Μελέτη του Cambridge: Γιατί πρέπει να τρώμε περισσότερα μικρά ψάρια αντί για σολομό

Πελοπόννησος Newsroom

Η στροφή προς την άμεση κατανάλωση μικρών αλιευμάτων μπορεί να αποτελέσει το «κλειδί» τόσο για την ενίσχυση της ανθρώπινης υγείας όσο και για την προστασία των ωκεανών.

Σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Nature Food, τα λεγόμενα «ψάρια αλιείας» —όπως ο γαύρος, το σκουμπρί, η ρέγγα, η σαρδέλα και η παπαλίνα— διαθέτουν εξαιρετικά υψηλή θρεπτική πυκνότητα, η οποία σε μεγάλο βαθμό χάνεται όταν αυτά χρησιμοποιούνται απλώς ως ζωοτροφή για την εκτροφή σολομού.

Η «αόρατη» διατροφική απώλεια της ιχθυοκαλλιέργειας

Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον Δρ. David Willer από το Τμήμα Ζωολογίας του Πανεπιστημίου του Cambridge, ανέλυσε τη ροή των θρεπτικών συστατικών από τα βρώσιμα ψάρια που μετατρέπονται σε ζωοτροφή προς τον εκτρεφόμενο σολομό.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η εκτροφή σολομού οδηγεί σε καθαρή απώλεια 6 από τα 9 βασικά θρεπτικά συστατικά στο τελικό φιλέτο που φτάνει στο πιάτο μας:

• Ασβέστιο (πάνω από 5 φορές υψηλότερο στα μικρά ψάρια)

• Ιώδιο (4 φορές υψηλότερο στα μικρά ψάρια)

• Σίδηρος

• Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα (EPA + DHA)

• Βιταμίνη Β12

• Βιταμίνη Α

(Σημείωση: Μόνο τα επίπεδα σεληνίου και ψευδαργύρου παρουσιάστηκαν αυξημένα στον σολομό, γεγονός που αποδίδεται σε συμπληρωματικά συστατικά της διατροφής του στα ιχθυοτροφεία, ενώ η βιταμίνη D κυμάνθηκε σε παρόμοια επίπεδα).

«Σπαταλάμε το 80% του ασβεστίου και του ιωδίου»

«Είναι εντυπωσιακό ότι χάνουμε περίπου το 80% του ασβεστίου και του ιωδίου των βρώσιμων ψαριών. Πρόκειται για μια σημαντική απώλεια, ειδικά για ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες, όπως οι γυναίκες και τα έφηβα κορίτσια που συχνά εμφανίζουν σοβαρές ελλείψεις», υπογραμμίζει ο Δρ. Richard Newton από το Ινστιτούτο Υδατοκαλλιέργειας του Πανεπιστημίου του Stirling.

Τα οφέλη από τη στροφή στα μικρά αλιεύματα

Ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες το 24% των ενηλίκων καταναλώνει σολομό εβδομαδιαίως, πολύ λιγότεροι επιλέγουν το σκουμπρί, τον γαύρο ή τη ρέγγα.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι αν διοχετευόταν στην αλυσίδα ανθρώπινης διατροφής μόλις το 1/3 των ψαριών που σήμερα προορίζονται για ζωοτροφές:

1. Θα καλύπτονταν οι ημερήσιες ανάγκες σε ωμέγα-3 με πολύ μικρότερες μερίδες, μειώνοντας τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων και εγκεφαλικών επεισοδίων.

2. Θα μειωνόταν η πίεση στους θαλάσσιους πόρους, καθώς η θαλάσσια αλιεία θα αξιοποιούταν με πολύ πιο βιώσιμο και αποδοτικό τρόπο.

3. Θα καταπολεμούνταν οι παγκόσμιες ελλείψεις σε μικροθρεπτικά συστατικά.

Προτάσεις των ειδικών για το μέλλον

Ο ερευνητής Δρ. James Robinson από το Πανεπιστήμιο του Lancaster σημειώνει: «Η προτεραιοποίηση της αμεσότερης πρόσληψης θρεπτικών συστατικών από τη θάλασσα μπορεί να συμβάλει ταυτόχρονα στη βελτίωση της διατροφής μας και στη βιωσιμότητα των ωκεανών».

Τι προτείνει η επιστημονική ομάδα:

• Διατροφική διαφοροποίηση: Ένταξη περισσότερων σαρδελών, γαύρων, σκουμπριών και ρεγγών στο εβδομαδιαίο διαιτολόγιο.

• Θέσπιση νέων δεικτών: Εισαγωγή μιας «μετρικής διατήρησης θρεπτικών συστατικών» στη βιομηχανία αλιείας και υδατοκαλλιέργειας για τη μείωση των απωλειών.

• Αξιοποίηση υποπροϊόντων: Ευρύτερη διάθεση υποπροϊόντων σολομού και αλιευμάτων για άμεση ανθρώπινη κατανάλωση.

Πηγή: Nature Food / Πανεπιστήμιο του Cambridge

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News