Οι καταστροφές από τις διαδηλώσεις στη Γαλλία
Ο Ανδρέας Χριστόπουλος αρθρογραφεί στην «Π»
Μπορεί κανείς να κατανοήσει τις αιτίες για τις καθημερινές διαδηλώσεις στη Γαλλία. Οι μαθητές είναι στους δρόμους για την έλλειψη καθηγητών, τα ασυντήρητα σχολεία και την υποχρηματοδότηση. Από κοντά διαδηλώνουν και οι υπόλοιποι πολίτες για την ακρίβεια και τον προϋπολογισμό λιτότητας που σχεδιάζεται. Τέλος, υπάρχει και ένας κόσμος που διαδηλώνει ενόψει των προεδρικών εκλογών, θέλοντας να δημιουργήσει κλίμα υπέρ ή κατά πολιτικών κομμάτων.
Σύμφωνοι, λοιπόν, υπάρχουν αιτίες να διαδηλώσει ο κόσμος. Ομως στη Γαλλία οι διαδηλώσεις συνοδεύονται από μεγάλες καταστροφές, συγκρούσεις και χιλιάδες συλλήψεις. Δεν έχουμε ποτέ ειρηνικές πορείες. Τι συμβαίνει εδώ;
Η απάντηση είναι ότι σε αυτές τις διαδηλώσεις υπεισέρχονται ομάδες που επιδιώκουν τις καταστροφές και τις λεηλασίες, μετατρέποντας κάθε διαδήλωση σε πεδίο μάχης. Μια χαρακτηριστική περίπτωση είναι οι Black Blocs, οι οποίοι οργανωμένα κάνουν στοχευμένες επιθέσεις σε πολυτελείς οίκους μόδας, μεγάλες επώνυμες εταιρείες, ακριβά αυτοκίνητα, μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ κ.ά., επειδή θεωρούνται σύμβολα του πλούτου και της οικονομικής ανισότητας.
Οι επιθέσεις σε δημόσια κτίρια γίνονται για να περάσουν το μήνυμα ότι το κράτος είναι πια ο εχθρός των μη προνομιούχων. Παράλληλα, οι επιθέσεις κατά της Αστυνομίας γίνονται επειδή τη θεωρούν τον στρατό του κράτους εναντίον τους.
Αυτή η εντελώς παράνομη και καταχρηστική συμπεριφορά έχει μεγάλες συνέπειες. Φέρνει την ανεξέλεγκτη βία, αφού η Αστυνομία απαντά με δακρυγόνα, αντλίες νερού, πλαστικές σφαίρες και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, με αποτέλεσμα πολλούς τραυματισμούς και εκατοντάδες συλλήψεις. Αυτό είναι το λάδι στη φωτιά που ενεργοποιεί στο πλευρό των ακραίων ακόμα και μετριοπαθείς πολίτες.
Οταν ειρηνικοί διαδηλωτές, μαθητές ή συνδικαλιστές βρίσκονται εγκλωβισμένοι μέσα σε «πολεμικό κλίμα» ή δέχονται αναίτια δακρυγόνα, δημιουργείται ένας αυτοτροφοδοτούμενος θυμός. Το αποτέλεσμα είναι να στρέφονται κατά του κράτους, δικαιολογώντας –ή έστω ανεχόμενοι– τη βία των ακραίων.
Στο διά ταύτα τώρα: Στη Γαλλία λοιπόν, οι εικόνες καταστροφών που βλέπουμε στις διαδηλώσεις δεν είναι «μια εξέγερση του λαού», αλλά μια μεθοδευμένη επίθεση κατά της λειτουργίας της χώρας από ακραίους καταστροφείς. Αυτό, φυσικά, δεν περιγράφει τη Δημοκρατία. Στη σωστή Δημοκρατία, οι ακραίοι πρέπει να αντιμετωπίζονται και να απομονώνονται από όλους τους υπόλοιπους, όχι να διαδηλώνουμε μαζί τους.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
