να κυριαρχεί αντί του πένθιμου μαύρου, έδωσε έναν ιδιαίτερο τόνο στον αποχαιρετισμό, σε πλήρη συμφωνία με το μήνυμα που είχαν στείλει από νωρίς οι δικοί του άνθρωποι.
Η στιγμή που σημάδεψε την τελετή
Από τις πιο βαριές στιγμές της τελετής ήταν ο επικήδειος του μητροπολίτη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Πρόδρομου. Με λόγια που προκάλεσαν έντονη συγκίνηση, κάλεσε όσους βρέθηκαν εκεί, αλλά και συνολικά τους κατοίκους της Κρήτης, να δώσουν μια υπόσχεση μετά τον χαμό του 21χρονου: να μη ξανακουστεί πυροβολισμός. Το μήνυμά του ήταν καθαρό και βαθιά φορτισμένο, συνδέοντας τον θάνατο του Νικήτα με μια ευρύτερη ανάγκη να μπει τέλος σε πρακτικές που δεν έχουν, όπως είπε, καμία σχέση με τη λεβεντιά και την ταυτότητα της Κρήτης.
Η αναφορά του μητροπολίτη δεν έμεινε μόνο στην καταγγελία της βίας. Με δημόσια συγγνώμη προς τον νεκρό για «όσα κάναμε και όσα δεν κάναμε», έδωσε στο τελευταίο αντίο έναν ακόμη πιο βαρύ ηθικό τόνο, σαν να μετέφερε στον ναό μια συλλογική ενοχή και μια αίσθηση ότι αυτός ο θάνατος δεν είναι απλώς ένα μεμονωμένο έγκλημα, αλλά πληγή που βαραίνει ολόκληρη την κοινωνία.
Μαντινάδες, τραγούδι και ένα αντίο αλλιώτικο
Ο αποχαιρετισμός δεν περιορίστηκε σε μια τυπική νεκρώσιμη ακολουθία. Η μικρή αδελφή του Νικήτα, Μαρία Γεμιστού, τον αποχαιρέτησε με μαντινάδες, δίνοντας έναν βαθιά προσωπικό και κρητικό τόνο στην τελετή. Είχε άλλωστε προηγηθεί το δικό της κάλεσμα να βρεθούν όλοι εκεί με λουλούδια και μαντολίνα, «αλλά ούτε μια σφαίρα», μήνυμα που έμεινε από τα πιο δυνατά σύμβολα αυτής της ημέρας.
Αμέσως μετά, οι Κρητικοί καλλιτέχνες Νικομανώλης Νύκταρης και Γρηγόρης Σαμόλης τραγούδησαν για τον αδικοχαμένο 21χρονο, μετατρέποντας το ύστατο χαίρε σε μια τελετή όπου ο θρήνος συναντήθηκε με τη μουσική και τη λαϊκή μνήμη. Αυτό ήταν και το στοιχείο που διαφοροποίησε τη συγκεκριμένη κηδεία: δεν υπήρχε μόνο σιωπή και κλάμα, αλλά και η προσπάθεια της οικογένειας να ντύσει τον αποχαιρετισμό του Νικήτα με τα δικά του χρώματα και τον δικό της κώδικα αξιοπρέπειας.
Η ένταση με την Αστυνομία
Το κλίμα, ωστόσο, δεν έμεινε μόνο στη θλίψη. Έντονη ήταν η φόρτιση κατά την άφιξη της σορού στην εκκλησία, όταν συγγενείς του 21χρονου αντέδρασαν στην παρουσία ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων στον Χώνο. Σύμφωνα με όσα μεταδόθηκαν σήμερα, η οικογένεια και οι οικείοι του Νικήτα κατήγγειλαν ότι η Αστυνομία δεν στάθηκε δίπλα του όταν ο ίδιος ζητούσε προστασία, αλλά εμφανίστηκε με ισχυρή δύναμη μόνο μετά τη δολοφονία του. Οι φωνές προς τους αστυνομικούς να φύγουν από το χωριό ήταν από τις πιο φορτισμένες εικόνες της ημέρας.
Τελικά, οι αστυνομικοί απομακρύνθηκαν από τον χώρο της εκκλησίας και βγήκαν εκτός του χωριού, παρότι παρέμειναν στην ευρύτερη περιοχή. Η παρουσία τους είχε αποφασιστεί λόγω φόβων για αντίποινα, καθώς και οι δύο οικογένειες κατάγονται από την ίδια περιοχή. Παρ’ όλα αυτά, η οικογένεια του θύματος είχε ήδη ξεκαθαρίσει, μέσω της δικηγόρου της, ότι σέβεται τις διαδικασίες και δεν πρόκειται να αυτοδικήσει.
Ένα τελευταίο αντίο που ξεπέρασε τα όρια μιας κηδείας
Η τελετή στον Χώνο δεν ήταν μόνο η κηδεία ενός 21χρονου που χάθηκε άδικα. Ηταν μια στιγμή όπου ο προσωπικός πόνος έγινε δημόσια κραυγή, όπου η οργή για όσα προηγήθηκαν ενώθηκε με το πένθος, και όπου η Κρήτη κοίταξε για λίγο κατάματα ένα κομμάτι του εαυτού της. Το «να μην ακουστεί ξανά πυροβολισμός» δεν ακούστηκε ως μια απλή ευχή. Ακούστηκε σαν απαίτηση, σαν όρκος, σαν βαρύ αποτύπωμα μιας ημέρας που δύσκολα θα ξεχαστεί.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
