Kavinsky: Πέθανε στα 50 ο δημιουργός του «Nightcall» – Ο άνθρωπος που έντυσε το «Drive» με νέον

Αλεξάνδρα Παναγοπούλου

Πέθανε σε ηλικία 50 ετών ο Kavinsky, ο Γάλλος μουσικός που μετέτρεψε τον ήχο των συνθεσάιζερ, τις νυχτερινές διαδρομές και τα κόκκινα φώτα μιας Ferrari σε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες εικόνες της σύγχρονης ηλεκτρονικής μουσικής.

Ο κατά κόσμον Βενσάν Πιερ Κλοντ Μπελορζέ βρέθηκε νεκρός το βράδυ της Τρίτης 28 Ιουλίου στο σπίτι του στο Παρίσι. Η εισαγγελία της γαλλικής πρωτεύουσας ανακοίνωσε ότι έχει αρχίσει έρευνα για να εξακριβωθούν τα αίτια του θανάτου του, διευκρινίζοντας πως από τα πρώτα στοιχεία δεν προέκυψαν ύποπτες συνθήκες.

Ο Kavinsky έγινε παγκοσμίως γνωστός μέσα από το «Nightcall», το κομμάτι που ακούστηκε στους τίτλους έναρξης του «Drive» το 2011 και ταυτίστηκε με τη σκοτεινή, νεονουάρ ατμόσφαιρα της ταινίας του Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν με τον Ράιαν Γκόσλινγκ.

Το «Nightcall» που άλλαξε τη διαδρομή του

Το «Nightcall» είχε κυκλοφορήσει το 2010, με την παραγωγή του Guy-Manuel de Homem-Christo των Daft Punk και τη χαρακτηριστική φωνή της Lovefoxxx. Έναν χρόνο αργότερα, η ένταξή του στο «Drive» το μετέτρεψε από ένα υπνωτικό ηλεκτρονικό κομμάτι σε παγκόσμιο πολιτιστικό σημείο αναφοράς.

Ο παλλόμενος ρυθμός του, τα ψυχρά συνθεσάιζερ και η βαθιά, παραμορφωμένη φωνή στην εισαγωγή έμοιαζαν να έχουν δημιουργηθεί ειδικά για έναν άδειο δρόμο του Λος Άντζελες μετά τα μεσάνυχτα. Το τραγούδι παρέμεινε επί 72 εβδομάδες στα γαλλικά charts και άνοιξε στον Kavinsky τον δρόμο προς ένα ακροατήριο πολύ ευρύτερο από τη γαλλική ηλεκτρονική σκηνή.

Η σύνδεσή του με το «Drive» υπήρξε τόσο ισχυρή, ώστε η μουσική και η εικόνα της ταινίας δύσκολα μπορούσαν πλέον να διαχωριστούν. Το «Nightcall» έγινε ο ήχος της νυχτερινής πόλης: αυτοκίνητα, βρεγμένη άσφαλτος, νέον, μοναχικές διαδρομές και ένας κόσμος που μοιάζει να υπάρχει μόνο μετά τη δύση του ήλιου.

Από τις παιδικές ταινίες σε έναν ήχο βγαλμένο από τα ’80s

Ο Kavinsky έλεγε ότι η μουσική του γεννήθηκε από τις χιλιάδες ταινίες που είχε παρακολουθήσει όταν ήταν παιδί. Από αυτές κράτησε αγαπημένες εικόνες, ήχους και αναφορές, ενώνοντάς τα σε μια ενιαία αισθητική που παρέπεμπε στα κινηματογραφικά σάουντρακ και στην electropop της δεκαετίας του 1980.

Ο ήχος του συγγένευε με τη γαλλική house και το synthwave, διατηρούσε όμως έναν βαθιά κινηματογραφικό χαρακτήρα. Κάθε σύνθεση έμοιαζε περισσότερο με σκηνή από ταινία που δεν είχε ακόμη γυριστεί παρά με ένα αυτόνομο χορευτικό κομμάτι.

Η μουσική του συγκρίθηκε συχνά με εκείνη των Daft Punk, των Justice και του Danger, ο Kavinsky όμως δημιούργησε έναν δικό του κόσμο, με σταθερά σύμβολα την ταχύτητα, τα δερμάτινα μπουφάν, τα σκοτεινά γυαλιά και τα κόκκινα πίσω φώτα μιας Ferrari Testarossa.

Ο νεκρός οδηγός που επέστρεψε ως Kavinsky

Πίσω από το καλλιτεχνικό όνομα υπήρχε ένας ολοκληρωμένος φανταστικός χαρακτήρας.

Σύμφωνα με τη μυθολογία που είχε επινοήσει ο Βενσάν Μπελορζέ, ο Kavinsky σκοτώθηκε το 1986, όταν η Ferrari Testarossa που οδηγούσε συνετρίβη. Είκοσι χρόνια αργότερα επέστρεψε από τους νεκρούς, με κόκκινα μάτια και ηλεκτρονική μουσική.

Τα τραγούδια του λειτουργούσαν σαν διαφορετικά κεφάλαια αυτής της ιστορίας. Το «Nightcall» περιέγραφε την επιστροφή του στη γυναίκα που αγαπούσε: ένας νεκρός οδηγός εμφανιζόταν ξανά στην πόρτα της και της έλεγε ότι είχε αλλάξει, μόνο για να ανακαλύψει ότι εκείνη είχε ήδη συνεχίσει τη ζωή της.

Η περσόνα δεν αποτελούσε απλώς ένα εύρημα για τα εξώφυλλα και τα βιντεοκλίπ. Έδωσε συνοχή σε ολόκληρη τη δισκογραφία του και τον βοήθησε να μετατρέψει τη μουσική του σε αφήγηση.

Η Ferrari, το «Testarossa Autodrive» και το «OutRun»

Η μουσική σταδιοδρομία του άρχισε το 2005, με την ενθάρρυνση φίλων του, ανάμεσά τους ο σκηνοθέτης και μουσικός Quentin Dupieux, γνωστός ως Mr. Oizo.

Ένα από τα πρώτα κομμάτια του ήταν το «Testarossa Autodrive», εμπνευσμένο από τη Ferrari που βρισκόταν στο κέντρο της προσωπικής του μυθολογίας. Το remix του SebastiAn συμπεριλήφθηκε αργότερα στα βιντεοπαιχνίδια «Grand Theft Auto IV» και «Gran Turismo 5 Prologue», ενισχύοντας τη σύνδεση του Kavinsky με τα αυτοκίνητα, την ταχύτητα και την ψηφιακή κουλτούρα.

Το 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ του, «OutRun». Ο δίσκος έφτασε στη δεύτερη θέση των γαλλικών charts και ανέπτυξε κινηματογραφικά την ιστορία του φανταστικού ήρωα μέσα από 13 κομμάτια, με το «Nightcall», το «ProtoVision» και το «Odd Look» να ξεχωρίζουν.

Ύστερα από πολυετή αποχή, επέστρεψε το 2021 με το «Renegade» και τον Μάρτιο του 2022 παρουσίασε το δεύτερο άλμπουμ του, «Reborn». Ο ίδιος είχε παραδεχθεί ότι η ξαφνική επιτυχία του «Nightcall» τον είχε κάνει να διστάζει να ηχογραφήσει ξανά, ενώ στον νέο δίσκο επιδίωξε έναν πιο μουσικό και διαχρονικό ήχο.

Η μεγάλη επιστροφή στο Παρίσι

Το 2024 ο Kavinsky βρέθηκε ξανά μπροστά σε παγκόσμιο κοινό, ερμηνεύοντας το «Nightcall» μαζί με την Angèle και τους Phoenix στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού, στο Stade de France.

Η εμφάνιση επανέφερε το τραγούδι στα διεθνή charts και σύστησε τον δημιουργό του σε μια νέα γενιά ακροατών, δεκατέσσερα χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία του. Ήταν μία από τις σπάνιες στιγμές κατά τις οποίες ο Kavinsky βγήκε από τον σκοτεινό, φανταστικό κόσμο του και εμφανίστηκε στο κέντρο μιας τελετής που παρακολουθούσε ολόκληρος ο πλανήτης.

Ο Βενσάν Μπελορζέ έφυγε έχοντας δημιουργήσει πολύ περισσότερα από ένα παγκόσμιο hit. Κατασκεύασε έναν ήρωα, μια ιστορία και έναν ήχο που μπορούσε να μεταμορφώσει οποιαδήποτε νυχτερινή διαδρομή σε κινηματογραφική σκηνή.

Κάθε φορά που το «Nightcall» θα ακούγεται πάνω από έναν σκοτεινό δρόμο, ο Kavinsky θα επιστρέφει όπως ακριβώς είχε φανταστεί τον χαρακτήρα του: μέσα από τα κόκκινα φώτα, τον θόρυβο του κινητήρα και τα συνθεσάιζερ.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News